Phoe, ik was ook zo... Ik droomde al járen van een hond, ik wilde het zó verschrikkelijk graag. We hebben nu sinds (bijna) 3 jaar een hond nu, ik was 17 toen we haar in huis hadden genomen.
Wat ik je wil vertellen is; wees realistisch. Als iemand in het gezin geen hond wilt, zeker je vader of je moeder, moet je het niet doen. Een hond moet voor iedereen welkom zijn, want hij gaat een deel uitmaken van het gezin. Iedereen moet er aan mee doen om het zo te zeggen.
Dan over een pup. Weet je zeker dat jullie een pup kunnen opvoeden? In onze situatie was het niet mogelijk. We hebben daarom ook bewust gekozen voor een herplaatser, de hond is dan al opgevoed en is al gevormd.
Je moet ook niet 1,2,3 een hond nemen. We zijn zeker 1/1,5 jaar bezig geweest met het zoeken naar een geschikte hond + het zoeken naar de juiste informatie, lezen op fora, boeken lezen etc. We hebben ook geen rashond gekozen, we wilde graag een hond die in het gezin paste. Ook omdat we een kat hebben die honden niet gewend was, wilde we liever een herplaatser die al katten gewend is.
Dan over het uitlaten... Realiseer je ook dat een hond zeker elke dag beziggehouden moet worden. Dus niet 3/4 keer per dag ff een rondje van een kwartiertje. Nee, je hond moet zeker elke dag flink kunnen rennen of wandelen om zijn energie kwijt te kunnen. Ook als het dus minder goed weer is. Je zal door de stromende regen moeten lopen zodat je hond nog een plas kan doen, je zal naar buiten moeten terwijl het vriest, en wanneer het zomer is kan je vaak alleen 's ochtends en 's avonds de hond uitlaten.
Je moet een oppas adres vinden waar je hond terecht kan als je op vakantie gaat of een weekendje weg bijvoorbeeld. Je moet aan zo veel dingen denken als je een hond wilt hebben!
In ieder geval veel succes.