tis misschien het verkeerde onderwerp om hier in te zetten, maar ik voel me zo machteloos op het moment,
mijn lieve jack russel chesser had vorig jaar een maagverdraaing gehad,godzijdank overleefde hij het,
als ik er over na denk zie ik mezelf weer op de bank zitten met het kleine hummeltje in me armen en voel ik hoe het leven uit het lijfje ging,
met spoed na de dierenarts ( alweer de 3e keer van die dag ) en eindelijk werd hij geholpen,
maar sinsdien is hij echt achteruit gegaan,
hij heeft sinsdien altijd plekjes, hij krabt zichzelf kapot totdat er hotspots ontstaan, zijn haar wordt steeds dunner waardoor je nu op sommige plekken zijn huid gewoon ziet,
vorige week moest hij door omstandigheden te lang alleen zitten, we kwamen thuis en hij had zijn staart oksels en benen alweer lopen kauwen,
normaal hou ik dat onder controle met een zalfje van a vogel, maar dit wou nu dus niet lukken,
vanochtend vroeg direct maar weer na de dierenarts toe
nu heeft hij dus prednoral 5 mg gekregen,
de 1e 5 dagen met hij 2 pillen hebben en dan 1 pil per dag,
me ouders zeiden dat ik misschien is naar moest gaan denken over het leven van me vriendje,
of dit een leven is voor em zo,
tja misschien wel, maar ik vind het zo moeilijk, ik weet niet goed wat ik moet doen, me lieve mannetje voor de rest aan ze leven hier aan hebben is ook niet super, maar als hij verder gewoon een goed leven heeft dan moet het toch kunnen ?
ik zet dit hier neer omdat jullie allemaal ervaring hebben met honden,
p.s ches is vanaf pups af aan al een zorgenkindje, ik loop niet sins een jaar bij de arts, hij is 31 oktober 4 geworden, dus ik zal nu 3,5 jaar bij de arts lopen
het is niet het voer, het is ( zegt de arts ) geen stressbijter,
ook kwam iemand met het idee aan om ches misschien eventjes onder te brengen bij andere mensen, maar dit lijkt mij toch geen idee omdat het hem stress oplevert
ik hoop op jullie reactie
groetjes melis




