Mijn vriend lacht er vaak om hoe ik hele gesprekken voer met mijn honden.
Als ik met iemand aan het praten ben kijk ik steeds even naar mijn honden en dan zeg ik "het is waar eh jongens?"
Of als ik iets ga doen vertel ik dat ook altijd tegen hen "vrouwtje gaat zich wassen, vrouwtje gaat de afwas doen, vrouwtje gaat even naar de buurvrouw, vrouwtje gaat in de tuin,..."
's avonds als mijn vriend laat moet werken en ik en de hondjes zitten samen op de bank, dan praat ik altijd met onze chihuahua, en hij antwoord nog ook
. Ik stel een vraag en telkens krijg ik een blaf of gejammer als antwoord. Zo zitten we hier soms een heel uur het tegen elkaar uit te leggen zonder dat we elkaar verstaan.