Lieve allemaal,
Ik ben toch zo blij, en vind het zo geweldig dat ik het nieuws graag met jullie wil delen!
Mijn oom en tante hebben altijd een zwarte Engelse Cockerspaniel gehad, genaamd Max. Max kwam bij onze familie toen ik 2 was, en we waren altijd dikke vrienden. We hebben maar een kleine familie, dus we waren heel hecht altijd.
Mijn nichtje was toen nog erg klein en zag hem als haar broertje. Zo noemde ze hem altijd. Het was hartverscheurend toen Max kwam te overlijden 2 jaar terug.
Mijn nichtje zei letterlijk: "Mijn broertje is dood."
Het leven werd drukker, en het gemis werd des te groter. Altijd is het verlangen er geweest om een nieuw hondje te vinden, mits er een leuke fokker was met fijne hondjes.
Ook mijn nichtje werd groter, zij is nu 4, en ze hebben eerst een hondje een week 'te leen' gehad om te kijken hoe zij met honden omging.
Dit werden natuurlijk dikke tranen toen het hondje na een week wegging! En de kriebels naar een eigen hondje werden groter.
Laatst waren we op de kinderboerderij en ik vroeg mijn nichtje: "Vind je dat niet leuk? Een konijntje."
Waarop mijn nichtje direct zei: "Nee, ik wil een nieuwe broer!"
Vandaag kreeg ik het telefoontje dat ze in Drenthe contact hebben gehad met een fokker die een nestje Engelse Cockerspanieltjes hebben! Hoera!
Dit komt mooi uit, want daar zouden ze toevallig een weekje naartoe gaan op vakantie in deze herfstvakantie.
Ze gaan van de week kijken of alles pluis is daar, en om met de fokker te praten. Met een beetje geluk vinden ze het hondje waar ze al zo lang op wachten, en de fokker en zijn dierenarts hebben te kennen gegeven dat het hondje dan oud genoeg is om direct meegenomen te worden naar huis!
Ik ben zo blij! Dit betekend een kameraadje voor onze lieve Bram! Dat gaat hij vast geweldig vinden! 
Even een fotootje ter nagedachtenis aan onze oudje, onze lieveling Max. Die nog steeds verschrikkelijk gemist word!




3 doggies


















behalve de setter die ze al hadden.. Is wel echt een super lief en leuk hondje!!



