Wij zijn nu 2 lessen geweest, voor de B cursus.
Thuis is Bruce een hele rustige hond, eigenlijk nooit stress bij hem gezien. Hij loopt vaak los, met andere honden, ook dat gaat heel goed, hij speelt leuk met anderen, is soms wat onzeker, als andere honden lelijk doen, maar hij doet eigenlijk nooit wat terug, maar gaat een eind van ze weg staan, of negeert ze.
Op de curus is dat anders. Al die honden die daar lopen, die aan hem snuffelen, hij vind het niet zo geweldig. Hij gromt dan ook, maar kwispelt wel, de staart laag.
In de les, is hij helemaal hyper, vooral als de oefeningen 1 voor 1 moeten, dan moet hij wachten, en dat duurt lang. Hij wil dan steeds naar andere honden toe, hij wil spelen en rennen.
Vandaag was er 1 die naar hem uitviel, wel op afstand, maar het was voor hem genoeg, om eens flink te gaan blaffen. Later blafte hij ook boos naar een andere hond. Volgens mij puur uit frustratie.
Hij had zijn staart laag, oren beetje naar achter, dus het was geen dominant gedrag, volgens mij.
Als we moeten volgen, en we lopen dus, is er niets aan de hand, dan is hij blij, dat hij wat mag doen, en doet dat ook goed. Maar zodra we stil staan, begint hij weer te hyperen. Toen ik me corrigeerde, omdat hij naar een ander wou springen, werd hij boos, en gromde naar mij. het was gelijk over, maar dat doet hij nooit. Verder gooit hij zichzelf op de rug, om te klieren, uit verveling, denk ik.
AALs we weer naar de auto gaan is hij happy, bij thuiskomst is hij weer de rust zelve.
Bruce is 9 maanden, komt bovenstaand gedrag, door frustratie van de les? Wat denken jullie? En doe ik hem dan eigenlijk wel plezier met de hondenschool?
Want als het voor de hond een frustratie gaat worden, is het dan eigenlijk wel zo zinvol, om te blijven trainen, of kan ik dan beter stoppen, en zelf met hem verder oefenen?



