Hond's gedrag

Ligt het aan mij, of in elk boek staat dat je een hond nooit mag vermenselijken. 'Het blijft een wolf'. Dus moet je ook honds gedrag gaan vertonen. Je moet eerlijk zijn en altijd duidelijk. Maar ook staat er, dat je de hond liefde moet geven. Vooral als pup! En dat snap ik natuurlijk, maar dat gaat niet goed samen! Een goede leider in een roedel toont toch geen liefde of medeleven? Of ben ik nou gek en likken zelfs alfa wolven elke andere hond in de roedel? En het is best moeilijk allemaal, niet-meer-mens zijn en de hond opvoeden naar wens

sommige boeken kan ik ook niet aan uit hoor
maar ja

Ja dat snap ik Maar ja ik vraag me dan maar af moet je je nou gedragen als een BAAS of als ROEDELLEIDER?

Volgens mij is dat hetzelfde.
Als jij de baas bent ben je ook de roedelleider.
Anders luisterd de hond toch ook niet naar jou.
Of heb ik het nu ook mis.

Hoi!

Dat dacht ik eerst ook. En zo voedde ik Daantje ook op. Niet begroeten als ik thuiskwam, niet op de bank, als laatste eten, enz. Ik was héél streng. Tot ik tot inkeer kwam en merkte dat de band tussen mij en Daantje veel sterker is geworden als ze wel af en toe iets mag. Als ze bijvoorbeeld wel bij mij in de buurt mag slapen (overdag). Ik heb haar zelfs 1 keer op bed laten slapen (normaal slaapt de ranglaagste niet bij de alfa) en ik kan je zeggen: ze is nog nooit zo gemotiveerd geweest om te trainen enz! Zo vrolijk zag ik haar niet vaak. Helaas is het geen optie om haar elke nacht mee op bed te nemen (vindt mijn vriend niet echt leuk, bovendien ligt er 1 kat op bed en van haar mag Daantje er absoluut niet op). Misschien verdwijnt het effect dan ook wel.

Ook zogenaamde 'dominantie handelingen' doe ik niet bij Daantje. Zij weet heel goed wie de hoogste in rang is, zolang ze daar geen misbruik van maakt (brutaal tegen ons of anderen) mag ze best wat privileges.

Ook zei ik mijn commando's eerst vrij streng. Nu ben ik er achter gekomen, dat als ik ze rustiger/ zachter zeg, dat Daantje ze veel beter uitvoert. Dat ze veel ontspannener is en prettiger voor me werkt.

Het zijn niet mijn woorden maar ik sta er volledig achter

Ik zie mezelf niet als baas/ leider, maar als een ouderdier dat mijn hond begeleidt

Daantje weet precies wat wel en niet mag - heel veel dingen die niet mogen, daar heeft ze geen kans voor gehad om die aan te leren. Ik heb zoveel mogelijk mijn best gedaan haar te begeleiden in nieuwe situaties zodat ze weet hoe ze zich moet gedragen. Dat koste veel tijd - elke nieuwe situatie weer. Maar als het er eenmaal inzit, is het voor ons beide zo ontspannen! Ik ben ook maar één keer boos geweest op Daantje, puur door mijn stem te verheffen. Dat had een heel effect! Ze sloot zich helemaal voor me af, durfde niet meer met me te spelen enz. Ik heb haar heel vaak het spelletje laten winnen (alfa verloor van een ranglagere), maar hier kreeg ze wel weer zelfvertrouwen.

Zo is de verhouding bij mij en Daantje en dat gaat prima bij ons

Ik denk dat je je meer moet gedragen als baas. de honden mogen hier best veel, maar ze weten wel donders goed wat wel en niet mag, en zo niet ben ik degene die hen corrigeert.
En ja, heb ik ook in de loop van de jaren gemerkt als ze af en toe eens iets extra's mogen sloven ze zich veel meer uit.

Groetjes Annelies

Onze samojeden staan nog heel dicht bij de wolf. Ze leven echt in een roedel en je zou er versteld van staan hoeveel liefde die elkaar geven. Als er pupjes zijn worden die niet alleen door de moeder verzorgd, maar ook door de oma en de tantes (en door onze sheltie, die het gedrag van de samojeden ook over heeft genomen.)
We hebben op het ogenblik 3 samojeden en de sheltie en die likken elkaar allemaal. Oma wast haar kind en kleinkind, kleinkind wast oma, de sheltie (onze roedelleider) wast de twee jongste samojeden en soms mag onze jongste de sheltie wassen. En als wij er zelf tussen gaan liggen krijgen wij ook een wasbeurt. Wolven zijn echt enorm lief en zorgzaam voor elkaar, tenminste, als ze bij de roedel horen.

Die van mij is wel gewoon een hond..maar ik begroet haar wel als ik thuiskom..maar ze moet wel weten wie de baas is..met lopen bepaal ik waar we heen gaan etc. zo blijf je toch de roeddelleider MAAR een beest is een beest maar hoe dan ook..een beestje heeft ook liefde nodig..net als ons..of het nu een hond of een kat of iets anders is..die hebben toch ook enige afectie nodig

Mijn honden likken elkaar ook onderling.Als 1 van de honden jankt omdat die zich bijv pijn doet,rennen ze er meteen heen en snuffelen en likken soms.

Wij hebben regels in huis en daar moeten ze zich aan houden.En daar zijn we concequent in.
Ze hebben daarnaast ook gewoon ruimte om zichzelf te zijn en dingen op hun manier te doen.Juist doordat we bij regels concequent zijn.
Ik hou me verder nooit bezig of ik de roedelleider ben of wat ze wel of niet mogen volgens de boeken.
Shyra ligt bij ons op bed.Net als Saba eerder.
Dat,dat niet goed schijnt te zijn maakt me eigenlijk niet uit.Het bevalt ons allemaal prima.
Zou hij nou bijv vreselijk dominant worden enzo dan gaan we daar op letten.
Eten komt gewoon zo uit dat zij eerst eten en dan pas wij.
Maar zolang de honden zich prettig voelen en het sociale honden zijn die geen problemen hebben doen we gewoon ook de dingen die niet volgens de regels van een roedel/boeken zijn.


Groetjes Marianne