Wij hebben sinds gisteren besloten om een "co ouderschap" aan te gaan met m'n pleegzoon. Hij heeft nl een middenslag schnauzer die dik aan het protesteren is momenteel. M'n pleegzoon werkt nogal veel, ook om de onmogelijkste tijden, en dan ook veel nog eens hele lange dagen, en Palma de schnauz, laat duidelijk merken dat ze het niet meer accepteerd. Normaal ging het wel, m'n dochter ging haar na schooltijd regelmatig uitlaten, en ook eten geven enz, maar ja die is nu aan het studeren. Ze blijft wel thuis wonen, maar moet wel elke dag heen en weer met bus, trein en metro, dus dwz, 4 uur reistijd per dag.
Dus gisteren om de tafel gezeten, en als m'n pleegzoon nu gaat werken, en hij kan haar niet meenemen, dan komt hij haar hier brengen.
Ik heb haar ook als pup zijnde opgevoed, dus ik heb echt een speciale band met Pal, en m'n dochter en ik trimmen haar ook zelf.
Nu moeten m'n dochter en ik haar eigenlijk wel weer opnieuw socialiseren, want ze is zo onzeker geworden. Ik haar weer als pup gaan behandelen, en haar langzamerhand overal mee naar toe nemen, winkelstraat enz enz. Ook mee in het openbaar vervoer, want een auto hebben wijzelf niet meer. En m'n dochter en ik mogen af en toe graag de bus en of de trein pakken.
Heeft iemand verder nog sugestie's hoe ik Pal van haar onzekerheid kan afhelpen? Ik sta overal voor open.



3 doggies

Wij hebben ook een soort co-ouderschap, moeders en ik delen Mexx. Ideaal.





