Hoi Ellen,
Het is een lastige positie, die ik volledig herken. Wij hebben bij onze oudere hond een pup geplaatst. De eerste dagen vond het oudje het allemaal wel leuk, maar toen de pup zich iets meer op zijn gemak begon te voelen, moest hij er niets van weten. Hij liet de pup niet te dichtbij komen. Hij snauwde ook gruwelijk, maar verder deed hij niets. Het leek allemaal best wel wat, maar uiteindelijk viel het allemaal wel mee. Wij kwamen er niet tussen, omdat ze het samen wel even uit moesten zoeken. Toen de pup wat ouder werd en ons al meer als leider zag, grepen wij wel eens in. Het is gewoon heel logisch, een pup wil spelen en een oudere hond geniet van de rust. Die houdt niet van die wilde stoeispelletjes en vooral niet van die scherpe puppietandjes. En ja als het oudje even wakker is om te gaan drinken, dan denkt puplief...Joepie actie....spelen...Zij konden ook buiten goed met elkaar overweg.....Waarom, omdat ik denk dat puplief daar meer te kijken had, dus afleiding. Nu is de pup inmiddels 7 maanden geweest en het gaat wel steeds beter. Buiten blijft het heel goed gaan. Binnen kan het wel eens een beetje botsen. Maar echt vechten doen ze niet. Het blijft bij een rangspelletje tussen die 2. Het oudje geeft z´n plek niet zomaar op aan de nieuwe pup, maar puplief wordt wel steeds sterker. Wij hebben het oudje nooit in een andere ruimte gezet als we met de pup bezig waren. Hij vond het allemaal wel best en bleef lekker op zijn plekje liggen. Het oudje is nooit een speler geweest. Wij gaan 3xper dag gezamelijk met ze wandelen en 1x per dag krijgen ze ieder een eigen ronde. Puplief neemt veel van het oudje over, wat wel weer makkelijk is en het oudje heeft op zijn oude dag nog een paar nieuwe commando´s bijgeleerd. Ze liggen nooit bij elkaar en als ze alleen zijn, verblijven ze ook niet samen. Ik heb in het begin heel vaak gedacht, waar zijn we aan begonnen, maar het gaat wennen. Het is niet altijd prettig als ze niet voor 100% maatjes zijn. En ja voor ons oudje vind ik het echt soms zielig, maar als hij ligt te pitten, dan komt puplief ook niet in zijn buurt. Dus zijn rust krijgt hij evengoed nog steeds. Alleen hij moet nu weer delen! Moest hij eerst ook, want hij is altijd samen met een andere hond geweest, maar ja dat waren beide oudjes. Het duurt echt even voor ze elkaar gaan accepteren. Maar ik kan me voorstellen dat je met een naakthond en een labrador wat voorzichtiger bent.
Maar nog steeds probeert Mandy jouw Gizmo iets duidelijk te maken. Een pup leert wel van de taal van een oudere hond. Ik zou er eerlijk gezegt niet veel tussen komen, omdat je hun relatie dan echt verstoord. Het lijkt vaak veel erger als dat het is. Tenminste als je zeker weet dat Mandy normaal sociaal is naar andere honden. ze moeten elkaar leren accepteren en nog steeds dat kost tijd. Veel succes........