Dobby is niet bang voor vuurwerk, hij kijkt op en loopt naar het raam om te zien wat het is, of hij negeert het.
Tot ik tussen 18 en 19 uur de hond even goed ging uitlaten. Lekker vroeg, lekker rustig. Dacht ik. Blijkbaar zijn een zooi mensen uit andere wijken naar mijn wijk gekomen om gezellig vuurwerk af te steken. Ik liep expres het rondje waarbij ik niet bij woningen in de buurt zou komen, want daar zijn kinderen/ tieners bezig. Loop ik langs de rivier, stappen er twee mannen uit de auto, en die gaan 20 meter van ons af vuurwerk afsteken!
Dobby keek eerst zo van "Oooh, leuk!", maar toen ging dat vuurwerk 'gillen', zo'n pijl en Dobby raakte gelijk in paniek. Ik heb hem kort genomen, en heb de afstand vergroot, en om de hoek heb ik hem tot rust gebracht. Ik merkte meteen verschil bij alle andere knallen.
Ik ben gelijk naar huis gegaan, en 30 minuten gelopen in plaats van de geplande 40-50.
Thuis heb ik hem een homeopathisch rustgevend pilletje gegeven, ter ondersteuning. Ik heb de gehakt uit de koelkast gepakt die ik voor de zekerheid uit de vriezer had gehaald, en heb die bij me gezet. In de keuken was ik bezig om hapjes klaar te maken, en Dobby ging rustig liggen. Bij iedere klap die hij rustig bleef liggen kreeg hij een klein beetje gehakt.
Het lijkt nu al weer wat beter gaan, maar potjandorie... stelletje sukkels die A: naar mijn wijk komen om vuurwerk af te steken, B: dit zo vroeg al doen, C: dit doen terwijl er iemand met een hond loopt. Het waren allochtonen, een beetje lastig te zien in het donker, maar ik schat iets Afrikaans of uit de Cariben. Nu hebben die mensen ook vaak niet zoveel met honden, maar jeetje...
Eerder vandaag kreeg ik toen ik oliebollen ging halen ook al zowat een vuurpijl tegen me aan. Stom vuurwerk zou verboden moeten worden.



3 doggies







