Ik kan het verdriet haast niet aan, hoe kom ik hier door heen??

Moet even mijn hart luchten hoor...jullie kennen denk ondertussen allemaal wel mijn verhaal over de dood van mijn 4 kanjers vorig jaar.

Het is bijna December....pfff, kijk er zooo tegen op!! Hoe moet ik die vreselijke moeilijke week door komen? Met heeel veel tranen en verdriet, dat is zeker.
17 December overleed Azul, 21 December slechts 5 uur na elkaar, Lewis en Zoe. Op 23 December is uiteindelijk na een enorme doodstrijd, Velvet.
Dan ben ik ook nog op 19 December zelf jarig....ik vier het niet, er valt voor mij niets te vieren, wil geen kadootjes, wil niks...
De kinderen willen me juist zo graag een kadootje geven, ook al heb ik gezegd dat echt niet te willen.
Denk dat ik me daar toch overheen moet zetten, wil hun ook niet teleurstellen. Maar vind dit zo moeilijk! Mijn hart bloed, en dan toch "blij" moeten voelen omdat ik een kadootje krijg. Hoe kijken jullie hier tegen aan?
Wil een altaartje maken voor de hondjes. Samen met de kids, die supertip kreeg ik al van Rossie.
Heeft er iemand nog meer ideeen of tips voor een gedenkplaats van mijn kanjers? Foto,s en bloemen uiteraard, ook wierook en kaarsen....maar misschien weten jullie nog iets anders?

Ook zou ik graag weten hoe ik deze vreselijke, moeilijke tijd, een periode die normaal gesproken juist feestelijk en gezellig zou moeten zijn, door moet komen.....zonder beteuterde gezichtjes, zonder een al te zware donkere week.
Sorry moest even mijn ei kwijt, vind het gewoon zo moeilijk. Het liefst zou ik een week lang onder de dekens willen duiken, dat zegt mijn gevoel, maar mijn hart en verstand zegt heel wat anders.
Ik moet er gewoon wat van maken die week, met het denken en het verdriet om hun verlies, maar ook met de sfeer die bij de Decembermaand hoort!......maar hoe???
Fijn dat ik hier in ieder geval mijn verdriet kwijt kan! Zit nog maar kort op HP, maar krijg hier zoveel steun en liefde van zoveel lieve mensen!
Daar kan ik maar 1 ding over zeggen...DANK JULLIE WEL!

meisje toch ik ken het verhaal niet,maar 4 honden zo kort achter elkaar,daar zou iedereen gek van worden.
misschien kun je een gedicht maken voor ze,voor het altaartje?of een brief schrijven,zodat je je gevoelens kwijt kunt naar hun toe?ik vind december altijd een rotmaand,maar dit jaar ook extra,omdat ik diego 24 december in moest laten slapen,dat word volgende maand dus 1 jaar geleden.
heel veel sterkte!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Wat een verhaal zeg (ik ken(de) je verhaal niet)... 4 honden in een week tijd verliezen... pfff... wat moeilijk! Ik kan me voorstellen dat je tegen zo'n week aanziet.. En dan ook nog je eigen verjaardag... Ik wens je veel sterkte en ik hoop dat je er ondanks alles toch nog iets moois/speciaals van kan maken!

ik heb net je verhaal gelezen op dogboek,en dat moet echt een hel geweest zijn!je droomhond kopen,die ziek blijkt te zijn,en je andere honden besmet.wat een ramp.nogmaals heel veel sterkte

Dank jullie wel voor jullie steun en lieve woorden.
@ Fortuna, jij zit dus ook in hetzelfde schuitje. Diego is dus 1 dag na onze Velvet overleden......arme schatten.
Waar is Diego aan overleden? Jij ook heel veel kracht en sterkte meid!!

ps Voor degene die het verhaal nog niet kennen, je kunt het lezen in mijn andere topic "Mijn 4 hondjes overleden.....binnen 8 dagen tijd"
Of in mijn Dogboek, daar staat het ook.

Ik heb je verhaal ook gelezen.. Wat verschrikkelijk, dit kan en mag toch niet gebeuren... En dat allemaal om dat stomme rotgeld! Bah, verschrikkelijk!

Nogmaals veel sterkte en ik wens je voor de toekomst alle geluk toe! (hoewel je daarmee je andere schatten natuurlijk niet terug zult krijgen...)

heb je verhaal wel gelezen van je hondjes en leef met je mee wens je al vast veel sterkte voor komende maand en makkelijk gaat het zeker niet zijn maar ik hoop dat die dagen vlug voorbij zijn want dat zijn triestige dagen pootje mizka

bij diego was het een heel ander verhaal.hij was zo zwaar mishandeld,dat hij steeds agressiever werd tegen mannen,en mijn man uiteindelijk aanviel.voor mij was het een droomhond,maar ik mocht het risico met mijn kids niet langer nemen.er gaat geen dag voorbij dat ik niet aan hem denk.
ik kan me jouw wanhoop in die dagen zo goed voorstellen.leven tussen hoop en vrees,als je de ene na de ander moet laten gaan,verschrikkelijk

veel sterkte

wens je nog veel sterte hoor

Hoi Roos, ik kende je verhaal al en het is inderdaad verschrikkelijk. Ik hoop dat nooit mee te maken.
Ik dacht: Misschien kun je op je verjaardag iets speciaals doen voor je schatten. Misschien kun je 4 ballonnen oplaten op een plek waar ze graag kwamen. Vier ballonnen voor de 4 engeltjes die ze nu geworden zijn. Vier sterren aan de hemel. Je verjaardag wordt er niet leuker op, maar wel specialer. En misschien kun je dat elk jaar doen, op je verjaardag. Het is maar een idee. In elk geval heel veel sterkte en een hele dikke knuffel. En een lik van Timo.

ooooh wat verschrikkelijk, Fortuna! Dat je op die manier (gedwongen) afscheid van je zo geliefde hond moet nemen....
Leef met je mee hoor!
Fijn dat we hier elkaar zo kunnen steunen, met het verlies van onze schatten.

roos, wat verdrietig, vaak is december een rot maand, met al die zogenaamde mooie en blije dagen, dat is niet voor iedereen zo, dus ook niet voor jou lees ik.

je hebt kinderen, probeer er wat van te maken, de maand december heeft vier weken, doe iedere week een dag leuk maken voor je kinderen,samen met je kinderen iets leuks doen die dag. ga zelf naar daar waar je honden vaak zijn geweest. ga daar alleen naar toe, gedenk ze daar.

na een flinke wandeling moet je er dan weer zijn voor je kinderen, verdriet mag, zeker, maar denk een beetje aan je kinderen, ook voor hun is het december.

Vreselijk gewoon, zo'n immens verdriet

Een manier om verdriet te verwerken kan zijn om alle mooie herinneringen (hoe ze jou deden lachen, wat hun leukste karaktertrekken waren) op te schrijven, voor elk hondje apart, misschien een fotoboek samenstellen dat je dan ook op het altaartje bijzet.

Het cadeautje dat je kinderen jou willen geven, is blijkbaar voor hen heel belangrijk. Ik weet niet hoe oud ze zijn, maar ze zouden een cadeau zelf kunnen maken, bv tekeningen, gedichten, collages van de hondjes. Zo breng je de feestdagen en het verdriet om je hondjes een beetje dichter bij elkaar, in hoeverre dat mogelijk is.

Ik wil je heel erg veel sterkte wensen de komende weken!

Ach....roos wat erg!!! Zo snel achter elkaar
Ik zou gek worden.....Ik vind een gedicht maken wel een goed idee...en je hebt gelukkig steun aan je familie..

Heel veel sterkte meis

@Willemijn, dank je voor je reactie. Ik zou dolgraag, meer dan ieder ander ook, een lekker lang stuk lopen met mijn honden.... maar dat kan ik niet. Ik ben ernstig ziek, zit blijvend in een rolstoel, wordt ook niet meer beter.
Kan door mijn ziekte onmogelijk naar buiten, en zit al anderhalf jaar opgesloten in mijn huiskamer.
Dit kon je natuurlijk niet weten, ik loop er ook nie mee te koop hoor, dus voel je niet schuldig. Dit is ook een rede waarom mijn hondjes zoveel voor mij betekenden/betekenen, dit is mijn wereld, mijn man, kids en mijn hondjes, en de 4 muren waarin ik nu leef. Dan komt het keihard aan, als je ook nog je hondjes op zo,n wrede manier wordt afgenomen...

ik kan je niet zeggen hoe je erdoor heen moet komen het lijkt me een loodzware tijd die je tegemoet gaat. Deel het met je kinderen (ook de leeftijd zal daar een rol inspelen).
Misschien als je verschillende filmpjes heb daar 1 film van (laten) maken, ik kijk regelmatig naar de filmpjes van Mowgli en die zit ik dan met een lach en een traan te kijken en ondanks dat verdriet doet me dat lachen tussen de tranen door erg goed.

Heel veel sterkte

Hooi Lieve Roos

Je treft het ook niet he. Alweer een jaar geleden.
Wat zal dat moeilijk zijn voor Noa en Nathan.

Ik hoop dat je toch de mooie dingen nog ziet aan de maand december.
Misschien kan ik wel een dagje langs komen dat we allemaal spelletjes gaan doen enzo.
We moeten nog maar afspreken.

Sterkte komende tijd. Dikke kus aan de kids

wens je heel veel kracht toe voor de decembermaand........probeer van je kids te genieten en van liefhebbende mensen om je heen.
Je kanjers zitten in je hart,probeer met elkaar over de leuke momenten van je kanjers te praten.......sterkte

Dank je Annemieke...doen we, vind ik een heel leuk idee!! Laat het me weten als je kan en tijd hebt

Kus

héél veel sterkte !!!!!!!!

Pfff moeilijk hoor, ben net nieuw op het forum, lees je verhaal dus ook net voor het eerst, erg heftig en moeilijk om zo kort achter elkaar 4 hondjes te verliezen.Heb wel ook net (3 weken terug) mijn hondje verloren. Denk dat een altaartje een mooi iets is om te maken, met foto's een bloemetje. Wat ik zelf heb laten doen, is een afdruk laten maken van haar pootje, zodat ik dat samen met een foto kan inlijsten.
Het is ook logisch dat je kinderen graag een kadootje voor je willen kopen. Het blijft je verjaardag, ookal valt er voor jou niets te vieren. Het komt uit een goed hart en ze bedoelen het goed.Ik heb zelf een dierbaar iemand (in persoon) verloren op mijn verjaardag. Kan een klein beetje in denken hoe je je moet voelen (ook ik vier mijn verjaardag niet meer). Enige wat ik kan zeggen / doen is je heel veel sterkte wensen komende maand, ik hoop dat je er goed door heen komt en probeer te genieten van de mooie dingen ongetwijfeld komen, zelfs in december.

Hoi Roos ,

De maand december is een heel gevoelige maand..waar alle gebeurtenissen en emotie's naar boven komen bij vele mensen en één van deze mensen ben jij door dat je rolstoel patiente bent en daar bovenop het verlies van je lieverds..Roos veel kracht wens ik je toe..probeer toch te genieten samen met je familie , vrienden..want kerstmis is ook een mooie tijd waar we meestal allemaal bij elkaar komen en elkaar omhelzen / gezellig samen zijn , en voor de kids..ze vinden dit geweldig pakjes onder de boom enz...

het is maar een idee van mij maar mischien helpt het om foto van je lieverds bij de kerstboom te plaatsen..en je even naar de mooie momenten terug blikt zodat ze terug een glimlach teweeg brengen voor jou en al je dierbaren .

Heel veel sterkte en liefs
Ivonne & Rocky

Ik heb heb het gelezen Weet niet wat ik moet zeggen. Te triest voor woorden. Maar maak er wat van, ook voor de kidds

Pfff de tranen lopen over mijn wangen van jullie lieve reacties....en Rocky, doe ik, een foto onder de kerstboom. Vind ik een heel mooi gebaar! Dank je

Lieve, lieve Roos. Ik vind het zo verschrikkelijk verdrietig wat jij hebt meegemaakt. En wat kan ik mee voorstellen dat je zo erg tegen de decembermaand op ziet. Weet dat je hondjes diep in je hart zitten, niemand kan ze ooit uit je hart wissen. En wat Willemijn ook schrijft, voor je kindjes zul je toch door moeten. En mss voel je je ook wel een beetje schuldig tegenover je lieverds dat je verder moet, maar geloof me, zij zullen niets liever willen dan dat hun vrouwtje weer wat van hun leven maakt. Je bent een prachtvrouwtje voor je dieren geweest. Niet alle honden kennen het voorrecht van zo'n Kanjer als baasje te hebben. Geniet van wat je hebt, koester van wat je hebt gehad!!! En van ons krijg je een dikke megaknuffel. Liefs Jacq en Sil

lieve Roos wat een vreselijk verhaal.
probeer toch van de kerst te genieten,het is zo weer voorbij,en dan heb je spijt dat je het niet hebt gedaan.
de tijd heelt alle wonden,maar kan me voorstellen dat de wond heel diep zit.
heel veel sterkte en laat heel veel kaarsjes voor de hondjes branden.

groetjes.

Misschien kan het helpen als je er veel over kan praten, en je hart luchten, ennne daar zijn wij natuurlijk ook voor! Ik vind het afschuwelijk wat jullie hebben meegemaakt. Maar weet wel dat je hondjes nu in de hemel geen pijn meer kennen.
Sterkte meis, en geef het maar aan wat we kunnen doen om je te helpen.

Wat een vreselijk verhaal.. ik kan niet anders dan je heel veel sterkte wensen. Deze kerst ben ik ook voor het eerst alleen; mijn trouwe vriendje Lucas is een paar dagen geleden ingeslapen, vanzelf, ik vond hem tot mijn verbijstering overleden in zijn mand, 15 jaar bijna. Je zal denken een mooie dood maar wat doet het pijn IK MIS HEM ZO!!
Ik woon alleen, werk niet en ik kan het nog niet geloven, roep hem de hele dag en denk dan o nee, hij is er niet meer..
Misschien kan je je kinderen uitleggen hoeveel verdriet je hebt en je niet helemaal echt blij KUNT zijn, ik begreep het vroeger heel goed toen ik klein was en ons hondje overleed mijn moeder was er kapot van, ik ook en wat een opluchting toen ze ophield met zich groot houden! Met een knuffel en een arm om je heen in de ochtend kom je de rest van de dag hopelijk wat beter door, nogmaals heel veel sterkte, ik zal aan je denken! Heel veel liefs, Marianne