’s Avonds na haar eten komt Vito mij halen om te spelen. Altijd, vaste prik waar we ook zijn. Haar favoriete spelletje is met het balletje dat ik dan van haar af moet pakken. Als ik die dan heb ga ik er heel uitsloverig mee rond lopen en tegen de muur gooien of op de grond stuiteren, net zo lang tot dat zij hem weer weet af te pakken. Dan is het mijn beurt weer om hem van haar af te pakken.
Ik doe dit staand maar ik ga ook op m’n handen en knieen. Als ik het balletje vast heb maar zij heeft hem ook nog vast volgt er natuurlijk een trekspelletje. Ik doe mijn hoofd dan tegen haar kop aan om te simuleren dat ik een hond ben.
Om nog meer te benaderen dat ik een hond ben doe ik zo nu en dan een aanval naar de bal met m’n hoofd. Net had ik het idee opgevat om nu echt met m’n mond de bal uit haar bek te gaan stelen, zoals Sjakie ook doet.
Ik was een paar keer echt close, had bijna m’n tanden tegen de bal maar toen in één keer wist ze me goed te imponeren ik schrok echt even, prachtig! Ze gaf echt een keiharde grom. Het spel ging natuurlijk gewoon door waarbij ik toch maar weer m’n hand gebruikte.
Vito is een goed beest waar geen kwaad in zit en met wie ik dit durf te doen. Het gaf me toch het gevoel samen met haar even hond te zijn.
Zijn er nog meer mensen die dit soort onzin uit halen of ben ik gewoon een beetje gek
.



3 doggies


, maar die is A-alles wat sport(ief) gerelateerd is, dus ziet het er ook nog eens echt niet uit..














...zorg dat die heel blijven hé Rudi 


