Er zijn al veel topics over geweest, maar ik moet het ergens kwijt, mijn ouders worden al een paar dagen helemaal gek van mij.
Morgen is het dan zover; Kyra wordt gesteriliseerd. Ik heb er zelf voor gekozen, maar ik vind het zo zielig
Vooral dat ik haar daar alleen moet achterlaten bij 'vreemde' mensen. Ik ben al weken zenuwachtig, ookal weet ik dat het in verhouding een simpele ingreep is. Als je al de verhalen hier leest dan gaat het echt wel goedkomen, maar wat als juist mijn Kyra de hond is waarbij het niet goed gaat....
En dan te bedenken dat ik dierenarts-assistent wordt en ik er bij andere dieren dan mijn eigen helemaal geen last van heb.
Jakkes, al die zenuwen!!!!



3 doggies


















