Gisteren zijn we met Yebo naar het bos geweest. Omdat het de laatste tijd zo goed gaat wilden we hem verwennen met een wat langere wandeling, weliswaar aan de lijn.
We zijn naar het achterste stuk amsterdamse bos gegaan, daar is het, zeker op de zondagochtend, een stuk rustiger.
Yebo aan het langste stuk van de politielijn. Heerlijk!
We kwamen regelmatig mensen tegen die hun hond al in de verte aanlijnden, als ze zagen dat Yebo ook aangelijnd was. Ik riep dan van een afstand: "'t is OK, laat maar gaan!"Met een duim omhoog. Dichter bij elkaar gekomen vertelde ik dan dat yebo alleen aan de lijn zit omdat ie niet mag rennen.
Maar toch heerlijk dat er mensen zijn die even meedenken. Hoewel ik dat zelf in het bos altijd een beetje lastig vind: daar loopt zoveel los..en dat moet ook kunnen.
Ik merk nu ook duidelijk verschil in Yebo's gedrag. Toen ie pijn had mocht er geen hond of mens in de buurt komen...tilde hij zijn lip op. Nu laat ie het weer toe en begint ook weer te spelen. OK, naar vreemden zal het nooit een knuffelkont worden (naar mij des te meer!
)
We hebben (oh laat het de dierenarts niet horen) 'n uur gelopen, maar zeker rustig en aan de lijn. Waar ie dan de laatste tijd 'smiddags wat stijf was en moeilijk uit zijn mand kwam was ie nu gewoon soepel: heerlijk om vooruitgang te zien!
'Sochtends nu de ontstekingsremmer in een ietsiepietsie smeerkaas (bij een gewoon plakje kaas of beetje leverworst zie je de kat in hem: in zijn bekje.....moeilijk doen en dan: spuug, pilletje op de grond), de Primeval doe ik in een lepel melk: schoon op! Oh, ik hoop toch zo dat deze stijgende lijn voortzet!
Al met al, weer een heerlijke dag!
Ik hoop dat jullie ook zo genotren hebben: hier in Amsterdam was het zondag echt prachtweer; echt lekker wandelweer!



2 doggies


Laatst moest ik bij een pyrenese berghond 6 pilletjes erin schuiven. Het vrouwtje was verbaasd dat ik het zo snel voor elkaar kreeg, want haar lukt dat nooit! 






