Hoe taalvaardig is jullie hond?

Na mijn topic over problemen tussen kleine honden en grote honden, kwam ik op het volgende onderwerp. Hoe taalvaardig zijn de honden van tegenwoordig, oftewel, spreekt elke hond dezelfde hondentaal?

Eén van de redenen dat ik voor samojeden gekozen heb, is dat ze heel nauw verwand zijn aan de wolf en dat ze ook nog het uiterlijk hebben van een wolf. Niet dat ik een wolf in huis wil, maar ik vind alles aan mijn honden nog puur en "origineel". (Ik heb het oude, werkende type samojeed, ik spreek nu niet over het showtype.) Mijn honden hebben nog grote staande oren, een lange snuit, een lange staart (die meestal over de rug ligt, maar zeker ook naar beneden kan) en amandelvormige, schuin geplaatste ogen, net als wolven.

Honden spreken d.m.v. lichaamstaal met elkaar. Mijn honden kunnen hun oren nog in hun nek leggen, of juist naar voren brengen, hun staart naar beneden doen, hun tanden laten zien, hun snuit daarbij optrekken, kortom, alles wat de wolf kon om te communiceren, kunnen mijn honden ook.
Nou las ik, toen ik aan het ras begon, dat ze in veel gevallen niet goed overweg kunnen met dogachtigen, simpelweg omdat ze een andere taal spreken.
Ik heb ondertussen, 20 jaar later, heel veel gelezen over wolven- en hondentaal en -gedrag en ik heb natuurlijk dagelijks de gelegenheid om mijn honden met elkaar te zien "praten". Ik heb hier enorm veel van geleerd en gezien dat mijn honden het "honds" nog heel erg goed spreken. Door naar hun lichaam te kijken kan ik mijn honden a.h.w. 'lezen'.

Nou kwam ik laatst, toen ik met onze Brumma in het dorp liep, twee vrouwen tegen met een boxer. De boxer had een flinke onderbijt. Voor Brumma was het voor het eerst dat ze een boxer zag. De honden snuffelden wat aan elkaar, de eigenaars maakten een praatje en opeens zie ik dat Brumma die boxer eens goed bekijkt. Wat gebeurt er? Zonder enige vorm van agressie rimpelt Brumma haar snuit en laat in een hele rare grijns haar tanden zien aan de boxer. De boxer reageert met een flinke grauw. Wat was er aan de hand? Brumma snapte de uitdrukking van de boxer niet, een rimpelneus en je tanden laten zien betekent voor haar agressie. Maar de rest van de boxer straalde geen agressie uit, dus probeerde Nuka de taal van de boxer te spreken door ook haar neus te rimpelen. Wat weer niet door de boxer begrepen werd.

Je ziet het dagelijks om je heen. Terriërs die gegrepen worden omdat ze hun staartje in een dominante houding omhoog hebben. (Ze kunnen niet meestal niet anders) Gelukkig wordt het voor de honden door het coupeerverbod weer wat beter mogelijk met de staart te communiceren. Maar ook hoorde ik van iemand van het forum hier dat haar sharpei's regelmatig aangevallen worden door andere honden. Ook logisch, want de rimpels op het hoofd, kunnen door andere honden aangezien worden als het tonen van agressie. (Door de oren sterk naar voren te draaien en lip op te trekken ontstaan ook rimpels.) Zomaar wat voorbeelden van miscommunicatie tussen honden onderling die ontstaan door het verschillende uiterlijk.
Vergelijk het maar eens. Je komt iemand tegen uit Rusland die je niet kent, je verstaat niets van wat hij zegt, maar het lijkt erop dat hij je een vreselijke......(vul zelf maar in) vindt. Hoe zou je reageren? En zo reageren sommige honden die elkaar niet snappen dus ook op elkaar.

De mens heeft honderden verschillende rassen gemaakt, met duizenden verschillende uiterlijke kenmerken, waarvan sommige niet altijd even praktisch zijn voor de hond. Het is natuurlijk prachtig dat we kunnen kiezen uit zoveel verschillende rassen, voor ieder wat wils, maar de taalvaardigheid en het begrip tussen honden onderling zijn er niet beter van geworden.

Hoe taalvaardig is jouw hond? Zijn er rassen waar ze niet mee overweg kunnen, of merk je dat ze met honden uit dezelfde rasgroep, die dezelfde taal spreken, juist wel goed overweg kunnen? dat laatste merk ik heel duidelijk bij mijn honden, ook bij mijn sheltie.
Ik ben benieuwd.

mylo is nog klein en die heeft geen verstand er nog van..
die is te sullig maar

mijn andere honden, bv Bruno kruising ierse wolfshond / bouvier
hij heeft wel een lange snuit hoor maar
wat is het probleem hij is vroeger gebeten door een duitse herder
sinds dien moet hij helemaal niets van alle duitseherders weten,

misschien komt het door de oren die om hoog staan
andere soort herders mag hij ook niet, maar hun hem ook niet.

intressant je verhaal.

misschien geef ik niet het antwoordt precies wat je bedoelt maar
oke.

ik lees later de reacties wel even hier

Dat had mijn eerste hond bij rottweilers. Die was als pup gegrepen door een rottweiler en daarna ging hij tekeer als hij maar een rottweiler zag. Onze Bamse was erbij toen haar dochter als pupje van 10 weken door een kleine bruine hond vlak onder haar oog gebeten werd. (Hondje beet alle pups die ze zag..) Sindsdien heeft mama Bamse een hekel aan alle kleine bruine hondjes.

Maar inderdaad, dit is toch weer anders, dit gaat niet over hondentaal, maar over herinnering.

Spike is heel taalvaardig; hij kan heel goed de taal spreken en begrijpen.

Groetjes, Anita.
Poot van Spike.

Ik hou zelf erg van honden die nog een puur uiterlijk en karakter hebben....
Ik ben daarom ook blij dat ik honden heb uit een werklijn en niet uit een showlijn, voor mij persoonlijk spreekt het fokken op karakter en werklust meer aan dan fokken op een bepaald uiterlijk.
Niks ten nadelen van alle andere lieve honden

Buck is niet goed gesocialiseerd met andere honden en daarom onzeker naar andere honden geworden, wat zich nu uit in opjagen en blufgedrag.
Hij is daarom niet taalvaardig omdat hij niet ontspannen genoeg is om de taal van andere honden te goed te lezen.
In zijn oude roedel snapt hij de taal wel beter, het opjagen en bijten in de achterpoten was daar normaler.

gr mariaa

Ja, een intressant verhaaltje, ik wil bij mijn honden ook graag dat ze zich nog kunnen uitdrukken in de originele hondentaal , lol.

Mijn vorige hond was een wolfsgrauw teefje duitse herder. Een schat van een hond, goed gesocialiseerd en altijd vrolijk en actief. Ze sprak de wolf/hondentaal heel goed. Wat helaas niet voor elke hond meer opgaat geloof ik.
Soms als we een hond tegenkwamen waar bijvoorbeeld de ogen en oren niet te zien waren omdat er allemaal haar voor hangt kon ze weleens onzeker reageren, ze stormde dan als een gek op die hond af, bleef 2 cm voor de hond staan en blafte dan.
Gelukkig is er nooit iets gebeurd ofzo.

Vreemd genoeg was ze bang voor border collies, haar haren gingen dan helemaal overeind en ze liep dan snel met een wijde boog eromheen. Ik heb nooit goed begrepen waaraan dat lag maar als pup al viel ze bijna om van schrik als we een boarder collie tegen kwamen.

Om de een of andere reden was het contact met veel Groenendaelers ook moeilijk, deze waren vaak aan het uitdagen maar net ietsje zwakker dan mijn duitse herder zodat het vaak toch tot een confrontatie kwam. Om de een of andere reden klikte het vaak niet met Groenendaelers en ging ik maar de andere kant op als ik er een zag aankomen.

Vaak kreeg ik te horen van mensen dat hun hond bang is voor duitse herders en ook gebeten was. Mijn indruk was dat veel baasjes bang waren voor duitse herders en niet de honden
En welke duitse herder dat geweest moest zijn die al die honden gebeten heeft weet ik ook niet, alle die ik uit de buurt kenden waren zeer goed opgevoed en sociaal.

skinny is een keer door 2 huskys in het nauw gedreven (deze wilden spelen)
nu is er ook een witte herder ,en als ze deze ziet loopt ze om (de eigenaar van de herder weet haar verleden,die doet zijn hond dan aan de lijn)en ik ook
nu is het zo als skinny van 200 meter al een hond ziet aankomen geeft ze al luid(angst)terwijl die honden niets kwaad in de zin hebben
zij herkend in de herder iets van de huskys????
gr liesbeth

Vervolg, lol

Mijn huidige hond Lola is heel leuk om te leren kennen.
Ze is de hond van de foto hiernaast. Op deze foto heb ik haar uitgekozen
Bekend van haar leven is alleen dat ze opgegroeid is in een dierentehuis (meer de hel op aarde) in Polen. Dus tussen de andere honden. Deze hond is dus ontzettend goed op de hoogte van de hondentaal als je die daar niet kent overleef je niet. Er heersen daar harde regels, als je die niet toepast overleef je niet.

Ik vond het verbazingwekkend dat alhoewel ze nooit in een huis was geweest vanaf de tweede dag zindelijk was, ook was ze buiten de vrijwilligster in het dierenhuis daar niet veel met mensen in contact geweest, toch is ze vriendelijk tegen volwassenen en kinderen.
Dat ze heel sociaal is naar andere honden toe is te begrijpen.

Het is dus een heel makkelijke, dankbare hond, ze glimlacht trouwens de hele tijd (tenminste zo lijkt het of zou dat iets anders betekenen??)

Het is dus op dit moment geen zit/plaats/af hond, de mensentaal heb ik haar behalve zit en sta nog niet geleerd maar we hebben alle tijd van de wereld. Als ik het aandurf om haar los te laten lopen komt ze ook meteen op Hier (iets leggers gaat er altijd wel in), veel te bang om me kwijt te raken.

Intressante materie......

Dag nynke, Leuk verhaal van je.

Bootje vindt eigenlijk alle honden leuk, maar zij hem vaak niet. Elke dag gaan er tal van honden door het lint als ze Bo zien. Gisteren trok een hond zijn baasje van de fiets en een andere kwam de hoek om en beet Bo. Vanmiddag ging er ook een helemaal uit zijn dak, agressief geblaf en uitvallen. Gelukkig waren deze honden aangelijnd en Bo ook, maar het stomme is dat Bo er eigenlijk dan nog naar toe wilt om te kijken en snuffelen. Er zit bij hem nog geen agressie in, eerder gaat hij op zijn achterpoten staan kijken wat daar nou aankomt en wil er dan ook het liefst heen.

Eergisteren waren er 4 puppy's op een veld, 3 waren 8,6,6 mnd oud en Bo 10 mnd. 3 waren er aan het spelen(ik noem het vechten), maar met opgetrokken lippen en flink bijtend, en Bo liep er omheen.

Ook Yenna wekte veel drift los bij honden, terwijl zij eigenlijk onverschillig was naar honden.
Wat ik eigenlijk niet begrijp waarom gaan honden uit hun dak terwijl ze nog nooit Bo hebben gezien - dit vind ik heel vreemd - en waarom zoveel agressie?

Lieve groet

Met reunies van Yenna's begroeten de collies elkaar, door met een voorpootje elkaar aan te tikken, dit kan zo even doorgaan. Daarna gaan ze in groep gezellig rennen of wandelen. Het op elkaar springen en neerdrukken en bijten heb ik nog nooit gezien als speelgedrag.
Ik vind collies wel vrij onafhankelijk van elkaar, ze lopen met elkaar.

groeetjes, Liesbeth