Hoi Michaela,
Boze buren zijn een ramp - vooral als ze boos blijven, en dat doen ze na verloop van tijd. Neem geen risico en haal hem binnen. Buiten heeft Badu niet jouw geur om zich heen, dat maakt het moeilijker voor hem om alleen te zijn. Dat huisje buiten komt vast nog wel van pas, je kunt later altijd nog eens kijken of hij buiten wil blijven als je alleen maar een uurtje weggaat om boodschappen te doen of zo. Als het lekker weer is, er een lekker bot ligt, en hij weet dat vrouwtje maar kort weg gaat, dan is het behapbaar voor hem. Groeit dat uit tot een hele middag buiten en later een hele dag buiten, dan is dat alleen maar fijn voor je hond.
Voor wat betreft gedragstherapeuten voor honden, sommige weten wat ze doen, en anderen niet. Het is een vrij beroep, er is geen enkele controle. Hondentrainers idem dito, het is maar net wie je treft. Pas dus op en gebruik je gezonde verstand, en ook, volg je hart. Doe geen dingen die tegen je gevoel indruisen, jij kent je hond het beste.
Dit is een openbaar forum, waardoor Sharona zo'n berichtje kan plaatsen. Maar ik ken haar niet, en vermoed dat dit ook voor de andere vaste gebruikers op dit forum geldt. Ze hoort in elk geval niet tot de groep gebruikers die hier geregeld een inhoudelijke bijdrage leveren. Ze kan heel goed haar hart op de juiste plaats hebben, maar omdat ik haar niet ken, kan ik niet voor haar instaan.
Je hond op zijn rug leggen is achterhaald, wat ik geleerd heb is dat een wolf/hond dit altijd vrijwillig doet als uiting van respect voor zijn meerdere. Het is niet iets wat afgedwongen wordt, hoogstens door volwassen honden bij pups, maar zeker niet tussen volwassen leden in de roedel. Er is verschil van mening hierover, ook hier op het forum, maar dat is de theorie die ik heb geleerd bij de Martin Gaus cursus die ik gevolgd heb.
Verder is een hond heel wel in staat om uit zichzelf, zonder dwang, een lagere positie in de roedel te accepteren, ook een hond die wat dominanter is aangelegd.Het overgrote deel van de honden voelen zich daar gewoon heel erg prettig bij!
Badu niet, en dat heeft met zijn verleden te maken. Hij heeft onbetrouwbare baasjes gehad, is misschien ook geslagen, is in elk geval afgedankt, en moet nu bij jullie zijn draai zien te vinden.
Er zijn daarom met zijn achtergrond twee mogelijke verklaringen voor zijn dominante gedrag: hij is van nature dominant, of, hij kon bij het opgroeien alleen maar op zichzelf vertrouwen, en heeft moeite zich over te geven aan jullie leiding. Dat leverde hem vroeger immers alleen maar ellende op. Het dominante gedrag kan dus heel wel aangeleerd zijn als een manier om met een teveel aan stress om te gaan.
Je maakt het jezelf en Badu dan een stuk gemakkelijker om bij het ombuigen van zijn gedrag zoveel mogelijk stress weg te nemen. Jouw ranglagere te zijn zou voor Badu moeten aanvoelen als een lange vakantie. Lekker ontspannend. Zalig!
Begin ermee dat je je als een roedelleider gedraagt en win wat dat betreft zijn respect en vertrouwen. Wees consequent in wat je toelaat en verbiedt, toon zelfvertrouwen, blijf rustig. En spreek hondentaal, d.w.z., pas in elk geval een aantal van de rangorde regels consequent toe (zie encyclopedie in dit forum).
Breng Badu af en toe eens in situaties waar hij op jou moet vertrouwen. Neem hem bijv. eens mee naar plaatsen waar hij nog niet eerder is geweest, maar waar jij de weg weet. Heel leuk voor hem, die afwisseling, terwijl hij tegelijk op jouw leiding moet vertrouwen. Als je dan ook nog eens rust en zelfvertrouwen uitstraalt, dan heb je op een leuke manier al veel gewonnen.
Afgezien daarvan moeten alle situaties waarin jij je opwerpt als zijn roedelleider veilig en vertrouwd voelen voor hem. Ga geen machtstrijd aan met je hond, want dan geef je hem een gespannen, onveilig gevoel. Onrust in de roedel (machtstrijd) is een ramp voor een hond, het geeft heel veel spanningen. Je bent gewoon de roedelleider, punt. Als je een conflict aan moet gaan met Badu, doe dat dan rustig, en zonder hem fysiek aan te pakken.
Een klein voorbeeldje van zo'n conflict: bij mijn vaste wandeling met de honden loop ik eerst aan de ene kant van de dijk. Daarna moet ik zo'n honderd meter met de honden op de dijk lopen om dan aan de andere kant van de dijk de wandeling voort te zetten. Christo mag dat stukje los lopen, maar voor de veiligheid moeten de andere twee, Aidan en Durga, even aan de lijn.
Aidan wil dat niet, aangelijnd worden. Ten eerste omdat (snik) Christo wel los mag. En ten tweede omdat Aidan aangelijnd blijft als we de trap af de dijk af gaan, en hij dat niet prettig vindt. Aidan geeft dat aan door niet meteen te komen als ik hem roep. En dat mag. Maar de wandeling wordt pas voortgezet als hij aangelijnd is, en dat weet hij. Dus na wat gemok komt hij alsnog. Het conflict komt iedere wandeling terug, en elke keer blijf ik rustig, ook terwijl ik wacht. Zo win ik het conflict, maar blijft het conflict eigenlijk wat Aidan betreft eenzijdig. Want hij mokt, maar vrouwtje blijf onaangedaan (snik). Zou vrouwtje nu opgefokt en boos raken, dan zat er nog een kans in dat hij dit kon winnen. Maar nee...
Als je dat soort conflicten op een zelfde manier aangaat met Badu, dan neem je op een rustige manier de leiding over. En leert Badu dat vrouwtje tegenwoordig steviger in haar schoenen staat, maar dat ze ook de kwaadste niet is.
Aidan weet bij mij ook dat vrouwtje de kwaadste niet is. Want hij moet nog steeds aan de lijn die trap af (want hij heeft een slechte knie en zou eigenlijk helemaal geen trappen moeten lopen). Maar vrouwtje maakt hem tegenwoordig speciaal voor die trap vast aan het treklijntje van zijn zus. Zodat hij nu een beetje zelf mag bepalen hoe snel hij de trap afgaat, terwijl vrouwtje hem toch kan tegenhouden als het nodig is. En als hij het voorzichtig doet (dat woordje kent hij inmiddels heel goed, arm beest), dan krijgt hij nog complimentjes ook. En dan is het eigenlijk ook niet zo erg.
Dat is een beetje wat ik bedoel in het geven van leiden en het ervoor zorgen dat je hond zich vrijwillig schikt in een ranglagere rol. Gewoon zorgen dat hij zich daar veilig en fijn bij voelt. Het hoeft niet boos, het hoeft niet grimmig. Je kunt ook vanuit liefde de leiding nemen, gewoon omdat Badu zich daar straks zoveel beter door zal voelen.
Tot slot, wat stress betreft... Ik zou toch even bij de DA langsgaan voor een chemische castratie. Het is ook voortplantingsdrang die meespeelt, aangezien ranglagere wolvenreuen zich binnen de roedel niet mogen voorplanten. Als je nu de komende weken aan de gang gaat om dat dominante gedrag aan te pakken, dan help je Badu enorm door via zo'n prikje de komende twee maanden wat van het normale mannetjesputtersgedrag weg te nemen.
En wie weet houdt het gedruppel in huis met dat priktje meteen dezelfde dag op. Dat geeft weer een stuk minder stress in huis, en daar is ook Badu bij gebaat!
Veel sterkte ermee, groetjes,
Linda.