Vanmorgen dacht ik bij mezelf "mijn vriend is thuis, dus hij kan zich met ons meisje bezig houden en ik ga met onze 2 ventjes een beetje aan "team-building" doen in de tuin.
Dus warme jas aan, makkelijke schoenen aantrekken, zakje met snoepjes en enkele speeltjes mee.
En ik met de 2 ventjes alleen naar buiten.
Daar hebben we 40 minuten leuk gespeeld en getraind zonder jaloezie of conflicten tussen de reutjes. Zelfs toen onze maltezer met een balletje van onze chihuahua ging lopen gebeurde er niets. Ze speelden wel niet echt samen, maar ze konden elkaar in elk geval erg goed verdragen.
Tot mijn vriend dus buiten kwam met ons meisje, de beide reutjes stormen naar haar toe, onze chihuahua begint op haar te rijden als een gek, onze maltezer springt erbij op, en....
2 vechtende reutjes die ineens door de duivel bezeten leken te zijn. Na 10 seconden was het gevecht ook weer voorbij en gingen ze opnieuw achter het teefje aan. De reutjes stonden naar elkaar te grommen en te snauwen. Allebei helemaal in stress en echt helemaal dol aan het worden. Dus ik vraag mijn vriend om terug met ons meisje naar binnen te gaan. Nog een heel kwartier voelde ik echt erge spanning tussen hen, maar ze daagden elkeer niet meer uit ofzo. En nadien was het gewoon terug rustig.
Ligt het dan aan hun hormonen/ dominantie als ze ons teefje zien/ruiken?



3 doggies

.


