Willen jullie meedenken?

Een vriendin van mij heeft een hondje overgenomen.

Er is niets bekent over haar. Ze is 8 maanden jong. (BC!)

Ze is heeeeeel onzeker, maar; wel heel jong en enthousiast/vriendelijk.

ze loopt in nieuwe situaties heel laag, oortjes plat naar achteren.

Je moet haar niet roepen maar op je af laten komen, dat wil ze dan wel graag. Ze is dan heel enthousiast (voorzichtige kwispel) als ze naar je toe komt, maar verstijfd als ze bij je is.

Ze geeft aan; ok, aai me maar even over mijn kop. En loopt dan hijgend en met platte oren weg.

Eng dus.

Ze heeft de neiging om vanzelf haar hoofd onder je hand te duwen. Ik aai dus niet over haar hoofd maar onder haar kin.
Als je op de grond gaat zitten komt ze naar je toe, hijgend, oren plat, en leunt dan tegen haar nieuwe baasje aan (die naast mij zat)

Ze is bang van borstels. laat aanrakingen wel toe maar is vreselijk onzeker, dus verder dan haar koppie moet je gewoon nog niet moeten willen gaan. Dan zie je haar koppie verstijven en haar oortjes plat gaan.

Andere honden:

Ze schrok van Sue's enthousiasme. Daardoor bleef ze na de 1e schrik, grommen met blote tanden naar de pup.
Daarna bleef ze over haar heen staan, grommen en even later bijten.

Haar nieuwe baas is haar kleine stukje 'zekerheid' een andere hond hoeft het niet in haar/zijn hoofd te halen om in de buurt te komen van háár nieuwe baasje; dan snept ze of grijpt ze zelfs.

Als haar baas weggaat en ze alleen met mij en Mack in de tuin is, negeert ze alles en doet ze haar eigen ding.

Al met al; een hondje wat niets gewent is en niets geleerd heeft. Heel triest.

Ik vraag me af ze mishandelt is geweest, feit is dat het zeker is dat ze socialisatie tekort is gekomen. Op alle fronten.

Iemand zin om mee te denken in deze?

Notificatie uit

Ach wat triest weer zo'n angstig hondje. Toch wil ze wel dat is positief.

Ik zou het gaan doen net zoals bij een pup of een herplaatser. (nouja dat is ze dus ook)
Een rustig schemaatje maken, met de eerste tijd gewoon lekker wennen aan het huis en de nieuwe omgeving. Met zacht en vrolijk stemmetje tegen haar praten.Heel veel rust laten nemen. Niet al teveel aandacht geven, ze moet alles nog verwerken.Saaie wandelingetjes zodat ze vertrouwen gaat krijgen in haar nieuwe situatie en ze weet waar ze aan toe is.. Korte leuke oefeningetjes, leuke spelletjes zoals snoepjes verstoppen o.i.d Dan langzaam aan uitbreiden. Goed naar de hond kijken wat ze wel en niet aankan. Geduld en tijd dan denk ik dat het heel goed zal gaan over ....wie weet hoe lang, dat verschilt per hond.

(zo hebben wij het tenminste met Lola gedaan en dat heeft goed gewerkt)

Thanks!

ik had haar idd ook al van wat advies voorzien. O.a het aanraken heeeeeel rustig opbouwen, goed kijken naar hoe ze zich gedraagt/ wat ze aangeeft (oren, hijgen etc)
Dat heeft gewoon direct verband met het vertrouwen ook.

laat haar maar benaderen, niet op haaf af denderen.
En? Kaasjes bij je hebben!

Gewoon willekeurig kaasjes gaan voeren, als je haar tegen komt in de kamer, als ze naar je toe komt, als je haar roept... maakt niet uit; Maak jezelf maar erg leuk.

Ze vindt haar nieuwe baasje ook wel leuk, maar ook nog wel eng. Ze vindt alles eng.

heel triets.

Ze wil inderdaad wel, ze is erg enthousiast, tot ze te dicht bij komt; dan schrikt ze van zichzelf, en verstijfd ze.

Die enthousiasme geeft inderdaad hoop dat dit nog wel een heel eind goed kan komen!

Jaaa heel veel lekkers daarmee maak je jezelf wel populair haha.

Garnaaltjes...Lola doet er alles voor...nouja in elk geval heel veel.

Hahha, dure hobby!

Tja, moeilijk. Wij hebben Bandit als pup van 10 week gekregen, is door iemand meegenomen vanuit Engeland in de kofferbak op de boot bij stormachtig weer. Een gedragstherapeut die de pup enkele weken daarna zag zei direct, dit angstige gedrag naar vreemden krijg je er nooit meer helemaal uit... Bandit is nu 13 jaar en hij heeft gelijk gekregen. Als er vreemden bij ons komen is hij nog steeds onzeker. Als de mensen zitten en hij weet dat het goed is dan is hij niet meer bij de mensen weg te slaan en duwt inderdaad zijn neus onder je armen om hem te aaien. Wij hebben altijd gewoon gedaan en geen aandacht aan zijn onzekerheid geschonken en hij heeft zelfs de C-klasse van de behendigheid gehaald, maar is altijd erg onzeker gebleven.

Ahh, ook al zo sneu.. Arm beestje. Toch wel fijn om te lezen dat hij wel een leuk leven heeft.

Het goede is dat ze heeeeeeeeeeel duidelijk gedrag laat zien. Wat ze eng vindt, maar ook wat ze wel leuk vindt (maar ook eng)

Ze is niet te mislezen. Dat is fijn.

Dat ze enthousiast blijft is fijn, ze is ook nog super jong. Hopelijk krijgen we haar weer een beetje op het stabiele pad.

Klopt dat je het er misschien nooit helemaal uit zal krijgen, ik verwacht dat bij Lola ook niet, het is iets waar je wel rekening mee moet houden. Dat je ook kan accepteren dat dat zo is en helaas bij de hond hoort (hoe cru dit ook klinkt).

Mijn vriends ouders hebben een spanjaard, hij kwam met 12 weken bij hun en is inmiddels bijna twaalf jaar, maar hij eet nog altijd niet als er kinderen in de buurt zijn, zelfs niet als mijn vriends vader in de buurt is, die heel zacht is naar de hond.

Het klink mij net als Bink was, alleen nog veel en veel erger . Bink heeft in de eerste 4 maanden van zijn leven veel socialisatie gemist.

Laat het hondje rustig wennen en forceer niet te veel in het begin. Lokken met lekkers, dat doet het altijd goed bij honden. Leg het gewoon op de grond vlak bij je. De hond komt wel als ze trek heeft.
Vooral rustig blijven en de hond laten komen. Als ze zelf komt beweeg dan niet in haar richting. Laat de hond eerst verkennen. Geef het beestje enige maanden eer dit verminderd. Dit beestje lijkt 8 maanden weinig tot geen socialisatie gehad te hebben.
Voorlopig nog niet aan borstelen gaan denken. Eerst moet ze leren dat een aai niet eng is.

Dat ze haar nieuwe baasje zo verdedigd is toch al een teken dat ze heel blij is met hem. En te bang om hem kwijt te raken aan een andere hond. Toch zal ze moeten gaan accepteren dat hij ook wel eens een andere hond zal aaien. Anders wordt ze straks jaloers naar andere honden. Dat moet voorkomen worden.

Schuwer zal het beestje altijd wel blijven. Bink zal ook wel een schuwere hond blijven als er iets vreemds is. Dat zie ik nu al aan hem.

Dank je wel.. Ja, ik ben inderdaad ook bang dat het schuwe niet helemaal weg zal gaan.. Maar goed, we gaan ons best doen!

Zou je aanraden om een goede gedragstherapeut mee te laten kijken en je tips te laten geven.
Want dit is niet zomaar iets en helemaal over zal het inderdaad nooit gaan , maar je kan wel op een acceptabel niveau komen.
En dit gaat jaren duren, ze zal jullie eerst helemaal moeten vertrouwen en zich thuis voelen.
heel veel succes ermee!

jeetje dit is wel vervelend allemaal zeg!
Klinkt ook een klein beetje als Ginger, zij is nog steeds af en toe wat onzeker, vooral toen we haar net hadden vond ze buiten heel veel eng. Kan je iig aanraden om met uitlaten de eerste tijd gewoon steeds het zelfde (inderdaad saaie) rondje te lopen. op een gegeven moment kent het hondje dat rondje en raakt er vertrouwd mee. Bij Ginger heeft dit heel goed gewerkt. dat rondje was vertrouwd, en daarbuiten vond ze dingen nog een beetje eng, maar hoe langer we haar hadden hoe meer ze begon te boefen op dat rondje (ze had daar dus steeds meer zelfvertrouwen), en kan je andere rondjes gaan proberen
en inderdaad lekker veel met lekkers werken

Heel veel geduld, liefde, positiviteit, beloningen en niet de lat hoog leggen, is wat ze nodig heeft.
En idd accepteren dat dit diertje eigenlijk een stukje klei is wat niet helemaal meer kneedbaar is. Maar zo te lezen is ze in zéér goede handen en krijgt deze hond helemaal wat ze nodig heeft!!! Succ6!!