Minoes, ik hoop dat alles goed is met je hondje!!!
Ik heb een zelfde soort dilemma!
Mijn hondje heeft ook last van smakken (al jaren).
Zelfs nu op dit moment is ze aan het smakken. Ik begrijp wat je bedoelt als je zegt; het is moeilijk uit te leggen.
Vaak merk ik dat ze dan ook echt misselijk is en als ik aan haar buikje zit, dan voelt deze een beetje gespannen aan. Vroeger moest ik met regelmaat midden in de nacht uit bed, dan moest en zou ze gras eten. Tja...wat doe je, je gaat uit bed, in je nachtkleed de deur uit en hopen dat je nog een fatsoenlijk graspolletje tegenkomt.
Van het dossier bij de dierenarts kan ik een dik boek uitgeven. Mijn hondje is inmiddels 14 jaar en 5 mnd.
Alle onderzoeken ten spijt (incl. echo's, bloedtesten, maagzuurremmers, eliminatiedieeten etc. Je kunt het zo gek niet bedenken) het heeft niets geholpen. Afgelopen december kreeg ze ineens een plekje bij haar bekkie (langs de liprand)...Natuurlijk direct naar de dierenarts. Huidplooi ontsteking, aldus de dierenarts. Heb ik direct even naar haar gebitje gevraagd, want daar heb ik een slecht gevoel bij. Ze stinkt zo enorm uit haar giegeltje (alsof je de gft container een maand in de brandende zon hebt laten staan zonder deze te legen). Ik voel me bijzonder dom, stom en bijna een crimineel omdat ik nooit haar gebit heb laten doen. Het is zo ontzettend dom dat ik dat nooit heb laten doen. Ik dacht altijd dat het dmv het kauwen op botjes wel schoon zou blijven (dat was het ook jaren). De dierenarts blijft echter zeggen dat het wel mee valt en dat ze er liever niets aan doet gezien haar leeftijd. Pas als ze toch onder narcose moet, dus als er iets anders aan de hand is. Twee weken geleden toch weer terug gegaan, omdat mijn gevoel...Dat ze last heeft van haar tandjes, blijft. Ook denk ik dat de huidplooi ontsteking daar vandaan komt.
Nu ik al deze berichtjes lees denk ik dat al haar klachten daar weleens vandaan kunnen komen. Nu voel ik me nog beroerder! Begin 2010 had ze ineens ernstige rugpijn. Dierenarts schreef een enorme dosis prednison voor. Na enkele weken merkte ik nog geen verschil. Toen ben ik via internet terecht gekomen bij een orthomanuele therapeut (tevens dierenarts). Zij schrok enorm van de hoge dosis prednison en rade mij aan af te bouwen. Heb ik gedaan, maar achteraf veel te snel. Ze is door deze mevrouw trouwens wel binnen 2 x van haar rugpijn afgeholpen. Door het snelle afbouwen leek het mij niet onverstandig toch bloedtestjes te laten doen. In juli bleek haar GPT 487 te zijn en haar AF 347 (te hoog dus). Kon van de prednison komen. In oktober was haar GPT nog 487 en haar AF 230 (prednison??). Begin februari heb ik de knoop min of meer doorgehakt en wil ik toch met haar naar Utrecht (UKG) voor haar gebit. Nog weer een bloedtest laten doen om een zo goed mogelijk beeld te krijgen; GTP 530 en AF 341 (zijn beide dus hoger dan in juli). Nu weet ik het gewoon echt niet meer!
Ik denk echt dat veel van haar klachten bij haar gebit vandaan komen en al jullie berichtjes hebben dit min of meer voor mij bevestigd. Ik wil haar echter ook niet door de mangel halen; leverecho en punctie, om erachter te komen wat er nou mis is.
Vorig jaar heeft nog een echo van haar hart en buik gehad en zag er prima uit! Maar door deze waarden vind ik het super eng om haar onder narcose te laten gaan.
Ik heb inmiddels een verwijsbrief in huis voor Utrecht en wilde vandaag bellen, maar mijn hart zat in m'n keel. Het is zo lastig...Als ik echt gelijk heb en ze heeft last van haar tandjes, dan is dat verschrikkelijk! Als ik zelf last van m'n kiezen heb ga ik ook naar de tandarts. Het gaat natuurlijk om de kwaliteit van het leven. Aan de andere kant...Als ik dood zou gaan van een bezoekje aan de tandarts, zou ik dan wel gaan? Misschien gaat ze niet dood tijdens de operatie en ben ik blij dat ik het gedaan heb. Misschien heeft ze nu toch geen last van haar kiesjes en leeft ze nog jaren (ik hoop het!!!), maar dan is het een kwestie van tijd en krijgt ze geheid toch last van haar tandjes en dan is ze nog weer ouder wat weer meer risico's met zich meebrengt. Aaaah wat een dilemma's!!!
Heeft iemand ervaring met de tandartsen in Utrecht?
Wat denken jullie over de verhoogde waarden?
Overigens zijn haar andere waarden prima, geen bloedarmoede of iets dergelijks. Ze is verder in goede conditie. Ondanks haar leeftijd is ze nog behoorlijk speels (spelen met stokken en ballen. Zoekspelletjes vindt ze ook nog super tof).
Zullen ze in Utrecht wel de bloeduitslagen goed bekijken en daarin ook adviezen geven?
Groetjes,
Sylvia