Onze boxer is onze eerste hond, we waren van huis uit wel honden gewend, man en ik zijn beiden met honden opgegroeid.
In het begin las ik alles wat los en vast zat, op internet, en met name over roedelregels, en hoe je zo'n dier nou goed opvoed. Onze hond is nu bijna 6 maanden, en als klein pupke was hij stierlijk vervelend. Hij beet vreselijk hard, en wist niet van ophouden. Op een forum, niet hier!, kreeg ik toen te horen dat het aan ons lag, wij waren niet consequent, moesten de roedelregels heel streng toepassen...
Ik voelde me er gewoon naar onder!
Tot mijn schoonzus zei, waar maak jij je druk om, je hebt 2 kinderen opgevoed, die heel goed luisteren, dan moet zo'n hond toch ook lukken...
En toen dacht ik, ja wat ben ik ook gek, ik laat me gek maken, door het zo goed mogelijk te doen, met al die regels, maar ik pak het nu gewoon op mijn eigen manier aan.
En dat ben ik gaan doen... Hij mag wel eerder door de deur, maar alleen als hij rustig is, als hij loopt te trekken, van blijdschap, moe hij eerst ff zitten.
Eten krijgt hij, op vaste tijden. Wij eten onregelmatig, dus precies na ons eten ,is voor hem niet handig, omdat hij dan vervelend wordt, van de honger. Eerst een koekje eten, daar doe ik niet aan. Ik eet tussendoor wel eens wat, dan kijgt hij ook niks daarna.
Hij moet wel zitten, voor hij bij de bak mag, maar dat is dan, omdat ik wil, dat hij rustig is, en niet tegen de bak aanspringt.
Op de bank komt hij niet, een boxer is groot, dan neemt hij de halve bank in beslag,vind ik niet handig.
bovendien zit de kat ook al op de bank, en hond en kat = geen goeie combi.
Zelf beginnen en eindigen met spel, doe ik ook niet, we doen het net hoe het uitkomt, als hij wil spelen, geeft hij dat aan, als ik het wil, geef ik het wel aan. Als ik geen zin meer heb, geef ik het aan, als hij niet meer wil, toon t hij geen interesse meer.
Sinds ik die regels overboord heb geknikkkerd, is de hond een stuk liever en hanteerbaarder geworden.
Gewoon je eigen gevoel volgen, is mijn idee.