Op 21 nov. 2009 kwam Tara in mijn leven. Toen heb ik haar opgehaald in Hapert, bij een kennel met blijkbaar meerdere hondenrassen, dat wist ik dus van te voren niet. Tara was ze ongeveer 9,5 wk volgens datum paspoort. Zij is een Rood/bruin met sluik gekleurde Engelse Cocker teef. Op het moment is Tara alweer 1 jaartje jong.
Toen ik haar kocht, had ik niet verwacht dat dit hondje zoveel problemen zou gaan opleveren.
Tara had vrijwel direct, bij thuiskomst, dunne ontlasting of diarree en ontlastte zich erg veel. Ze hoestte wat en ze had vaak een gasophoping, een erg vreemd buikje zie foto:

Het was op dat moment echt een scharminkeltje. Zie foto:

Tara was verder erg angstig voor andere honden, vluchtte dan weg achter mijn benen; ze kon niet met aandacht omgaan, was aldoor aan het blaffen als ik er niet voor haar was tijdens bezoek, tel.; ze was niet te betasten, als ik aan haar kwam of wilde knuffelen beet ze van zich af; ze was ook erg bang om de auto in te gaan, helemaal hyper werd ze, soms plaste ze in de auto van angst of direct daarna ontlastte ze zich direct. Bij de dierenarts beet ze ook van zich af en moesten we oppassen dat we niet echt gebeten werden, want ze gromde ook behoorlijk. Kortom...een pup met een rugzakje. Een cursus droeg hier helaas niet positief aan bij. Voordat ze daar kwam, had ze al een stress rit in de auto achter de rug en toen nog de andere honden. Het was voor haar echt een grote nachtmerrie, echt heel jammer.
Uiteindelijk is er bij de dierenarts nog een ontlastingtest gedaan, omdat Tara steeds dunnere poep had en ze bleek Giardia te hebben.
Tara liep ook al een tijdje mank. Haar rechterheupje stond iets meer op achter. (ze leek er toendertijd niet veel last van te hebben)
Een tijdje voor de loopsheid had ze hele aparte klachten: op een avond ging ze 10 keer achter elkaar door haar pootjes, ze gilde het uit van de pijn en liet wat urine lopen. Thuis ook nog 3 x. Na de spoeddienst gebeld te hebben, kon ik daags erna gewoon op het spreekuur komen met haar. Ik had een urine mee genomen, deze was oke. Maar de DA dacht aan heupproblematieken. Lich. onderzoek gaf pijn aan bij de heupen en dus heupfoto's gemaakt. 2 wk later weer, want toen pas kreeg ze duidelijke pijnklachten. Hieruit kwam voort dat de heupkoppen niet goed gevormd waren. zie foto:

Kort hierna werd ze loops en hierna wederom problemen. Ze had geen honger, at niks en wilde niet meer in de struiken plassen. Ze bleek veel teveel struvieten in de urine te hebben zitten. Dit is opgelost met sensitive voer. Maar haar klachten opzich gingen niet over, ze wilde niks doen, ze at niks, dronk niks en zat niks in en ze viel ook zienderogen af in gewicht. bloedonderzoek toonde geen enkele afwijking. Dierenarts had haar nog lich. onderzocht...ze bleek schijndrachtig te zijn, tepels vloeide. Dit was over een ruime periode van ongeveer 6 weken. Ze is ruim 1,3 kg afgevallen.
2 maanden later is Tara gesteriliseerd. De operatie was goed gelukt. Haar wondje is nog lang rood en dik geweest, maar het ziet er nu weer beter uit.
Intussen opnieuw Giardia opgelopen.
Daarna nog darmklachten, forse diarree.
Op het moment heeft ze nog dunne ontlasting.
Tara is nog steeds niet 1 kg erbij gekomen. WAt ik ook meer voer, ze blijft op 8,5 kg, terwijl ze voortijds wel 9,6 woog.
Tara is verder steeds meer achteruit gegaan in het gedrag. Grommen, mij bijten tijdens medicatie ingeven, veelvuldig lichten haar ogen op - dan krijgt ze rode lichtjes in haar ogen, ze gaat vaak dingen pakken waar ze niet aan mag - onder een stoel liggen -en dan gaat ze grommen - is ze niet meer te bereiken -en kan ze zo in de aanval schieten als je in haar straal loopt; alles in huis moet kapot; ze blijft hyper naar andere honden - meestal begint ze helemaal te piepen terwijl geen enkele hond wat doet; ze is ook nog helemaal bang voor de auto.
Verder blijft ze mank lopen en als ze haar poten strekt jankt ze soms ook van de pijn.
Kortom, ik weet niet meer wat ik moet doen! Wat is nu het beste. Kan zij met dit alles nog een goed leven lijden? Is het reeel om nog allemaal dingen uit te gaan zoeken, of hoe denken jullie hier over.
Mijn DA heeft haar zorgen wel ge-uit en denkt aan een rode cocker syndroom of iets anders wat niet goed zit in haar hoofd.
Om dingen goed op een rijtje te krijgen, heb ik gewoon jullie advies nodig. Is Tara nog te helpen?



3 doggies















