Hoe kwam jij op mijn pad,lieve Tosca?

Ik zag jou op internet staan en je zat in het asiel van Almelo.Een kruising Drentse Patrijs met Duitse Staande,een prachthond! Gorby(een kruising Friese Stabij)ging mee om te kijken of jullie het samen konden vinden.Ze vond jou O.K! Het was gauw rond en ik nam je mee...je had enorme verlatingsangst,dat was duidelijk. Ook ontdekte ik meteen een knobbel bij je melkklieren en liet het onderzoeken door mijn dierenarts.Kanker! Je was gezond verklaard door de dierenarts van het asiel,maar je was helemaal niet gezond. Ik heb je een tijdje laten wennen aan ons en het huis en de stacaravan bij de bossen en toen ben je geopereerd.Een hele zware operatie,ook werd je baarmoeder weggehaald,want die was ook niet goed. Je herstelde goed,maar ik merkte iets aan je,dat het niet goed was en ik voelde een harde streng. Je bent toen nog 5 keer bestraald en je werd gezond verklaard!Je mocht mee op vakantie,overal mee naar toe,je kwam van de hel in de hemel!
Nu wonen we inmiddels in Frankrijk.Je hebt bij mij in Nederland een heel vrij leven gehad,altijd los in het bos samen met je vriendin,we gingen zeker drie maal daags de bossen in,drie keer een ander bos. Je jachtinstinct werd geprikkeld en je rende en kwam helemaal los.Eindelijk was je vrij en hoefde niet meer aan de lijn,zoals bij de oude baas. Je was echt tevreden...ik leerde je los naast me te lopen,als we een ommetje maakte door de straat.Je hebt zoveel vertrouwen gekregen,maar je verlatingsangst heb je gehouden,ook al ging je altijd met Gorby mee in de auto en mee het restaurant in etc...
Hier in Frankrijk heb je het ook goed(gehad) samen met al je maatjes. Je bent nu erg zie(botkanker),maar ik heb je toch al 6,5 jaar erbij kunnen geven,want de dierenarts van het asiel wilde toendertijd euthanasie voorstellen,toen ik jouw knobbel ontdekte. Gelukkig ging ik naar een mij vertrouwd dierenarts en die verwees mij weer naar een hele lieve dierenarts,die jou kon bestralen.

Ik hoop,dat je nog even bij ons bent,maar ik laat je gaan,als de pijn te erg wordt...

Ingrid, Tosca en de andere honden

Hallo Ingrid,

Als je verhaal lees, vloeien de tranen en wordt ik zelf herinnerd aan Yuri, de lieve Duitse Staander langhaar van mijn ouders. Hij kwam bij jonge mensen vandaan die op een flat woonden en beiden fulltime werkten...dus geen tijd en ruimte meer voor hem hadden toen hij eenmaal 1,5 jaar oud was. Mijn ouders woonden in een vrijstaand huis met veel bossen, dus hij was helemaal in zijn element.

Helaas mocht hij niet oud worden, er werd kanker aan zijn milt geconstateerd. Er was een operatie mogelijk. Voordat het zover was, bleek er al meer uitzaaiingen in zijn lijf te zitten.
Hij wou ook nog zo graag, dus mijn ouders hebben het ook nog een poosje gerekt.

Zelf was ik in die tijd een poos opgenomen geweest op een psychiatrische afdeling van het ziekenhuis vanwege anorexia.
Toen ik weer thuis kwam, kwam ik gelijk alweer in een neerwaartse spiraal terecht.

Tot Yuri de ommekeer bij me teweeg bracht. Hij kreeg namelijk ook slokdarmkanker. Hij wilde zo graag eten, maar hij kon niet meer van de pijn....

Toen ik dat zag kon ik eindelijk de schakelaar in mijn hoofd "omzetten" en normaal eten.
Het deed zo'n pijn om de hond te zien die zo graag wou eten, maar het niet kon...dat ik eindelijk zelf inzag waar ik mee bezig was: wel kunnen eten, maar het niet willen!
Vlak daarna hebben we hem moeten laten inslapen...

Yuri, maatje, je hebt meer bereikt als alle medicijnen en psychiaters konden doen...ik heb mijn leven aan je te danken. Waarschijnlijk was ik anders nu niet meer geweest.

Ik ben hem nog elke dag dankbaar!

Ingrid heel veel sterkte en wijsheid gewenst en geef Tosca een heeeeele dikke knuffel van mij en Amy....

Hè,je raakt me ook met jouw verhaal...zie je maar hoe helend een hond kan zijn voor de mens!Dat heeft Yuri bewezen...hij bracht jou tot inzicht door een voorbeeld voor jou te zijn...

Dank je ook voor je steun aan Tosca en mij.Het valt allemaal niet mee.Ik heb haar geadopteerd,toen ze precies 7,5 jaar was en voor haar gevochten om haar gezond te krijgen.Dat heeft de dierenarts van het asiel mij niet in dank afgenomen,want ik wilde alles vergoed krijgen,operatie en bestralingen etc.,want HIJ had Tosca gezond verklaard in het asiel.Een hond in het asiel heeft ook recht op goed onderzoek etc. heb ik gezegd. Het werd een hele woordenwisseling,maar het is me gelukt(alles is vergoed) en Tosca kon eindelijk gaan genieten van een fijn leven nadat ze hersteld was van operatie en bestralingen.

Het beste ook met jou!

x van Tosca en dank voor de knuffel!
Ingrid en haar honden

Hoi ingrid

Wat goed jo dat je haar heb laten helpen Zo heeft Tosca bij jou toch nog een mooi leven gehad .Toen ik Taat uit het asiel gehaald had liep ze naar drie maanden heel mank ik moch niet aan haar poot komen dan begon ze te gillen.Gelijk naar de dierenarts natuurlijk.Die heeft fotos gemaakt van haar heupen en daar kwam hd uit De dierenarts zei het is natuurlijk al een oude hond .Daar was ik het niet mee eens. Wat is nou vijf jaar al is het een grote hond De volgende dag naar het asiel gegaan en verhaal gehaald .De eigennaar heeft me door gestuurd naar Emmeloord want hij wou wel weten wat er nu echt aan de hand was De rekening mocht ik door laten sturen naar het asiel Want hij vond dat Taat en ik dit niet verdiend hadden .Hier bleek dus naar onderzoek dat de hd wel mee viel maar dat Taat de kniebandtjes er heel snel uit leggen dit noemen ze een schoonhieds foutje Ik moet nu veel fietsen en rechtlijnig lopen met taat Ik ben nu zeven maanden verder en alles wordt al een stuk steviger Ik heb nog steeds heel veel contact met het asiel en ben ook heel blij dat zij mij hebben door gestuurd Ik moet wel zeggen dat ik vreselijk heb staan huilen daar .Want bij de eerste dierenarts wou ze niet uit de narcose komen.Ik vroeg wat er aan de hand was Ach zij die maak je niet druk haar hard klopt nog hoor.Bij deze dierenarts kom ik nooit meer Eerst een oude hond en toen bijna dood door de narcose Als die even naar haar knieen had gekeken had ze helemaal niet onder narcose gehoeven En dit alles om dat Taat niet makkelijk meewerkte .Ik loop nu bij een dierenarts die Taat heel aardig vind zij mag ook alles bij haar doen Deze dierenarts werkt heel veel met koekjes en dat werkt bij Taat heel goed.Ze gaat er altyd huppelend naar binnen.En daar ben ik nlij om want dan ben ik zelf ook rustige Hel asiel waar Taat uit komt is dierenasiel Crailo zei laten geen dieren inslapen als het niet nodig is .Zw laten hele duren operaties uit voeren Ik neem voor hun ook mijn petje af groetjes joke,en Taat