Het klinkt echt als mijn vriendin's moeder, zij willen allemaal een hond behalve haar moeder, omdat ze denkt dat ze dan de hond telkens moet uitlaten omdat ze thuis is... Haar vader bekijkt Marktplaats ook soms, en zag ooit een hondje staan: Als die niet weg was gehaald hadden zij dan een hondje: Mijn vriendin kon zelfs eens kiezen: Of van haar favoriete sport af, of een hond. Ze had uiteindelijk voor hond gekozen, maar haar moeder veranderde toch van gedachten...
Ikzelf was er al vanaf mijn 7de over aan het zeuren, heel mijn kast zit onder de hondenknuffels, hondenrobotjes die voor uit en achteruit lopen, kunstjes doen, willen knuffelen, en toen...
Geloof me, echt, toen ik Cheetah kreeg, een hond van 13 en daarop mocht letten, dacht ik echt na een week of drie: Waar ben ik aan begonnen? Bedenk echt dat je elke ochtend 8 uur moet opstaan, of vroeger als je naar school gaat: Kijk mij maar, ik sta elke ochtend 6 uur op, half 7 Prince uitlaten. Niet dat ik spijt daarvan heb, maar ik snap je moeder's punt. Ik heb Prince in 2010 gekregen, ik was 12 en nu trouwens nog steeds, bijna 13. Misschien moet je vragen aan mensen in de buurt of je op een hond mag passen in de vakantie, vindt iedereen geweldig, en je moeder ziet dat je verantwoordelijk bent, en je maakt het gevoel van vermoeidheid mee en niet uitslapen(soms is dat niet erg fijn
)
Maar in ieder geval zou ik vol blijven houden, en zoals hierboven staat, alvast een mooi ras uitzoeken, het voorstellen van het ras nemen, etc etc.
Succes!





Geduld dus denk ik.














