Mijn hond is de wachtkamer overleden 
Helaas, dit onderwerp staat op slot.
Dit komt doordat het onderwerp niet meer recent is en in het hondenforum archief terecht ik gekomen.
Als je over "Mijn hond is de wachtkamer overleden" wilt praten in het hondenforum dan kun je het beste een nieuw onderwerp aanmaken
Sterkte met het verlies, ik weet hoe het is om een hond te verliezen en ik was ook heel verdrietig.
ooit zullen jullie weer samen zijn
hey
eerst en voral mijn mededeling!!!
Ik zou graag hier rond ook iets kwijt illen als het niet stoort...
ik kocht bijna 4jaar geleden mijn eerste chike Missy, zij overleed 1week nadijn wegens hersenbloeding (overfokt blijkbaar) nu ik heb kinderen en ja ze wilden graag een ander dus ong een mand of 3 later zijn we Milo gaan kopen, nu 5 maand later zie ik mijn hond vreemd doen, kuchen, paars worden, paarser en rode spikkels op zijn oor en merk dat hij aan het stikken is terwijl hij lichtjes kwispelend naar me toe komt!
Ik nam hem op en loopte naar de DA (die toen achter de hoek zat) en zei hen dat hij aan het stikken was...
Je zou denken ze zijn met é en nemen aan wat je zegd, niet dus oh ja dat is een chihuahua we geven hem wat druivensuiker, zijn suikerpijl zal wat laag zijn!
ik zeg ( alle zeggen) nee die is aan het stikken
kijk in zijn mond en niet willen he liever nog wat poeder op de tong vrijven en hem nog harder toen stikken! dis alles heeft 10 min geduurd en heel de tijd kwispelde hij tevreden naar me van ik weet dat je goed wil doe en sluit dan zijn oogjes 
Durven die trutten ( excuseer ) mij nog 90€ aan rekenen voor de druivensuiker en hun hulp, er was geen minuut tussen dat hij stierf of ik kreeg de rekening onder mijn neus geduwd!!!
Ik had zoiets van hallo welke hulp het enige dat ik vroeg was eens in zijn monje kijken en dat kon er niet af. komaan dabeestje was 7 maand wat dachten die nu... het kan er bij mij nog altijd niet in!
de clu van het hele verhaal hij is degelijk gestikt!!!
Nu heb ik mijn lieve Mokka (ja allemaal met een M)
en ik laat me noooooooit meer doen!
ik hoop dat dit ook iets doet bij jullie en dat als jullie naar de DA gaan en ook al ben je niet zeker vraag of ze het nakijken, beter voorkomen dan genezen
groetjes
Heel veel sterkte, maar hij is vanuit zichzelf gegaan, je hebt niet hoeven wachten tot de prikjes gingen inwerken.
Ikzelf vond dat het ergste bij Freya
En ik zie en hoor haar nog steeds hoor
Ja Jasper, ik herken het gevoel dat je denkt dat hij er nog is. Soms lijkt het wel of je hem ziet en hoort. Je zult nog lang dingen doen alsof hij er nog is en dat is ook logisch na zo'n lange tijd. Dit zal minder worden maar heeft tijd nodig. Neem die tijd....
Ik wens je heel veel sterkte...
tjeetje wat een verhaal. Alsof hij het wist en uit eigen kracht wou sterven.
Veel sterkte de komende tijd
Hoi Jasper,
Wat een naar dat je allerliefste vriend in de wachtkamer alsnog plotseling is overleden. Maar gelukkig kun je goed relativeren, want het belangrijkste was dat jij er bij was. Dat hij niet alleen gestorven is. Voor nu zal Bob voorgoed verder leven in je hart. En 14 jaar is natuurlijk ook een heel eind (hoewel we hier allemaal liever zien dat onze vrienden een mensenleven meegaan!!!). Heel veel sterkte toegewenst voor nu en straks, want het gemis zal er nog wel een poosje zijn.
Rust zacht, lieve Bob!!!
Wat vreselijk... :(
Ik vind het erg dat het zo moest lopen, maar Bob rust nu zacht en ... heeft eigenlijk niet zo lang geleden ...
Sterkte met dit verlies!
x
Jasper (Gast)
Wat een mooie dag... Bob hebben we gecremeerd, vooraf zag ik er heel erg tegenop maar wat een mooie dag. hij lag er super mooi bij en hebben complimenten gehad van de begravenisondernemer. mooie urn uitgezocht en daarna hebben we hem gelijk kunnen meenemen. en ik zal jullie zeggen wat een heerlijk idee dat hij er voor het gevoel weer is. het geeft een soort van rust en heb er nu ook wel vrede mee ondanks dat er natuurlijk nog wel verdriet is.
hele mooie herineringen komen weer boven en ben dan ook heel blij dat hij nu in de hondenhemel is.
Een trots baasje die blij is dat hij Bob ze baasje mocht zijn.
Wat fijn dat Bob weer bij jullie thuis is. En dat je het een plekje kan geven. Er zal heus nog wel een moeilijk moment komen, maar toch zal het zonnetje weer gaan schijnen. En Bob zal nooit meer uit je hart gaan.
Lieve groet, Jacq
Heel veel sterkte met het verlies van jouw Bob. De natuur heeft beslist dat het Bob zijn tijd was. Dat is fijner als dat je die keuze zelf moet maken. Je hoeft nu niet te twijfelen of je er wel goed aan hebt gedaan. Jouw Bob was al op weg naar zijn laatste lange reis. Ik zal een kaarsje voor jouw kanjer branden. Zolang je hem niet vergeet, zal hij verder leven. Voor altijd in je hart. Nogmaals heel veel sterkte.
Liefs Monique
Heel veel sterkte Jouw hondje heeft de beslissing voor jou genomen.En je was bij hem gelukkig maar..Sterkte .
heel veel sterkte met het verlies van bob..
het gemis zal ook wel even blijven. dat zullen wij allemaal wel hebben als onze trouwe viervoeter weg valt.. ik heb het nu nog steeds als ik bij mijn oudders thuis kom en onze kleine bonnie ook een wit hondje niet meer na me toe komt en dat is al een jaar terug.. en ze hebben dan wel een nieuw hondje maar bonnie is en blijft mijn eerste hondje en mijn vriendje... nu heb ik dan wel tara mijn steun en toeverlaar en schatje
toch nogmaals heel veel sterkte
Heel veel sterkte met het verlies van Bob.
Ik heb net ongeveer een uur geleden Boomer zijn beste vriend en onze grootte schat Loki ( onze kater ) moeten laten inslapen.
Ik weet hoe je je voelt.
Liefs Anna en Boomer
Ben er stil van, 14 is een mooie leeftijd maar missen kun je ze nooit.
Heel veel sterkte met je verlies!
Slaap zacht lieve Bob
Helaas, dit onderwerp staat op slot.
Dit komt doordat het onderwerp niet meer recent is en in het hondenforum archief terecht ik gekomen.
Als je over "Mijn hond is de wachtkamer overleden" wilt praten in het hondenforum dan kun je het beste een nieuw onderwerp aanmaken
- Zoeken op de HondenPage
-
Zoek je iets op de HondenPage ? Vul dan hier jouw zoekwoorden in ?