wat is er mis met boerderijpups??

Ik kan me soms een beetje irriteren aan de opmerking dat boerderijhondjes niet goed zouden zijn.
Er zijn veel mensen die hun hond van een boerderij hebben.En dan heb ik het over de echte boerderijen, dus geen hondenfokkerijen. Maar gewoon boerenfamilies die wonen tussen de koeien en geiten en een hond hebben en daar zo nu en dan is een nestje mee fokken.Ik vind daar helemaal niks mis mee. Ook niet dat die dieren wel is in een stal zitten.Want dat is wel zo handig. Zo hoef je niet steeds op de pups te letten en hebben ze toch lekker de ruimte.
Waar je in zo'n geval wel op moet letten is hoe de honden gesocialiseerd zijn. Leven die pups alleen maar in stal en zien ze alleen moeders dan vind ik het een verkeerde zaak. Maar als die dieren gewoon regelmatig uit hun stal komen en regelmatig met andere mensen,dieren, kinderen en geluiden e.d. in aanraking komen is dat verder toch allemaal prima.
Ik denk dat er door sommige is een verschil moet worden gemaakt tussen fokstallen en boerderijhonden.Die boerderij honden hebben een heerlijk leven en meestal goede pups.Die fokstallen zouden ze moeten verbieden.

Hey,

Het ligt er een beetje aan waar je zelf woont.
Een onderzoek wat een paar jaar geleden heeft plaatsgevonden heeft uitgewezen dat honden die op een boerderij opgroeien meer kans hebben op probleemgedrag in verband met de socialisatie.
Zo maken ze weinig verkeer mee, zien veel minder mensen, kennen geen dingen als de stoep of druk verkeer of bussen of veel mensen die langslopen.
Woon je zelf dus ook redelijk rustig, dan geeft dat geen problemen. Maar woon je zelf in een stad, in een rijtjeshuis of een flat, dan kan het wel voor problemen zorgen.
De eerste socialisatiefase begint al met vier weken!! Dat betekend dat een groot deel van de socialisatie van een pup bij de fokker begint.

Ik zou dus zelf eerder kiezen voor een hond die in is opgegroeit in een wat drukker gezin, in een wat drukkere omgegeving (wat drukker dan een boerderij bedoel ik dan).
Voordelen zijn natuurlijk dat je hond waarschijnlijk al wel goed gesocialiseerd is met boerderijdieren als kippen, schapen etc. Woon je dus zelf in zo'n omgeving, dan is dat heel erg handig.

Liefde voor de dieren is nummer 1, maar daarna kijk ik toch ook naar de omstandigheden waarin ze opgroeien en de omstandigheden waarin mijn hond terecht komt. Dat wil ik zo goed mogelijk met elkaar overeen laten stemmen.

Groetjes, Margje

Tja weet je, ik denk dus eigenlijk dat veel fokkers ook niet met hun pups door de stad gaan lopen ook al wonen ze daar. Vaak zijn de fokkers zelfs erg alert besmettingsgevaar voordat de pups al hun entingen hebben gehad en dus vaak niet met vreemde honden in contact mogen komen. Bij bierderijhonden kijken ze daar niet zo nauw op, als ze uberhaubt al worden geënt.
Ik heb bikkel nu van een boerderij en heb total nergens problemen mee. Mijn vriendin heeft haar boerenfox van een boerderij ook totaal geen probleem met vreemde dingen. Die mensen namen hun pups dan ook mee uit varen, mee in de bolderkar, de hele dag door kwamen er buurtkinderen langs om naar de pups te kijken en mee te spelen.
Ik denk dat ze met het nest van bikkel niet zoveel buitenshuis zijn geweest maar ook deze honden doen het prima. Ik heb contact met twee zusjes en de ene is al met 6 weken opgehaald en Bikkel met 6,5 week en de ander nog iets ouder geloof ik.
Maar geen van alle geven problemen, iedere pup moet wennen aan vreemde dingen, maar denk toch dat het veelal pas gebeurt als ze bij hun nieuwe baasje zijn.

Ik heb een boerenfox en die moet je bij een boer kopen
de mijne is nergens bang voor heb wel goed opgelet uit wat voor een gezin hij kwam.
Een fokker van boerenfoxen bestaan niet en het is een van me favoriete rassen.
Enige nadeel wat hij momenteel heeft hij is 19 weekjes oud hij kan niet zonder me.
Als ik even een boodschapje doe en me vriendin is gewoon thuis met de andere honden huilt hij heel erg ik mag niet weg.
Maar ja ik moet ook wel eens alleen weg kunnen.
Voor de rest is het een heerlijk beestje.
Maar het ligt er totaal aan hoe de dieren in en op de boerderij grootgebracht worden.
Je heb stalfokkers en idd lieve boeren die wel eens af en toe een nestje hebben.
Maar mijn boerderijhondje is en blijft een echte boerenfox
Groetjes Jo

Ik had mijn labrador phoebe ook op een boerderij gehaald en die waren ook heel goed voor de pups

Hey,

Nee, ik denk ook niet dat een fokker in de stad met zijn pups door de stad zal gaan lopen, wel loopt daar al veel meer langs het huis en de ramen. Komen er vaker mensen langs, bellen er vaker mensen aan enzovoorts. Verkeer kunnen ze al horen en later ook zien. Er zijn veel meer indrukken in een woonwijk dan op een boerderij. Veel meer stadse indrukken, waar de pup in de meeste gevallen ook terecht zal komen.

Het is niet zo dat als je een hond van een boerderijk haalt dat je dan meteen een probleemhond hebt. Ook niet als je een pup met 6,5 week al ophaalt heb je per definitie een probleemhond. Wat wel zo is, is dat de kans op het ontwikkelen van probleemgedrag veel groter is.
De ideale situatie bestaat niet, maar door onderzoek weten we wel dat de beste situatie die je kan creeren een situatie is bij een fokker waarbij de hond veel verschillende indrukken krijgt die lijken op de situatie waarin ze terecht komen. Ook is de beste leeftijd 7,5 week om over te gaan naar de nieuwe eigenaar. Ook is het essentieel dat de hond opgroeit in de huiskamer en speelgoed tot zijn beschikking heeft. Het blijkt gewoon dat al die dingen een hele grote positieve bijdrage leveren aan een gezonde, gelukkige hond.
Dat er soms dingen afwijken van die situatie wil niet meteen zeggen dat je dan een ongelukkige hond krijgt of een hond die probleemgedrag gaat vertonen, maar de kans is wel groter.

Groetjes, Margje

Er zullen inderdaad uitzonderingen zijn, maar heel veel hondjes van de boerderij, worden in de schuur of stal groot gebracht en niet in huis. Dat is gewoon een feit. En dan zullen er ook wel uitzonderingen zijn in hondjes, die evengoed heel sociaal worden en geen problemen geven, maar de meeste hondjes die in schuur of stal opgroeien worden wél probleemhondjes. Als je in een boerderij woont en een nestje hebt wat wél in huis opgroeit, zou ik ook nooit aangeven dat de pups "van de boerderij" komen, zoals je zoveel in advertenties ziet. Van de boerderij heeft inderdaad de betekenis gekregen dat het niet echt goede fokkers zijn. En niet enten van de pupjes, niet zo nauw kijken zoals jij zegt...Ik ent gewoon liever wel, loop liever niet het risico dat mijn pupjes parvo, hondenziekte, of weet ik veel wat voor nare ziektes krijgen.

Als mijn pupjes de deur uit gaan, hebben ze heel veel verschillende mensen gezien, mensen in een rolstoel, mensen met een donkere huidskleur, etc. Ze zijn mee geweest in de auto, ze zijn mee geweest het dorp in, hebben geleerd aan een lijntje te lopen, zijn een keer in de drukke veerbootterminal geweest en noem maar op. (En ze zijn bijna zindelijk) Ik vind dat heel belangrijk om sociale, stabiele honden te krijgen. Ik wil later nooit horen dat mensen problemen hebben gehad met de opvoeding van de pupjes omdat ze niet goed gesocialiseerd zouden zijn. Daar heb ik echt enorm veel werk van, maar daarvoor ben ik fokker en daarom, en omdat ik fok volgens alle geldende regels, laat ik ook de ouderdieren medisch keuren.
Het kan altijd voorkomen dat één van mijn puppen toch niet zo gemakkelijk is, maar ik doe er in ieder geval alles aan om het te voorkomen. Hoeveel vragen ik niet krijg van mensen die problemen hebben met hun hond omdat ze in de socialisatiefase niet genoeg meegemaakt hebben....

@ Nienke Meijvogel-Blom
Hoeveel vragen ik niet krijg van mensen die problemen hebben met hun hond omdat ze in de socialisatiefase niet genoeg meegemaakt hebben....
Maar ik durf te wedden dat daar ook honden van fokkers onder zitten

Als er goed vor de pups wordt gezorgd en er mee wordt om gegaan om de socialisatie goed te laten verlopen, is het geen probleem.

Maar wij ehbben ook gegeken naar pups en kwamen bij iemand uit die ook en boerderij had, geen probleem. Juist 'leuk'dat de pups ook koeien en paarden ziet, tractoren maken hoop herrie enzovoorts. Maar het was wel erg.
De vader en moeder hadden samen een hok van 4 bij 4 waarin ze konden 'lopen'. De pups zaten daarnaast, moeder kon af en toe bij de pups en pups af en toe bij moeder, wanneer meneer op de boerderij was en niet thuis (was 4 min rijden van huis nar boerderij).
'doe je hand maar niet richting vader of moeder er zijn namelijk veel mensen langs geweest en ze zijn kribbig.' Kregen wij te horen bij de vraag hoe vader en moeder waren.
Dit is dus niet wat wij wilden en ook niet hoe je met honden om moet gaan vind ik.
Voor de reset werd er wel goed op de gezondheid gekeken door de dierenarts uit het dorp. Maarja.... Nee op zo'n 'boerderij' koop ik niet mijn pups.

Liefs,

Ik heb mijn eerste jack r op een boederij gehaald en deze overleedt naar 5 dagen en de tweede ook op een boederij maar wel een andere en Cyra is nu al 9 maanden.

Bryce komt ook van een boederij..
Hier is een rede voor en ik zou niet nog een keer een hond van een boerderij nemen.
Met Bryce is niks mis maar op gebied van socialisatie hebben we er meer moeite mee gehad als met de andere die wel van goede fokkers af komen.

Ik heb een middelbare agrarische opleiding gedaan.
Verschillende stages gelopen op boerderijen en nog een aantal jaar gewerkt op boerderijen.

Wat mij in die tijd wel duidelijk is geworden is:
De meeste boeren fokken niet met honden om te fokken!
Zij kijken weinig om naar de honden want voor hun is het gewoon een beest!
Wanneer een pup dood gaat of dood geboren wordt gaat het gewoon bij de andere kadavers.
Vaak worden pups niet eens geent bij ze.
Socialiseren vinden zij nergens voor nodig.
Vaak krijgen de pups niet eens puppybrokken of pap.
Maar brood opgelost in melk want dat is goedkoop.
Zodra het kan krijgen ze dezelfde brokken als de moeder.
Het interesseert een boer totaal niet waar de pup terrecht komt als hij er maar geld voor vangt.
Leten we het dan maar niet hebben over hoe vaak zo'n teef pups krijgt want we vangen zo wel lekker makkelijk geld.
En zo kan ik nog wel even doorgaan.....

De meeste boeren zien bij een nest pups alleen maar euro tekens en verder helemaal niks!

Zo krijgen mensen de kans op impulsief een hond te kopen en niet weten waar ze aan beginnen.
Als de hond dan weg moet hoef je bij de boer niet meer aan te kloppen!!
Dus zetten ze de hond maar op marktplaats of ze brengen de hond naar het asiel!
En zo blijft het maar doorgaan.

Natuurlijk zijn niet alle boeren hetzelfde maar het grootste gedeelte van de mensen met het beroep boer gaat hier zo mee om ik heb dit gezien in de praktijk.

Kortom: Met de hondjes zelf is niks mis maar voor mij zijn boeren gewoon broodfokkers!