Ik was vanochtend weer met Dobby in de weer in het park. Nu er geen sneeuw meer ligt gaan we weer trouw (bijna) iedere dag oefenen bij de sloot. Ik neem de flexi kort, want ik heb zo'n brede band die je fatsoenlijk kan vastpakken. Al volgend lopen we schuin van het pad het gras op. Daar moet Dobby zitten. Rust brengen bij de sloot, zodat hij niet op tilt slaat en alleen nog maar kan denken "zwemmen, zwemmen, zwemmen!!!".
Vandaag, eerste keer dat we oefenen... ik pak de water kong, roep Dobby van zijn vrij af, neem de lijn kort, loop schuin richting het water, mijn voeten van het pad af. Dobby gaat uit zichzelf zitten en kijkt me aan!!!!
Okee, officieel moet een hond natuurlijk alleen op commando, maar hij heeft het door! Hij weet het! Hij begrijpt de oefening! Hij had rust genoeg in zijn lijf om uit zichzelf te gaan zitten en naar mij te kijken.
Dit gebeurde maar een keer, want daarna waren er toch wel heel erge leuke meerkoetjes in de buurt, maar het begin is er! Het heeft maanden geduurd, maar het begin is er!



3 doggies



















