wat te doen met een jankende volwassen hond

hey iedereen,
ik heb eens een vraagje, 1 maand geleden hebben wij onze teef moeten laten inslapen door kanker.
Onze reu (11 jaar idem als teef) heeft er de eerste week niet veel last van ondervonden, maar vanaf de 2de week is die volhardend beginnen janken vanaf wij gaan slapen of hem alleen laten.
Hij slaapt niet in een bench maar heeft de hele (grote) keuken voor hem.
Hij is nog nooit alleen geweest mits ze samen aangekocht waren en ze altijd samen hebben gezeten.
We zijn nu 1 maand verder maar het stopt niet.
Heeft hier iemand een idee over wat we kunnen doen om dit af te leren?
alvast bedankt.
mvg,
Lana

hoi lana.
Ik kan me voorstellen dat jou hond heel erg verdriet heeft uit het verhaal maak ik op dat ze elf jaren bij elkaar zijn geweest.
Ik zou als ik jou was de hond mee naar de slaapkamer nemen en in de buurt een mand zetten of bench dat hij
of zij het gevoel heeft dat het niet alleen slaapt.
de hond zit namelijk in een heel groot rouw proces wat heel normaal is.
ik zpo de hond zeker meenen als het kan waar jij naar toegaat en zeker niet de eerste tijd te lang alleen laten.
ga samen met de hond zo veel mogelijk doen om de hond af te lijden.
Heeft de hond aan de overleden hond nog kunnen ruiken?
Want dat is zeer belangrijk het hoort bij het rouw proces van de hond.
wees lief voor de hond en geef hem heel veel aandacht.
een hond heeft namelijk het zelfde rouw proces als mensen het enige wat de hond niet kan is praten.
wees op je hoeden een hond kan namelijk dood gaan van verdriet.
wens je heel veel sterkte met het rouwproces

Honden kennen een rouwproces, wellicht si hij de eerste week verdoofd geweest en begint het nu.

Je moet hij of helemaal vanaf het begin leren alleen te zijn (zoals bij pups), of je neemt hem mee zodat hij jou als gezelschap heeft. Vraag is natuurlijk waar je hem het meeste pplezier mee doet, van slaapplaats wisselen is ook een ingrijpend iets voor een hond.

Ga wat meer met hem doen trainen, spelletjes, noem maar op. Zodat hij lekker moe wordt en even zijn gedachten kan verzetten.

Evt. kun je hem ondersteunen met een homeopathisch middel.

De hond mist zijn maatje ontzettend!
Hij moet het allemaal nog verwerken.
Toen onze ierse setter overleed hadden wij hetzelde met onze bobtail.
Hij was hem de hele dag aan het zoeken, janken, onrustig etc etc.
Terwijl hij nog afscheid van hem heeft genomen, Scotty was heel ziek en we wisten dat we hem in moesten laten slapen, de DA is thuis gekomen, en heeft dat gedaan in het bijzijn van Hogy, hij heeft dus alles van A tot Z meegemaakt.
En nog heel veel verdriet gehad.
Wij probeerde hem veel af te lijden, lange wandelingen, denk spelletjes, kauw botten, heel veel aandacht geven.
Eerste paar nachten heb ik beneden geslapen om het gerust te stellen, en toen hij weer wat rustiger werdt ben ik langzaam weer naar boven gegaan.
Pas toen we Benji erbij namen is hogy weer hellemaal de oude geworden, hij had dus egt een maatje nodig.

Een maatje erbij moet je niet meteen doen, want dat doet geen recht aan het rouwproces. Wij mensen zeggen toch ook dat een andere hond niet dezelfde is?

Het kan helpen, maar dat hoeft niet. Er zijn ook voorbeelden van honden die niet opknapten als er te snel een andere hond kwam en die er niets van wilden weten.
Dus een andere hond er pas bijnemen nadat hij het voor een groot deel heeft kunnen verwerken.

Ik ben het eens met alle reacties!
Neem hem maar lekker mee naar de slaapkamer
Laat hem niet vaak/lang alleen voor een tijdje.
Lekker verwennen !

Ik kan me vinden in de vele reactie's, onze vorige Newbie had hetzelfde gedrag, huilen en huilen.
Niets maar ook niets hielp..
Volgens een honden therapeut had Brenda last van een rouw proces en/of verlatings angst.
Als we gingen slapen, moesten we de deur van de woonkamer open laten zodat ze kon zien, dat we nog in huis waren, ze ging dan samen met Beer in de gang liggen.
Wonder boven wonder werd het probleem opgelost, als de laatste naar bed ging, werden Beer en Brenda met een koekje de gang in geloodst, waar ze samen de nacht door brachten en konden zien dat we thuis waren.
Het had niet meteen vruchten afgeworpen, in het begin huilde Brenda nog en wilde maar wat graag boven komen, ja jaja maar ik was de baas en bepaalde wat er ging gebeuren met barricaderen van de trap, dwong ik haar om benenden te blijven, zo erg als we het ook vonden. Als ze dan huilde, stond ik op deed het licht aan, stelde haar op haar gemak en was het over. Het heeft ongeveer een vijf dagen geduurt.
Nadien wist ze dat als het licht uit ging en zag dat we naar boven gingen, alles in orde was.
Ze heeft nooit meer gehuild..

suc6

Heel veel sterkte met het verlies van uw teefje.
En wat verdrietig voor uw reutje.
Ik denk dat hij rouwt om haar.
Verdriet heeft omdat zij altijd met zijn tweeen
waren.
Het heeft een hele grote impact in jullie leven
en ook in dat van hem.
Ik zou de eerste tijd hem ook mee naar boven nemen,
niet voor altijd, maar de eerste tijd, zodat
hij weet dat hij niet alleen is.
En jullie hoort en ziet.
Proberen de oude routine van de dag weer op te nemen,
zodat hij zich zekerder voelt.
Wat erg om dit te lezen !
Geef hem maar een lekkere knuffel en verwen
hem maar.

mijn murdoch deed het zelfs bij de kat. zij waren dikke mik en sliepen bij elkaar in de mand en dat heeft zeker 2 maanden geduurd voordat hij ermee stopte. wij zeiden ook altijd murdoch heeft verdriet en mist nero(kat). nu zijn ze weer samen.

Lana, je topic is verplaatst naar de opvoedingshoek.

Hey mensen allemaal, bedankt voor de vele antwoorden die ik van jullie heb mogen ontvangen voor bovenstaande vraag.
We zijn nu weer een kleine week verder en heb iets geprobeerd wat ik online had gevonden.
Nl, ipv buiten te gaan net voor hij gaat slapen, eerst buiten gaan en hem dan nog een half uur tot uur bij ons houden in de living, waardoor hij terug wat slaperig is.
Dit helpt precies toch, want hij jankt nu al 3 dagen niet meer 's avonds, 's morgens is nog een ander probleem, maar zolang ik nog thuis ben is dit ook op te lossen.
Nogmaals bedankt voor de vele reacties.
groetjes Lana

Gelukkig dat het wat beter gaat.
En wat fijn dat jullie het zo doen.
Als je als baasje het ritme in de dag brengt voor
de hond, went hij er straks aan.
Mijn Romeo is nu ook soms kort alleen thuis.
Hij was ook met Luca die pas dood is.
Ik heb het langzaam opgebouwd en nu kan hij alleen
thuis blijven, weliswaar geen uren nog, maar hij
accepteert het en ligt gewoon te slapen als ik stiekem
kijk.
En dan wordt hij natuurlijk meteen met een flinke
wandeling en zijn Renske beloond en veel aandacht.

Binky slaapt altijd bij papa en mama op een kleed.
En als hij een keer beneden ligt, dan blaft hij een paar keer.
laatst lag hij ook beneden en heeft hij niet geblaft. hij moet dus even een paar keer in de kamer liggen bij iemand en dan naar beneden, natuurlijk doet hij het niet in een keer, bikny heeft het in 2-3 maanden tijd geleerd!

ik denk dat de tips van de andere beter zijn.