Omdat Kobus nog niet los kan lopen (hij komt alleen terug als er geen andere honden zijn, anders komt ie écht niet terug), ga ik nu af en toe naar een omheind losloopveld hier in de buurt. Lekker op de fiets en dan trainen en spelen maar. Vandaag waren er geen andere honden, dus ik ging maar met hem oefenen, zodat hij sneller naar me toe zou komen wanneer ik hem riep. Op een gegeven moment zie ik hem niet meer, dus ik ga naar het einde van het losloopveld en ik roep zijn naam. Maar niks. Dan zie ik iets bewegen in de bosjes áchter het hek. En ja hoor; dat is hem. Het is nog steeds een raadsel hoe hij daar gekomen is, want het hek is ongeveer 1 meter hoog en het enige gat wat eronder in zat, was te klein. Hij vond het zelf blijkbaar ook eng, dat ie 'vast' zat (hij zat niet vast, want achter hem was een voetpad met een grasveldje en een grote, drukke weg, maar dat had hij zelf gelukkig nog niet door), want hij was aan het piepen. Ik liep naar het deurtje toe, om hem te gaan halen en hij loopt met me mee. En dan komt hij tot de ontdekking dat ie gewoon weg kan. En hup, daar gaat ie! Hij trekt een sprint naar de weg toe. Echt waar, mijn hart stond stil. Ik roep hem en roep hem en uiteindelijk, net voordat hij bij de weg is, draait hij om en je ziet hem twijfelen. Zal ik terug gaan of niet?
Maar hij deed het toch, hij kwam terug
Pfff, denk je hem veilig los te kunnen laten lopen...



3 doggies
Het gekke is dat het helemaal niet zo'n springertje is... Maar ja.
Maar ik was wel even geschrokken hoor.



en ze kon niet terug dus ik hoorde opeens een hele hoop gepiep en geblaf dus ik ging kijken in de tuin en ik doe de tuindeur open en wie zit er kwispelend voor de deur?mejuffrouw poppy.echt ze zijn zo snel en weten over in te komen maar er niet meer uit te komen 

