" Ik heb sinds een week een fietskar en ben direct gaan proberen met mijn pup (9 weken). Eerst lopend en dat ging uitstekend. Dit weekend zijn we echter gaan fietsen. Eerst 3 straten en hij heeft de hele tijd zitten piepen en uiteindelijk moest de kleine Roemer (een witte herder) overgeven. En daarna was hij erg zielig.
Vandaag ging het in het begin goed. Ik ben gaan fietsen, lopen, hem laten wandelen. En dat ging op zich prima. Vlak voor de bestemming (normaliter 15 minuten fietsen) heeft hij toch weer overgegeven. Ook werd hij erg rusteloos en opgewonden, tot dat hij overgaf.
Op de terugweg ging het al vrij snel weer fout, maar moest ik wel doorzetten omdat we echt naar huis moesten. Ik voelde me een hele slechte puppenmoeder. Aangezien ik geen auto heb en veel van fietsen houd, moet ik het hem toch leren. De komende dagen ga ik kleine stukjes proberen. Maar misschien moet ik ook wel een middeltje proberen. Woe weet raad? "
Hey, wat je nu beschrijft had ik precies eender met mijn - toevallig ook witte herder - hond. Toen ze nog pup was. Toen ze mee moest in de auto. Ik ben zelf uberhaupt geen fan van middeltjes, maar dat is verder voor iedereen z'n eigen ding. Maar wat ik heb gedaan is gewoon bemoedigend toespreken wanneer het goed ging. En zo min mogelijk/helemaal niet reageren wanneer ze zielig was. Misschien zelfs juist een beetje streng (maar rechtvaardig) als ik eerlijk ben. Ipv bemoederend. Hoewel zeer zeker ook wel een aai over de bolletje hoor. Maar nadien. Wanneer het goed ging. Ik ben geen boeman

En ik bedoel het ook níet op eeen "stoere" manier. Maar wel op het goede moment.
Ik denk dat dit hooguit een paar weken geduurd heeft. 1 of 2. Elke dag een stapje beter. En sindsdien is een een grote fan van autorijden! Maakt niet uit waarnaartoe! Ze is nu net geen 3.
Beetje late reactie. Maar misschien heb jij of een ander er wat aan. Zelf geen ervaring met fietskarren overigens, hoewel wel interesse. Maar daarom reageer ik nu niet

. Groetjes,