Koda is al een paar weken wat anders als anders.
Meer piepen, onrustiger het blaffen naar honden door het raam wat we bijna weg hadden is weer terug. Ik had al de hele tijd wat heeft hij toch loopse teefjes of zo die zijn er namelijk wel in de buurt.
Todat gisteren het kwartje viel:
Koda is bij ons komen wonen ter ondersteuning van onze zoon met autisme. Toen Koda bij ons kwam zat onze zoon in een erg moeilijke fase en Koda heeft hem over veel angsten heel geholpen. Door zijn angsten is mijn zoon in die tijd dus ook niet naar school geweest. Nu heeft hij een plekje op speciaal onderwijs is en is langzaam aan het opbouwen. Na de kerstvakantie is hij dus begonnen met halve dagen. En ik denk dat daar Koda's onrust in zit. Die twee zijn vier poten en twee handen op een buik. Ik heb het idee dat Koda moet wennen dat mijn zoon vaker weg is. Kan dit of is dit overdreven gedacht?
Wat ik nu doe:
Het blaffen aan de raam gaan we gewoon op dezelfde manier weer oppakken gewoon weer van voor af aan.
Het gepiep van Koda negeer ik. Als mijn zoon weggaat met het busje (oeps sorry Victor met de Taxi) en Koda blaft zegt nu tegen hem "het is goed hij komt weer terug" en dan klaar verder geen aandacht.
Verder gewoon lekker wandelen en trainen maar ik geef hem niet meer/extra aandacht als normaal. Zodat Koda zo snel mogelijk aan de nieuwe situatie went.
Iemand nog andere tips of adviezen?
Of zouden jullie het anders aanpakken.



3 doggies











