Ik vind het gedrag van jou dominanste hond heel erg mooi, en heel zuiver, en zolang de ranghoogste wel jullie gewoon erkend als baas, is dit een hele fijne verstandhouding.
dominant gedrag bij honden koppelen wij vaak aan negatief gedrag, maar dat is helemaal niet zo.
de (dominante) roedelleider heeft een verantwoordelijke taak, bewaard de rust, en grijpt in als het nodig is, is echt niet continu aan het domineren of vechten, integendeel zelfs.
mijn vorige schnaus was ook echt dominant (en dan heel erg echt) in de roedel waar we in liepen toendertijd was een heel bange bordercollie dame uit de broodfok (oud fokteefje) met kennelsyndroom bijgekomen.
Zij werd geplaagd en was echt een beetje de gebeten hond, vooral door de lager in rangzijnde nog onzekere jonge reuen. Mijn hond ergerde zich daaraan, en toen het teefje echt om hulp riep kwam hij er keihard tussen, snauwde de 2 betrokken jonge reuen weg, heel duidelijk zette hij ze op afstand en ging terug naar het teefje, dat was doodsbang, en Kilian ging op wat afstand liggen, met zijn hoofd afgedraaid van het teefje, een beetje snuffelen. heel langzaam kwam het dametje naar hem toe gekropen, bibberend van angst, ze is bij hem gekomen en hij heeft met haar gespeeld, oren gewassen en meegenomen naar de rest van de groep die stond te kijken. De band tussen deze 2 honden was bijzonder, en ze was op den duur als Kil er bij was volledig op haar gemak in de roedel en haar gedrag was dan bijna normaal.
Kortom: dominantie kan ook heel mooi zijn, zorgzaam.
Ik heb me ook verbaasd over dit gedrag maar iemand die wolven bestudeerd vertelde me dat de alpha wolf altijd de laagste in rang beschermd tegen te erg, omdat de laagste er ook moet zijn in de roedel, omdat die moet functioneren met de ranglaagste.