Een stukje wat ik op internet vond over de anatol:
Karakter van de Anatolische herder
De Anatoliër is een oorspronkelijke berghond, gewend om ’s zomers en ’s winters buiten bij de kudde te verblijven en daar zelfstandig over te waken. Hij is zelfstandig, onafhankelijk, rustig, zelfbewust en terughoudend. Maar ook weinig speels, beperkt opvoedbaar en daarom niet makkelijk te houden. De socialisatie eist vanaf zeer jeugdige leeftijd veel aandacht.
Ik denk dat een enatol wel lastig word, zeker als 1e hond.
Het lijkt me ook niet verstandig als je met een anatol trekspelletjes doet, want als die wint ( en dat kunnen ze dan makkelijk ) dan weet hij dat hij sterker is.
Ik weet ook niet hoeveel tijd je heb overdag en misschien als je naar sgool gaat, wie let er dan op de hond?
Er zijn heel veel andere rassen die ook alles hebben wat jij wil, maar niet zo enorm groot zijn, zoals wat je al eerder noemde een amerikaanse stafford.
Waarom zag je eigenlijk af van de rassen als amreikaanse bulldog, rotweiler en amerikaanse stafford?









tja ik weet weinig zinnigs te zeggen dus ik zeg maar niks. vind het wel grappig eigenlijk, want je woont dus niet in turkije maar in ridderkerk, waarvan je zei dat iedereen in je dorp een turkse herder had.
ja oke appels met peren vergelijken.. zo komt het nu misschien over maar ik bedoel het goed en het principe blijft hetzelfde.