Het is gelukt, Mieke loopt mooi naast

Eindelijk is het dan helemaal gelukt. Mieke loopt keurig naast. Het heeft heel lang geduurd, en de uiteindelijke oplossing was zo voor de hand liggend...
Zo'n twee weken geleden waren mijn zoon en ik weer met Mieke wandelen, en tijdens het wandelen zochten we allemaal leuke blaadjes en twijgen voor de herfsttagel. We zagen een hele mooie dunnen twijg liggen. Een mooie rechte lange. "Staat mooi in een vaasje" dacht ik nog, dus ik neem hem mee.
Onze kat hobbelde ook mee, maar bleef op een gegeven moment achter. Toen ik floot, stak ze pardoes over en kwam zo bijna onder een auto. Ze was niet geraakt, maar de schrik zat er goed in. Mieke wilde meteen naar haar toe en zonder erg houdt ik de twijg voor haar. Ze stopte meteen. Terwijl kat wil oversteken komt er nog een auto aan. Ik steek de twijg omhoog ten teken dat ze moeten afremmen. Dat doen ze en kat komt heel rustig naar me toe.
Mieke was door het dolle en ik steek weer zo de twijg scheef voor me langs. Meteen was Mieke ontspannen.
"Toeval" dacht ik, dus geef de twijg aan mijn zoon. Meteen ben ik weer aan het waterskieën achter mijn hondje aan. Ik vraag de twijg terug en ja hoor, Mieke loopt weer keurig naast. Heel ontspannen en zeker van zichzelf. Geen getrek, geen gehijg, geen ontzetten strak gespannen staart.
Waarom heb ik er niet eerder aan gedacht. Ik heb een hele slechte rug (ben er een paar maanden flink doorheen gegaan en loop sindsdien wat wiebelig met mijn ene voet)en liep vroeger ook altijd met mijn andere twee honden, met een dikke tak. Die had ik nog, dus tak van zolder gehaald en verhipt, het is dé truc!!
Nu maakt het Mieke niet meer uit of ik de tak, twijg of paraplu bij me heb. Zodra ik die in mijn handen heb loopt Mieke lekker ontspannen met me mee. En ik loop ook weer wat stabieler.

Fijn dat ze nu keurig naast je loopt! Bijou moet dat ook nog leren.

Ik vraag me alleen af of ze zo netjes loopt omdat ze ontspannen is of omdat ze bang is van de twijg.

Nou, dat lijkt me nou de gouden tip.

Mieke is niet bang voor de twijg hoor.Ik ken haar inmiddels goed genoeg om te zien wanneer ze echt ontspannen is..

Ik zou het ook eens kunnen proberen.Bowie loopt ook nog niet helemaal zo als het moet.

Wat goed zeg
Echt heel fijn!
Ik ga dat ook zeker proberen met mijn uitlaathondjes want die hebben ook moeite met naast lopen

Mijn man heeft vanavond op precies dezelfde manier gelopen met Mieke als mij, dus met stok, en hij was verbaasd over het effect ervan.
Stock, targetstick, geef het een naam, maar het werkt als een tierelier. Ik ben heel blij dat ik dit bij toeval heb ontdekt want het wandelen met Mieke is nu echt helemaal geweldig.

Hmmzz eens kijken morgenochtend of het bij Chelsea werkt

Wordt vervolgt....hihi

wat fijn dat het zo goed gaat!

Ik vind het knap van je dwergje,

Bij mij lopen ze gewoon voor me uit,of ik moet ze heel kort houden aan de riem dan lopen ze wel naast mij.

Maar bij mij mogen ook voor uit lopen hoor.

Aleen op een schow lopen ze naast mijn been,want dan moeten ze het en dan doen ze het ook.

Aleen onze cody die kan nog wel eens afwijken van mijn been maar ja dat is nog een pup.

super goed van jullie hee voelt goed aan he als je hond netjes naast loopt !!!!

Stefanie,

en??.......al geprobeerd??
Ben erg benieuwd.

Lijkt mij ook wel wat bij Sem.
Ik doe het nu met een brokje....."kijk 's Sem""
Ja, dan loopt ie wel naast me.
Maar je kunt toch niet steeds zo'n brokje in de hand houden??
Ik zeg natuurlijk ook : " naast" of iets dergelijks.

mooi dat je er bij toeval dan achterkomt,dat dat de oplossing is

Dit blijkt inderdaad bij heel veel honden héél goed te werken! Ik was het -nu met mijn nieuwe pup- eigenlijk alweer 'n beetje vergeten, ga het snel weer uitproberen.

Bij het onderstaande filmpje zie je een fietsende man die een hele roedel honden onder het fietsen in toom kan houden. Ook hij heeft een soort van tak/twijg in zijn hand onder het fietsen.

wat leuk, onbewust het juiste gekozen.

en wat heeft jouw hond een leuke naam, dat hoor je niet vaak.

mijn oma heet ook mieke

cesar millan zegt in zon boek ook dat als je een stok bij je draagt onder het lopen dat dat goed zou zijn als leider ofzoiets

Het helpt ook met een bal etc..

maar ik vraag me af loopt ze naastomdat het moet of loopt ze naast omdat ze eigenlijk de tak/vijg/bal wil?

Ik vraag me af: wat heeft een stok/tak/twijg etc. dat een hond naast je blijft lopen? Welke betekenis heeft het voor een hond? Is het een soort lange arm van de baas of zo die extra grenzen aangeeft of zo?

Wat een super filmpje. Ik krijg dat er met eentje al niet voor elkaar. Zo jammer .

Snap nog steeds niet hoe de hond dat stokje ziet, maar als het werkt: who cares??

Ha dobber, had jou reactie nog niet gezien, maar had dezelfde gedachte

Vanaf welke leeftijd kun je eigenlijk verwachten van je hond dat die netjes naast je loopt? Kiki doet het als we saampjes lopen al aardig goed maar zodra er andere honden bijlopen (in een groep) hangt ze zichzelf bijna op. Nu is ze natuurlijk ook nog "maar" 5 maanden.

Grappige naam voor een hondje toch? Mijn zoontje had de naam al "bedacht" voor we haar haalden.Ze is genoemd naar Mieke-Mega Mindy
Tja, ik kan niet in haar koppie kijken, maar ik denk dat ze de stok ziet als een verlengstuk van mijn hand. De hand die haar haar voer geeft, een snoepje, een aai over de bol,kriebel onder de kin, de hand waar ze tegenaan kruipt als ze naast me op de bank ligt te slapen en die ze meteen weer opzoekt als ik hem weg haal. Het is ook de hand waarmee ik het commando zit geef, of de vinger omhoog doe om "foei" kracht bij te zetten. Ze heeft niet de behoefte om er mee te spelen/in te bijten, want dat mag ook niet met mijn hand. En ja, Mieke moet naast lopen,omdat ik niet langer vooruit getrokken wil worden door zo'n klein hondje (door geen enkele hond). Bovendien is het voor haarzelf ook prettiger om mooi naast te lopen omdat ze dan niet langer een strakke lijn aan haar tuigje heeft zitten.
Met onze vorige hond deed ik het echt met mijn hand, maar die hond was dan ook een stuk groter.Als ze dan tever naar voren wilde, deed ik eventjes mijn hand naar beneden om de grens aan te geven.
Dit werkt voor Mieke. Het is een pittig eigengereid meisje die heel duidelijk een grens aangegeven moet krijgen.
Normaal als we gingen wandelen, trok ze als een gek, deed ze niks anders dan hijgen en met de tong fladderen en haar staart was een paalrechte antenne omhoog. Heel onzeker dus. En tja, een onzekere hond die andere honden tegenkomt is niet je van het. Nu, sinds ik de stok/paraplu gebruik trekt ze niet meer, ze fladderd niet meer met haar toch, en haar staart is in een totaal onstpannen stand, net als binnenshuis. Ook het ontmoeten van andere honden gaat nu goed. Ik ben geen hondenpsycholoog maar als ik puur kijk naar hoe Mieke is veranderd, heb ik zo'n vermoeden dat het haar onzekerheid heeft weg genomen omdat mijn hand (stok/paraplu) nu duidelijkheid en bescherming geeft.

K ga het straks ook eens proberen dan ik vind je logica best logisch

Nou ik ben ook heel erg benieuwd naar de anderen die het gaan proberen.
Geven jullie je bevindingen hier door op het forum??

Heeft nog iemand het geprobeerd??

Nou ik heb het met borres geprobeerd vanmiddag. Met een bamboestok. Ik wist eigenlijk niet zo goed wat ik met die stok moest doen maar ik dacht dat ik de stok moest houden op de plaats waarvan ik vind dat hij niet verder voor mag lopen. Dus toen borres iets te ver ging en ik de stok voor hem hield dacht hij, hé dat is een leuk spelletje en begon de stok te pakken. Na een paar keer nee was het wel duidelijk dat dat niet de bedoeling was. na weer een eindje lopen ging hij weer verder naar voren en ik de stok ervoor. Nou dacht Borres dan moet ik er zeker overheen springen? nee Borres, onderdoor dan? Nee ook niet Borres. op een gegeven moment deed hij maar niets meer met de stok maar ging ook niet rustiger lopen, als ik de stok dan ervoor hield dan dacht borres ik duw de stok gewoon opzij want hij zit mij in de weg en ik mag er niet in bijten, overheen springen of onderdoor kruipen dus wat moet ik ermee?


De voorbij gangers hielden mij wel extra in de gaten. die dachten zeker dat ik mijn hond af en toe een pak rammel gaf met die stok.

Nee de stok heeft het voor mij niet gedaan. Ik hou het bij een rondje maken als hij weer even trekt of gewoon even stil staan, dan heeft hij het ook meestal wel door.

Nou bij mij ook een soort gelijk verhaal..met een paraplu..hmm wat is dat voor ding..hou het maar lekker boven je hoofd voor de regen of zullen we gewoon naar binnen gaan..

morgen op de cursus maar ff afwachten hoe zze me gaan helpen hahah

Fimen Mieke,
hoe doe je het dan als het regent??

Dan heb je de hond aan de riem en de paraplu in de andere hand (opengevouwen).
Zo'n opengevouwen paraplu kun je toch moeilijk voor zijn koppie houden.
En een andere hand heb je niet meer vrij.
Dus..........hoe doe je dat als het regent??

Als het heftig regent krijg ik Mieke met geen tien paarden naar buiten. Een klein beetje motregen wandelt ze nog wel in. Ze heeft nu eigenlijk al genoeg aan het feit dat ik het ding bij me heb en "hoho" zeg als ze te ver naar voren gaat. Dus als er een buitje dreigt heb ik de plu mee, en kan hem in principe gebruiken waar hij voor bedoelt is. Ik blokkeer haar dus dan niet met een open plu.Ik heb een plu die in één beweging dicht gaat als het echt nodig is.