Ik heb even wat hulp nodig voor het analyseren en evt oplossen van het gedrag van mijn honden.
De aanleiding zit bij Buck ( 2 jaar,gecastreerd en niet goed gesocialiseerd, woont sinds een half jaar bij ons)
Hij was in het begin erg onzeker naar honden, dit zag je doordat hij vaak zijn staart tussen de benen had, angstig keek of "snipte" als honden te dicht bij kwamen en zelfs vluchtgedrag vertoonde als hij de kans kreeg.
Na een aantal weken zag je zijn zelfvertrouwen enorm groeien, hij durfde zelfs af te toe te spelen met andere honden.
Na 3 maanden hebben we dolly opgenomen ( 7 jaar ,stabiel teefje)
Dit zorgde voor een enorme gevoel van zekerheid bij Buck,vanaf die tijd valt hij aan de lijn uit naar andere honden.
Hij gromt/blaft en hangt in de lijn.
Dolly voelt denkt ik deze spanning en doet mee of ze valt uit naar buck? ( het ziet eruit als een correctie...)
Dit hebben nu enigsinds onder controle door de honden voor we een hond benaderen te laten zitten naast mij, als de hond voorbij is krijgen ze een brokje.
Dit gaat nu al een paar weken heel goed, ze blijven allebei braaf zitten wachten maar....
Als ik ze niet laat zitten maar laat staan of we lopen dan gaat het als nog mis.
Mijn vraag is nu hoe kan dit? waarom geeft het commando "zit" wel de rust en het gewenste resultaat?
Het volgende probleem is als de honden los zijn.
Als ik ze samen los laat dan jagen ze de andere hond op, Buck doet dit en Dolly doet dan mee.
Dit is voor andere honden erg overheersend en dit willen natuurlijk niet.
Nu maak ik Buck vast, Dolly doet namelijk niks verkeerd. Ze snauwt alleen even kort als honden te dicht bij komen of willen spelen.
Buck laat ik niet meer los, hij is nu te overheersend naar honden, opjagen en in de achterpoot bijten of rug happen....
De meeste honden voelen zich overheerst en dat heeft Buck te veel zelfvertouwen gegeven waardoor het zelfbelonend gedrag is geworden ( in zijn hart blijft hij andere honden juist erg spannend vinden)
Als honden hier wel tegen kunnen dan kan het uiteindelijk wel eindigen in leuk spel!
Maar ik geef Buck al een aantal weken de kans niet meer.
Zal dit ooit verbeteren? is het juist goed dat Buck van ons geen speelgelegen meer kijgt met andere honden(om het zelfbelonend gedrag te voorkomen) of zal hij nu juist nooit meer leren hoe je wel normaal communiseert/speelt met andere honden? Iemand tips welke stategie ik komende weken/maanden/jaren het beste kan volgen om hem toch socialer te krijgen.
gr mariaa



3 doggies

