misschien lukt het je om eea meer onder commando te zetten.
als ik tegen Gorby zeg "volg" dan bedoel ik ook volg, uiteraard begin ik daar niet mee, eerst mag hij lekker snuffelen, goeie plekjes vinden om zijn spoor te zetten en bovendien....als hij buiten komt, moet hij plassen, daar gaat tie (oa) voor.
maar volg is volg, en aan het haspel (omdat Gorby niet los kan lopen oa door 1-zijdige doofheid en hij je dus heel slecht vinden kan) is "vrij" ook echt "vrij", hij dolt, snuffelt, huppelt, neemt sprintjes en proeft dan wat af, dat wil niet zeggen dat ik niet bepaal wanneer we verder lopen, maar soms is tie ook zo weg in een geurtje, dan zakt die grote zwiep naar beneden en is tie vol concentratie... ik gun hem dat ook, het is zijn wereld, hij leest de krant, communiceert door te antwoorden.
een ongecastreerde reu kan soms buitensporig gaan sporen en snufflen en kwijlen, tis zeker handig, zoals je aangeeft, hier paal en perk aan te stellen, anders kom je niet verder als de 1e boom en erger nog, de hond bepaald wat er gebeurd.
tis ee middenweg volgen.
want tis ook een hond en dan ook nog een reu.
Gorby is gecastreerd, dat moest omdat de onstekingen zo erg waren dat hij chronisch blaasonsteking had en das heel erg voor een reu. Maar sporen, snuffelen, geurtjes proeven, soms zelfs nog wat schuimen...... hij doet het nog steeds, gelukkig wel.
Als een mannelijke, stabiele volwassen reu wordt gecastreerd neemt de testoteron productie natuurlijk af, maar gelukkig produceren de bijnieren ook testoteron en zijn zijn hersenen mannelijk uitgegroeid. wij merkeen, behalve dat de enorme onsteking van zijn plasser (het bloed liep eruit) weg is, eigenlijk heel weinig verschil, hooguit iets minder gauw geprikkeld, maar zelfs dat durf ik niet te zeggen.
maar das geen reclame voor castreren hoor, das een heel persoonlijke overweging die je goed moet maken.