Nou, het stond bij ons eigenlijk altijd al vast, geen discussie meer over mogelijk
Vriendlief is altijd honden thuis gewend, ik weet niet, we hebben het nooit met zoveel woorden gezegd maar we wisten allebei, als we in de gelegenheid zouden zijn zou er een hond komen :P
Maar goed, we werkten allebei fulltime, dus dan is het gewoon geen doen. Toen ben ik weer voltijd gaan studeren met hooguit 8 contacturen in de week, maar eigenlijk zat een hond niet heel erg voor in onze planning.. Anderhalf jaar na aanvang van mijn studie hebben vrienden van ons een nestje gefokt met hun welsh springer, en ik ben sowieso altijd al verliefd geweest op hun teef, maar eerlijk gezegd hebben we er nooit zo heel erg bij stilgestaan dat we er wel eens eentje in huis zouden kunnen nemen... Pups waren geweldig leuk natuurlijk, dus het begon wel een beetje te kriebelen, want ja, ik ben nu veel thuis dus we waren wel in de gelegenheid.. Nou en toen begonnen zij zelf een beetje te peilen, of wij eventueel een van de pups zouden willen omdat er een waanzinnig mooie reu in het nest zat waar ze zelf ook een beetje verliefd op waren :P Nou toen hoefden we er niet lang over na te denken :P
Voor mij is dit mijn eerste hond, en ik durf nu al te zeggen dat er zodra we verhuisd zijn (dat zit in de planning, voor over een jaar of 2) dat er dan nog eentje bij komt, een vriendje voor onze Ollie
In dat geval is een nieuw (groter) huis dus doorslaggevend 