Gisteren hadden we een verjaardag. Aan het eind van het liedje lagen we om 3 uur in bed. Vanmorgen om 8 uur de wekker
Doodmoe was ik, maar het vooruitzicht deed me toch vrolijk opstaan; de tweewekelijkse speurles. Zo leuk om te doen en een gezellige groep. Kom ik beneden, heb ik een sms dat het vanwege het winterse weer en de gladheid niet doorgaat. Balen, maar nu was ik toch op, dan maar lekker met de honden de regen in.
Toen ik op de plek aankwam, bleek dat de paden veel te glad waren voor de honden. Weer in de auto geladen en doorgereden naar weiland.
Dit was een goede keuze, ze raceten achter elkaar aan en ik werd helemaal vrolijk van dat schouwspel.
Tot ik Promise koppie onder zie verdwijnen, was daar blijkbaar een beek die gelijk stond met de wei. Ze had het dus niet gezien en ik ook niet
Gelukkig kon ze er op eigen kracht uitkomen, want ik was vrij ver weg. Maar wat eruit kwam, was niet mijn Promise maar een oranje hond. Vies roest of mestwater dus, ik weet het niet
Einde wandeling zoals jullie zullen begrijpen. We zijn snel naar de auto teruggegaan, thuis afgespoeld met lauw water en goed afgedroogd. De arme meid had de schrik behoorlijk te pakken. Het is ook zo'n druif, soortgelijke dingen zijn haar vaker overkomen.
Nu ligt het vrouwtje op de bank en de honden liggen lekker warm naast me.
Eind goed, al goed
, ben benieuwd wat de rest van de dag ons nog zal brengen.



3 doggies























