binnenkort (na een aantal weken) weet je dat je het beste voor hem hebt gedaan en dat hij nu met ziggy aan het spelen is, dat moet je niet vergeten !
ik heb de eerste 3 weken alleen maar gehuild, maar op school hield ik mij sterk en als ik dan op de fiets zat sprongen de tranen in mijn ogen en wist ik gewoon niet meer wat ik moest doen met mijn leven zonder haar. Ik wilde niet meer leven, want ik kon me geen leven meer voorstellen zonder Ziggy.
En ik wee heel goed hoe jij je nu voelt, maar na anderhalve week kon ik weer naar een foto van haar kijken, maar dat keer niet met tranen maar met een glimlach, want zij was toch wel mijn dondersteen en van niemand anders. Zij was de hond waar ik 12 jaar voor gezeurd had en die ik altijd al gewild had. Maar zoveel liefde van iemand had ik nog nooit gekend als de liefde van haar. Zij liet me lachen als ik even verdrietig was en nu doet zij dat nog steeds alleen zit ze niet voor me. maar in mijn gedachte.
Onthoud dat die lieve Luna jouw vent was en die liefde kan niemand je meer afpakken. Ik zal binnenkort dat filmpje maken en ik hoop dat je er dan niet alleen met heel veel tranen , maar ook met een glimlach ernaar kan kijjken.
Er is geen ergere pijn dan verdriet, maar ook deze pijn verminderd na een tijdje, aan het begon kon ik het helelmaal niet geloven, maar na veel praten met jullie op HP en filmjea en foto's bewerken kwam ik opeens een filmpje tege van ziggy toen ze lekker aan eht puberen was, dat filmpje heb ik wel 100 keer bekeken.
Wat ook helpt is een liedje die aan hem doet denken uitzoeken of weet je er al een . Bij was er een liedje die sinds de dag van eht overlijden opeens op de radio kwam en dat heette "I need you now" heel gek maar las ik in een moeilijke situatie zat of ik zat het allemaal even niet meer zitten, kwam dit liedje weer op de radio. zelf nu nog.
Ik wil je zo graag helpen of troosten, maar meer dan woorden kan ik niet doen.
XX