Nou het GING dus goed met Sem.
Maaaaar afgelopen zomer hebben we naar een optocht staan kijken samen met Sem...er waren heel veel mensen, Sem vond het prima.
En toen werd er pal voor onze neus in de optocht geschoten met Carbid.
Ettelijke keren.
Sem had het niet meer.
We konden ook niet weg, daarvoor was het veel te druk.
Je raadt het al, tegen de tijd van oud en nieuw was Sem één brok zenuwen.
Hij begon zelfs over te geven van angst.
(Voor ons huis wordt altijd carbid afgestoken)
Uit pure noodzaak hebben we tabletjes gehaald bij de DA.
Hij mocht een heel tabletje, maar gelukkig had Sem aan een kwart tabletje al genoeg.
Oh wat baal ik hier toch van.
Sem was dus nooooooit bang voor vuurwerk, maar door een stel onbenullen die carbid afsteken in een optoch, terwijl de mensen er 1,5 meter van afstaan, is het verpest voor Sem!!!