Roger (gast)
Vanmorgen heb ik mijn Mechelse herder, Layka, in moeten laten slapen.
Ze was al langer ziek, maar tot gisteravond ging het best redelijk.
Vanacht is waarschijnlijk een gezwel in haar buik (waar wij het bestaan niet van af wisten) geknapt.
Toen we vanmorgen beneden kwamen was ze meer dood dan levend.
We konden gelijk bij de dierenarts terecht, en deze kwam gelijk tot de conclusie dat ze niet meer te redden was.
Ik heb er zo veel verdriet van.
Ik ben niet altijd eerlijk geweest ten op zichte van de hond, en ik heb haar ook niet altijd gewaardeerd.
Ze was echter zo ongelooflijk lief, zelfs nog toen ze heel ziek was.
Ik mis haar zo verschrikkelijk, en ik het zo'n schuldgevoel.
Ik weet niet meer wat ik moet!!





Heel verdrietig zijn om het verlies van je lieverd, en daarna alle mooie herinneringen koesteren en hoe qru het ook is, blij zijn dat je dit verdriet kent.. want dan heb je ook lief gehad en ben je geliefd geweest door je dier/hond..















Vergeten zullen we hem nooit maar tis nu echt... 


