Zoals men wel weet is Mexx door zijn vele aanvallen nogal argwanend geworden naar andere honden. Door trainen hebben we dat weer goed rechtgetrokken, maar bepaalde rassen blijven gewoon moeilijk.
Honden die een 'afwijkende' bouw en taal hebben zoals enkele poolhonden/spitsen, wat terriers, de RR en sommige doggen.
Vannavond kwamen we tijdens de wandeling een X husky/malamute tegen. De man vroeg of het een reu was en toen ik ja zei haalde hij zijn schouders op, glimlachte en zei, gaat wel joh.
Dus ik gaf Mexx vrij uit zijn zit en liet hem naderen.
De andere hond straalt door de hoge staart en vacht natuurlijk best wat uit en ik merkte aan alles dat Mexx het heel spannend vond, likken, hijgen, kleine pasjes erheen hoe dichterbij hij kwam.
Heel voorzichtig even snuitje snuitje snuffen van beide kanten en Mexx had de oren al weggedraaid en ogen ook, zijn staart was half hoog en begon zachtjes te kwispelen, spannend maar wel iets vrolijk.
Bleek dat de andere hond een 12 jarige reu was, oja en hij mocht niet alle reuen (lekker dan dat je eerst aangeeft dat het wel kan :-s).
Mexx draaide steeds keurig weg en kwam dan hijgend bij mij maar hij leek de reu ook wel interessant te vinden en liep na steun bij mij gehaald te hebben steeds weer even terug.
De reu wilde even later weg en stapte richting straat.
Toen Mexx weer voorzichtig naderde en neusje neusje was kwam er een klein grommetje van de reu.
Mexx reageerde toen heel rustig eigenlijk, neus weghalen, oren opzij/achter, hoofd wegdraaien en een stapje achterwaarts en toen wachtend tot de hond een pas wegzette en hij draaide toen achteruit weg en kwam vrolijk bij me.
Geen erge stresssignalen, geen overmatig gehijg.
Ikke blij, Mexx blij 
Toch fijn zon goede ervaring met dit type hond. Zo leert hij elke keer weer bij dat ook dit soort honden sociaal zijn, maar dat hij gewoon anders moet lezen.
Op naar meer leuke ontmoetingen!



3 doggies








