Het laatste stukje met Tosca en haar vriendjes...

Dit wordt het vervolg op:

´jachthond van 14 jaar met botkanker´
´mooie momenten met Tosca´
´hoe kwam je op mijn pad,lieve Tosca´
´wie stuurt Tosca een kaartje?´ etc.

Gister hoorde ik Tosca voor het eerst even een ´klagend´ geluid maken...dat ging door merg en been...Zazou lag op bed met zijn kop op haar rug,zo lief...we waren een beetje T.V aan het kijken...Tosca was ook onrustig vannacht,stapte 2 keer van het bed af en er weer op...ik heb maar mijn hand op haar gelegd en dan werd ze weer rustig...ik maak veel contact met mijn lichaam tegen haar aan ´s nachts,dat stelt haar gerust.Ik ben bij je,zeg ik dan...Ook ligt die kleine Joep met zijn warme lijfje tegen haar aan ´s nachts.

We zijn vanmorgen in alle vroegte de morfinepleisters gaan halen...het zou de komende dagen warmer worden,dus dan kunnen we misschien niet meer weg...
We gaan kijken wat we vandaag gaan doen.Ik heb wat bloeiende plantjes gekocht en wat kruiden om toch even iets vrolijks te hebben temidden van dit toch wel moeilijke stukje.Gelukkig mag ik het samen met de andere honden doen,ik ga kijken hoe ze op hun manier afscheid gaan nemen van deze toch wel moederhond voor hen...Tante Tos zeg ik vaak,want ze heeft zich vanaf het begin ontfermd over Moa en Zazou,die toen met 8 weken in huis kwamen...Tosca leerde hen allerlei hondendingen en ging met ze op pad.Ook Poppy is helemaal gek op Tosca,dat kon zo haar zoon zijn,zo lief...Als ik tegen ex-zwerfhondje Poppy zeg: ´je hebt een mensenmama én een hondenmama,dan zucht hij helemaal tevreden en gerustgesteld.Tosca beschermt hem ook.Ik weet nog,dat ik een teek bij Poppy eruit trok en dat deed hem zeer en Tosca legde heel beschermend haar kop over hem heen,van je mag hem geen pijn doen,hoor!

Ik hou jullie op de hoogte,zeg maar niet te lieve dingen,want dan moet ik iedere keer huilen...

Tot later!

liefs van Tosca en haar vriendjes en hun vrouwtje door dik en dun...

hé die Ingrid,

Het einde komt nu dan echt in zicht....Ik hoop dat je nog een paar mooie momenten krijgt met Tos en je andere honden....En die tranen kunnen beter vloeien als dat je ze wegstopt! Tranen horen bij deze moeilijke periode....Ik zal aan jullie denken en weet precies wat je nu door moet maken...Wat ik al zei, ik herleef het een beetje opnieuw en voel jouw verdriet. Hou haar maar stevig vast en geef haar wat van jouw kracht.....Dit onderstaande gedicht, kreeg ik van iemand toen ik de laatste dagen met Buster door bracht.....

Als ik straks oud ben, ziek en zwak,
en pijn verjaagt de slaap,
als onrust neemt van mij bezit,
doe dan wat onvermijdelijk is,
en laat me gaan.....
de laatste goede daad.

Beslis voor mij en wees niet laf.
Past eigen liefde bij de vriendschap die ik gaf,
of uitstel.... tot het beter past bij een verloren strijd?
Ik ben niet bang tijdens die laatste gang.
Jij loopt niet weg: je kijkt me aan,
je noemt me bij mijn naam en houdt me stevig vast.

Vandaag voor het laatst groet ik je met mijn hondenstaart.....
wat jij liet doen, deed je voor mij:
je hebt me nog meer pijn bespaard,
voor zinloos lijden mij bewaard.
Een zwaar besluit?
Nee, ....huil nu niet.

Een wijs besluit dat werd gegrond op een oud en uniek verbond:
jij bent mijn baas en ik jouw hond

Veel liefs en een hele dikke steunknuffel van Monique.......

Hoi Ingrid,

Probeer toch nog even optimaal te genieten van de laatste momenten met je trouwe Tosca...

Vaak hebben wij, mensen, de neiging om die laatste ogenblikken te laten overschaduwen door onze eigen emoties waardoor we ze niet zo intens meer beleven.
Aan deze wijsheid kwam ik tijdens mijn (misschien) "laatste" wandelingetje met Amy gisteren.
Ik was zo verdrietig en met mezelf bezig dat ik vergat naar haar te kijken!

Probeer je hoofd helder te houden en kijk nog even heel goed naar haar nu je nog kunt.. Ze is zo mooi en lief!

Heel veel sterkte..we denken aan jullie!

Groetjes en een dikke knuf van Amy voor allebei.

Hoi Ingrid

Dit gedicht heeft mij erg geholpen toen ik er met boomer voor stond

Als twee grote ogen je vragen
Help me,want ik voel me niet zo fijn
Mag je dan,terwijl je zelf voelt.
dit is het einde egoistich zijn?
Als je van de arts hoort,
dit komt nooit meer goed.
En hij krijgt steeds meer pijn.
mag je dan,omdat je hem niet wil missen egoistich zijn
Als twee lieve ogen zich sluiten gaan voorgoed
En je zonder hem naar huis toe moet.
Met de riem in je hand en een hart vol pijn.
Dan probeer je je zelf te overtuigen dit is het beste .
Ik mocht niet egoistich zijn.
Vele jaren was hij bij ons .
Elke dag samen was een feest en al die fijne dagan is hij zelf niet een keer egoistich geweest


Ik heb nu zelf ook weer tranen in mij ogen nou ingrid ik wens je heel veel sterkte groetjes joke En een dikke knuf van taat voor jullie allemaal En laat die tranan maar gewoon komen is veel beter

lieve ingrid

het zou toch mooi zijn als tosca lekker bij je ligt ,tegen je aan, lekker warm, en alle vriendjes er omheen, en dan haar laatste adem kan uit blazen, zonder pijn, dat zou toch geweldig zijn?

en niet naar een dierenarts voor het laatste........je weet wel

weet je ingrid?????
door je verhalen is het net alsof ik tosca goed ken, raar is dat he?

liefs monika

Hoi Monika,

Als het zover is,zal Tosca sowieso bij mij hier inslapen...dan kunnen de andere honden afscheid nemen van haar en zij van hen en dan zal ik haar begraven op het plekje wat ze hier al heeft uitgezocht en mag ze rusten samen met haar vriendinnetje Gorby en haar vriendje Jippie,die hier ook begraven zijn...

Allemaal bedankt voor jullie lieve berichtjes,ik blijf maar huilen,ik ga nu met de honden de zon in!

liefs van mij en de honden en ook dank namens Tosca

Lieve Ingrid,
Natuurlijk moet je heel erg huilen, o ik voel de pijn zo met je mee het verscheurd je zo van binnen. Geniet voor zover mogelijk van alle mooie dingen samen. ga de zon in koester de zonnestralen samen met je lieve lieve Tosca. Als ik dit opschrijf en jou verhaal lees biggelen bij mij de tranen ook weer over mijn wangen. Wat lief van je andere hondjes dat ze zo lief voor haar zijn ik weet het zeker jou roedel weet het echt hoor. honden voelen dit o zo goed aan. Meisje ik wens je heel veel sterkte en probeer je koppie op te houden wij zullen allemaal aan je denken en zijn in onze gedachten heel dicht bij je. Wat doe je het toch goed.
Heel lieve aaitjes en knuffels voor je Tosca en een warme knuffel voor jou van Alice en Cobus4ever in love

Hoi lieve Alice,

Ja,voor jou is het ook allemaal nog heel vers,dat je ´afscheid´ hebt moeten nemen van je Cobus...gaan we samen maar even huilen...ik heb het geluk nog andere honden om me heen te hebben,die me helpen en Tosca helpen...ik heb Tosca vandaag de bal van haar overleden vriendinnetje Gorby gegeven,dan heeft ze wat van haar bij zich en dat zal Gorby ook fijn vinden...(zie foto bij profiel)
Ik ondekte net toen ze even in de zon lag,dat het gewricht net boven haar rechter voorvoet opgezet is,terwijl de kanker links zit...daarom gaat ze natuurlijk ook steeds liggen,wandelen doe ik maar niet meer...´je lijf is op,hè,zei ik net tegen haar...dat gaat straks te veel pijn doen...´

Ik geef jou hierbij ook een hele dikke knuffel,want jij zit ook nog in jouw rouwproces.Hopelijk heb je inmiddels een mooi lijstje voor de foto van Cobus gevonden,dat is belangrijk...

Hou je ook goed,hè?

liefs van Ingrid en haar 6 viervoeters

De arme Tosca, dat ze nu toch steeds meer pijn begint te krijgen, ondanks al je goede zorgen en de pijnstillers...

Ik weet inmiddels helaas ook hoe het voelt als je hond steeds pijn heeft...je wordt er zelf inwendig door verscheurd.

Veel sterkte en wat een prachtige foto!

Koppie op meid en laat het zonnetje jullie nog maar even lekker verwarmen..

Dikke knuf van Amy en mij

Hoi Amy en vrouwtje...

Ja,die tumor groeit hard,dus ook meer pijn...jij weet ook hoe erg pijn is voor je hond,je staat zo machteloos dan,ondanks dat je je best doet!

Ik heb ook vanmiddag een groepsfoto van alle honden gemaakt.Heb je die ook al gezien?Ze wisten precies wat er moest gebeuren,Sam lachtte zelfs...

Knuf voor Amy en jou en geniet maar lekker van elkaar!Straks zijn er weer genoeg zorgen...ik denk aan jullie...

Ingrid en haar hondenfamilie

dit zijn moeilijke maar hopelijk toch ook mooie momenten die je zal blijven koesteren ! ook van mij heel veel sterkte voor jullie samen en ik hoop dat Tosca een sereen en vredig einde is gegund, omringd door degenen die haar lief zijn....
Dikke knuffel van Fabke en de doggies !

Go wat een mooie foto jo van je groep groetjes joke

Dag Fabienne,

Dank je wel...we hebben net even samen in de zon gezeten(Tosca en ik) en zojuist hebben ze allemaal lekker rijst met vis op!
Dat was echt smullen,ze zaten allemaal elkaars bakje uit te likken!

Mocht ik ooit weer een teefje adopteren(ik adopteer alleen maar in de steek gelaten honden)dan noem ik haar Fabke,ik vind dat zo´n enige naam!Klinkt zo lief...

groetjes van Ingrid,Tosca en de rest van de roedel...

Hallo Ingrid,

Wat een mooie groepsfoto!
Als ik kon schilderen, zou ik er zo een groepsportret van willen maken...maar helaas...

Groetjes en een knuf voor Tosca van Amy

Hé Ingrid,

Wat een prachtige groepsfoto! Het ligt ook allemaal zo vredig met elkaar op de bank. Het is echt een leuk plaatje zo bij elkaar.....En Tosca poseert nog mooi voor de foto, net als je andere honden....Bus deed dat op het laatst niet meer, die draaide telkens zijn hoofd weg. Vooral de allerlaatste foto die ik van hem genomen heb, vind ik een vreselijke foto....Gelukkig schijnt nu bij jou ook de zon. Laat Tosca nog maar even heerlijk genieten van het mooie weer en van het balletje van
Gorby....en verwen haar en de andere honden maar lekker....

liefs Monique

Hoi Monique,

Ja,stelletje malloten zo,ze gingen echt poseren!!!

Als ik van Tosca alleen een foto wil maken draait ze ook haar kop weg of beweegt de kop de hele tijd...ik heb wel eens gehoord,dat een foto maken energie wegneemt...dus ik doe het maar niet teveel,ik heb ontzettend veel foto´s van de honden en wat filmpjes(net als jij)...die kwam ik pas ergens tegen,Tosca nog rennend als Zoef de Haas,wat heb ik gelachen...zij kon zo ontzettend hard rennen!!!Nu ligt ze binnen in haar mand te slapen...ik hoor haar knorgeluidjes maken,zo lief...

liefs van Ingrid en de familie honden

Gossie Ingrid wat een schattige foto zeg. wat een droppies, woonde ik maar een stukkie dichterbij kon ik ze stuk voor stuk even "knuffen" wat ligt Tosca er mooi bij zo in het midden met de hele schare om zich heen. Echt een juweel van een foto eentje om te koesteren meid. ik heb inmiddels een heel mooi lijstje gezien, ga het morgen kopen, het duurde even want ik kon weer eens niet kiezen je kent dat misschien wel, even hier kijken en even daar en is die niet mooier dan die. Uiteindelijk vind ik dat onze lieverd een super mooi lijstje verdiend op een super mooi plekje in de kamer.
Voor vanavond wens ik jullie een rustige nacht hopelijk kun je ondanks je grote zorgen nog een beetje slapen meisje.
Heel veel liefs voor jou en de bende ik denk aan je hoor, en ik weet dat Cobus ook over onze schouder meekijkt.
Alice en Cobus4ever

Lieve Ingrid,

Ik reageer de laatste tijd niet meer. Helaas niet veel tijd meer voor.

Ik wil je heel veel sterkte toewensen met Tosca en ik hoop dat je troost kan vinden uit het feit dat je alles voor haar hebt gedaan.

Liefs van Esther

Hoi Ingrid,

Zijn jullie de nacht wel een beetje goed door gekomen? Ik heb die foto waar ik het over had ook bij mijn foto's geplaatst. Ik zelf vind het een vreselijke foto! Ik heb nog maar 2 filmpjes terug gekeken van Bus. De rest durf ik nog niet te kijken.....Ik kom straks hier nog wel even kijken....

Liefs Monique

Nee,de nacht was niet leuk...gisteravond is vrijbuiter Poppy gaan jagen tegen 20.30u en nam ook de rest van de andere honden mee...ik had het luikje in de voordeur nog niet dicht en weg waren ze!!!Iedereen kwam terug behalve Moa...eindeloos geroepen en gefloten en toen werd het donker en kon ik niks meer zien...op een gegeven moment met de kleren aan naar bed en ieder half uur bij de voor-en achterdeur gaan kijken...Moa is 2 keer eerder weggebleven(een keer een hele nacht)omdat ze in paniek niet meer de weg weet en ik werd door mensen gebeld om haar op te halen...toen was ze een stuk jonger...ik heb een kaarsje aangestoken en gebeden,dat ze mijn lieve,rode Colliemeisje terugbrengen naar mij en tegen 1.30 u hoor ik ineens haar blafje,heel kort en vlieg het bed uit en daar is ze terug!!!
Helemaal niet vies en nog een warme vacht,zou ze toch weer bij mensen zijn geweest?
Ik ben zo blij,kan gewoon daarna ook niet echt slapen...iedere keer kijken,ja ze ligt weer op haar kussen naast het bed!!!Dank je wel!

Vanmorgen een geworstel met Tosca.Ik krijg haar niet geschoren met de tondeuse om de pleister ergens anders te plakken,haar vacht is te dicht en met een mesje durf ik niet,want als de huid beschadigt mag er geen pleister op! Arme hond,wat ziet ze er nu verfomfraaid uit met plekken zonder haar.In de nek en op de borst.Toch maar weer een plekje op de buik.De rest eraf gehaald(au!)en deze grote pleister geplakt,die inmiddels niet meer goed wil plakken,maar hopelijk komt er toch wat morfine vrij.Gauw wat lekkers gegeven en de rust keert weer...

Esther,lief dat je toch even een berichtje achterlaat,dank je wel!

En Monique,als je het een vreselijke foto vindt,dan hoef je hem er toch niet erbij te zetten.Zet er dan een mooie neer van toen Buster nog jong en gezond was!Dat doet je toch zelf meer goed,denk ik dan...

liefs van Ingrid en Tosca en de rest van de vlegels hier...

Hoi Ingrid,

Wat een toestand met Moa...Tja als ze gaan jagen, dan zijn ze vaak oostindisch doof...Gelukkig is ze weer thuis. Ik zou ook doodongerust zijn. Maar wij wonen aan hele drukke straat waar ze erg hard rijden. Ik heb onze Bus en Flos ook altijd geleerd om niet op straat te komen. Met Morris lukt het ook al aardig. Hij loopt ook heel netjes op de stoep. Bus is er ook wel eens ooit tussenuit geweest, maar toen zat hij gelukkig 2 deuren verder....Flos is 1x uit zichzelf gaan wandelen. De grapjas! Wij waren met onze tuin bezig en meneer kon aan de achterkant dus uit onze tuin...Buster bleef toen wel bij de schop, want dat vond hij leuk....Toen kregen we ineens telefoon van iemand uit het dorp of wij een hond kwijt waren. We hadden Flos nog niet eens gemist, omdat we zo druk bezig waren.....Die vrouw had een hond voorbij zien komen en die leek verdacht veel op die van ons....en jawel hoor Flos was dus weg! Uit de poort zal hij nooit gaan, maar dit gat achter in de tuin was denk ik voor hem wel interessant. Ikke dus de auto ingestapt en een rondje gereden....en daar liep meneer zijn eigen ronde, die we anders altijd standaard liepen....Oh, wat was ik toen ook blij dat ik hem weer gevonden had! En boos worden kon ik toen absoluut niet....Meneer kwam vrolijk aan kwispelen en sprong direct in de auto.

Maar wat vervelend met die kale plekjes....Het zal geen pretje zijn voor Tos, maar ze heeft het nu eenmaal nodig. Toch maar proberen te improviseren....

Ik ontdekte bij Flos vanmorgen weer een teek achter zijn oor. Hij blijft er maar last van houden. Nu had meneer zijn hele oor aan de achterkant kapot gekrabt. Ik dacht eerst dat Morris hem gebeten had, omdat er best wel wat bloed zat, maar nee...dus weer zo'n rot-teek!

Wat betreft de foto....een minder mooie foto mag ook best geplaatst worden...Zo heb ik ook heel lang de foto's van Bus met zijn ene oog aan de kant gelegd, maar nu kan ik het eigenlijk goed zien....Het is gewoon het laatste stuk van zijn lange leven. Dat hoort er ook bij....

Maar goed, ik hoop dat jullie nu ook weer mooi weer hebben. Hier schijnt het zonnetje weer volop....Dan kun je toch lekker met Tosca en de overige hondenkinderen in het zonnetje gaan zitten. Tot later.

Liefs Monique

Hoi Monique,

Met alle respect naar jou...ik denk,dat overleden honden, zoals Alice zegt, over je schouder meekijken en dan worden ze weer geconfronteerd met hun pijn en ellende van dat laatste stukje op Aarde,als ze zo´n foto zien,terwijl ze het nu zo fijn hebben in de hondenhemel,zonder pijn en zo...ik wil dan echt iets moois voor ze maken hier in mijn huis...

Ik heb vanmorgen wat haartjes van Tosca gepakt om te bewaren en de rest ligt buiten in een zakje(samen met de geschoren,zachte haartjes van Joepie) voor de vogels om hun nesten mee te bekleden...
Van Gorby heb ik ook een plukje haren bewaard.Dat ligt bij een van haar foto´s op het randje boven de open haard...

Het is hier nog grijs,hopelijk komt de zon nog...

liefs van Ingrid en alle hondjes

Jeetje wat zal jij in paniek geweest zijn nou ik zal ook geen oog dicht gedaan hebben hoor .Dat is dat we jacht honden hebben he De meine is op dat moment ook oost indisch doof .Maar ja je kan het ze niet eens kwalijk nemen het is hun instinkt Taat is in die ander half jaar dat ik haar heb drie keer weg gelopen en je kan niet eens boos worden omdat je blij ben dat ze weer terug is Maar gelukkig is in december de laatste keer geweest en hoop dat het zo blijft Jammer voor tosca dat je haar haren niet op een andere plek weg krijgt Dan kon je het is af wisselen
Nou dit was het weer ik hoop dat het weer bij jullie ook op klaart

Groetjes joke en een knuf voor jou roedel van Taat

Joke,op de een of andere manier was ik van binnen rustig(dus dan komt het wel goed),maar toch gespannen in mijn lijf,hoor!

De buik van Tosca is mooi glad(kaal door de bestralingen),maar deze pleisters zijn erg groot en je moet iedere keer op een andere plek plakken en ik moet er zuinig mee zijn,want ik betaal per pleister ±14 euro!!!Dat is niet erg,hoor...maar de 1e pleister van vanochtend van 50µg/u morfine,die plakte bijna niet,omdat er piepkleine haartjes opgeplakt zaten,dus als ze staat dan voel ik even aan haar buik en duw hem nog eens vast...

Ze heeft net heerlijk met Joep gegraven!!!Tot ik een muis zag vluchten uit het hol en toen heb ik haar meegenomen...maar goed,heeft ze toch even genoten!

En Taatje,niet het vrouwtje ongerust maken met weglopen,hè?

groetjes van Ingrid en de honden

Hoi Lieve Ingrid,
Wat een toestand zeg, ik kan me voorstellen dat je van binnen heel onrustig was. Ik zou ook niet hebben kunnen slapen hoor. wat een dondersteen he. Cobus is in zijn jonge jaren ook een keer alleen op pad gegaan ik had de voordeur open laten staan, ik was natuurlijk heel ongerust maar wat bleek..... meneer deed even een klein rondje alleen en kwam er na een poosje weer doodgemoedereerd aanwandellen met een blik van wat heb je het over ik kom heus wel weer hoor. Ach wat rot voor Tosca dat je de pleisters niet op een ander plekje kunt plakken he. wat mooi dat je die plukjes haar ook nog van Gorby hebt, ik wou dat ik nog zo'n lekker dotje van Cobus had. Natuurlijk kijken onze overleden vriendjes over onze schouder mee, en verdienen ze een mooie foto van hen op een dierbaar plekje.Zeg Ingrid wat is dat een schattige foto van Jou hond zeg is het nu Tosca of is het Gorby???met de bal.
Hopelijk breekt nu de zon dan eindelijk bij jullie ook door net als bij ons ik heb net al even achter in de tuin gezeten, alleen is dat zo raar toen Cobus er nog was kwam hij altijd heel dicht bij me liggen om zo af en toe als hij bij de poort iets hoorde naar achteren te gaan en zich even te melden.Bah wat is dat toch stil. Ik zou ook zo graag een foto van Cobus bij mijn stukjes zetten maar ik ben daar helaas niet zo handig in. Misschien dat Bart dat het weekend even kan doen als hij weer terug is uit Groningen.
Nou Igrid nu stop ik maar weerwant het is weer een mooi lang verhaal geworden. vanui Losser een lieve knuffel en heel veel knufjes voor je roedel.

Hoi Alice,ik was net van binnen wél rustig...maar in mijn lijf toch stiekem gespannen...

De foto bij het profiel is Tosca met de bal van Gorby.Misschien een beetje verwarrend,want eerst stond Gorby bij mijn profiel.Het is heel gemakkelijk hoor,foto´s plaatsen...even goed kijken...

Ja, je zult Cobus wel missen...je bent toch vergroeid met je hond...maar hij is bij je,weet dat...en hij vindt het heerlijk,dat je dat weet...

liefs van mij en de honden,ben even volkoren macaroni met vlees voor ze aan het maken!

Hoi Ingrid,

Deze foto's zie je ook echt niet terug in ons huis...Hij heeft 1 plekje in ons huis en dat is de plaats waar hij normaal graag lag. Dichtbij de kachel. Hier staat zijn urnenkist. Daarbij staan twee kaarsjes, die sterretjes schijnen op het plafond en 2 smeedijzeren lieveheersbeestjes en een supermooie foto in een prachtige lijst. Verder heb ik van hem nog tanden en ook wat haar...Ik wil nog steeds van 1 hoektand een hangertje laten maken...En natuurlijk heb ik zijn riem en zijn knuffelvis nog....Tevens staat er achter de baas zijn bank ook een kleiner lijstje met een foto van hem, hierbij liggen hele lieve schelpjes die ik geraapt heb op het strand in Cuba. Dit was vlak nadat we Buster moesten laten gaan....In gedachte was ik toen bij hem, net als nu nog steeds iedere dag...Er gaat geen dag voorbij dat ik niet aan hem denk. Op onze slaapkamer hebben wij een collage hangen van Flos en Buster...Deze gaat ook altijd mee als we op vakantie gaan.....

Ik lees dat je jouw doggies gaat verwennen met macaroni...Dat is ook Flos zijn lievelingshap. Tosca staat inderdaad heel mooi op deze foto...Zo lief en ze ziet er eigenlijk nog helemaal niet zo oud uit.....Het kijkt hier nu trouwens ook een beetje grijs, misschien is de zon nu dan op weg naar jou! Ik ga nu weer even snel verder....

Groeten van Monique en haar doggies...

Oh,Monique,dan heb ik jouw woorden over het plaatsen van een minder mooie foto niet goed begrepen...je beschrijft mooi het plekje wat je voor Buster hebt gemaakt op zijn lievelingsplek...wat betekenen lieveheersbeestjes voor je,dat die erbij staan?
Mooi ook van die schelpjes...

Ja,mijn Tosca heeft echt wel een grijze snoet en grijze wenkbrauwtjes,maar als ze die tumor niet had gehad was ze nog een hele fitte tante geweest.Dit sloopt haar gewoon,haar energie is op en dat had ik haar niet gegund.Maar het is zo en ik moet het accepteren...valt niet mee...ik had gehoopt,dat ze nog wat langer bij me was...zo vlak na Gorby is me eigenlijk teveel van het ´goede´...

Bonne soirée!

De hondjes hebben gesmuld hier.Toch Tosca nog maar verwennen met van alles lekkers.

knuf van mij voor jou en al je hondjes

Hoi Ingrid,

En zo kan een hele fitte tante veranderen in een zieke oude hond...erg he.

Ik heb nog een pup van nog geen 10 maaden en die loopt nu naast me als een oude bejaarde hond. Na 100 meter kijkt ze me vragend aan: is dit ver genoeg vrouwtje?
Je hart breekt, want je weet nog heel goed hoe fit ze nog niet eens zolang geleden was..hoe enthousiast voor elke wandeling..
En nu dan eindelijk het mooie voorjaarsweer aangebroken is, en de hond niet verder meer wil als de eerste zijstraat, moet ik wel eens huilen. Het had zo anders moeten zijn...
Het leven is niet altijd eerlijk!

Verwen die Tossebos nog maar lekker en geef haar een dikke knuf van ons!

Groetjes!

Hoi Ingrid,

Ik zie die 6 doggies van jou al lekker smullen van de macaronie...Verwen ze maar lekker, zolang het nog kan...Tosca zal jou altijd dankbaar zijn, dat jij haar lieve vrouwtje bent.

Je vroeg je af waarom lieveheersbeestjes. Nou bij ons rond het huis zitten veel lieveheersbeestjes en zo hoop ik dat Buster ook dichtbij ons is en verder kon Buster altijd naar vliegen happen, maar lieveheersbeestjes kon hij blijven volgen. Een lieveheersbeestje staat voor geluk, liefde en vertrouwen. Geluk en liefde hebben wij altijd in overvloed gegeven en andersom hebben wij dit ook in overvloed terug ontvangen. Verder was ons huis voor Buster zijn enigste vertrouwde omgeving. Hier voelde hij zich veilig en op zijn plek. Bij andere kon hij soms ongeduldig zijn...Het liefst was hij gewoon thuis.....Nu weet je waarom er lieveheersbeestjes bij staan. Ik vind het zelf ook mooie, lieve beestjes om te zien.

Trouwens wat je schrijft dat het nu extra moeilijk is, omdat het nog maar zo kort geleden is met Gorby. Dat kan ik me helemaal voorstellen....Ik zou er niet aan moeten denken als ik Flos nu ook af moest geven....Toch weet ik zeker dat het jou ook een gerust gevoel moet geven, dat Gorby en Tosca dadelijk herenigd worden met elkaar. Ze zullen elkaar ook gemist hebben. Ik zeg vaak dat het verliezen van een maatje, voor de overgebleven hond(en) een zwaar impact heeft. Het lichaam moet dat ook kunnen verwerken. Je hoort wel vaker dat de overgebleven hond(en) ineens ziek worden.....Zo nu ook bij jouw Tosca...Bij Flos is het gemis in het begin extra zwaar geweest. Hij heeft Buster weken gezocht...in de tuin, in huis. Hij bleef ook vaak naar de gangdeur kijken...net of hij dacht dat Buster weer thuis kwam. Ik heb er echt zo´n spijt van dat hij niet bij Buster zijn laatste lange reis is geweest. Ik verwacht als hij er wel bij was geweest, dat hij het dan misschien wel begrepen had dat Buster niet meer in levende lijve terug kwam.

Ik hoop dat je vannacht toch een beetje door kan slapen. En morgen komt er weer een dag.....Ik hoop nog steeds dat je Tosca nog wel even mag verwennen....

Veel liefs Monique....en haar doggies