Mijn eerste honden waren er gelijk 2. 2 Broertjes. Hartstikke gezellig voor hun hoor, maar ik zou het nooit meer doen!
Inderdaad, ze waren meer aan elkaar gehecht dan aan mij. Ik was de vrouw die het vlees sneed zeg maar...
Zindelijk maken was ook een crime. Zag je ergens een plasje of hoopje liggen, maar geen idee welke van de twee het was. Dus zette je om te voorkomen dat de ander het ook in huis deed, ze beiden maar in de tuin, waar de heren dus gelijk gingen spelen en in huis hun behoefte weer deden. (Voor kleine hondjes nog moeilijker, die lijken wel eens nog moeilijker zindelijk te worden.)
Samen hebben ze onze complete huisraad gesloopt.
Mijn advies, neem 1 pup, voedt die goed op, ga naar puppycursus en gehoorzaamheid en pas als de eerste goed luistert én door de pubertijd heen is, neem je de tweede, zodat de eerste een goed voorbeeld voor de tweede is.