Hoewel mijn Sharey niet echt gek op ballen was, vond ook hij voetballen af en toe leuk.
Verder ontdekte ik dat hij gek was op doeken. Hij sleepte ze mee naar een plekje waar hij wilde gaan liggen of ging er vervolgens op liggen knauwen. Hij heeft er in zijn leven wat versleten.
Touwknopen... één ervan heeft hij tot draadjes geknauwd. Hij kon er zo lekker mee gooien.
Wc/keukenrollen en doosjes overmeesteren en kapotscheuren vond hij geweldig. Ik stopte er ook wel eens snoepjes of brokjes in.
Verstopspelletjes vond Sharey leuk: zowel als ik me verstopte in huis als dat er speeltjes of snoepjes werden verstopt.
Papier was Sharey's passie: hij begon ooit spontaan met een reclameblaadje te slepen. Dat was het begin van een lange carriëre als krantenboy... Jarenlang bracht hij de krant (ja ook die dikke zaterdagedities!) van de brievenbus beneden in de lifthal, via de lift en over de galerij naar huis op de 2e verdieping. Prachtig vond hij dat.
En als ik alleen de krant haalde mocht hij hem vanaf de deurmat naar binnen brengen. Jarenlang sprong hij ermee op de bank. Ook met de zaterdagedities. Best sterk hoor, die Griffonnetjes!
Soms verspreidde ik een stapel reclamekrantjes over de gang, die hij dan één voor één bij mij bij de oudpapierbak bracht. Dan sprintte hij de gang in en dook op het volgende stuk papier af.
Nog voor we naar de hondenschool gingen merkte ik al dat hij in was voor hindernissen. Ik had ooit stoelen waarmee ik een mooi tunneltje kon maken. In de woonkamer maakte ik een soort parcoursje bij aporteerspelletjes. Beginnen aan de voet, door het tunneltje, speeltje pakken, tunneltje en terug bij de voet. Soms deed hij dat wel 10 keer achter elkaar.
En stoeien vond hij af en toe ook leuk.