Extreme hijgaanvallen oudere hond

Onze Friese Stabij Jauke van 15 jaar heeft sinds een aantal weken last van extreme hijgaanvallen die zonder (zichtbare) aanleiding beginnen. Dit houdt vaak een aantal uren aan. Tijdens zo'n aanval loopt ze af en toe onrustig rond of gaat ze liggen. Ze is wel goed bij (kijkt je aan, luistert) en drinkt ook wel tijdens aanval. Aspirine lijkt na een tijdje te helpen. De aanvallen vinden bijna altijd 's nachts plaats. Het hijgen is extremer dan van een hond die heel hard heeft gerend in de hitte en zijn uiteraard erg onaangenaam en uitputtend voor haar.

Bij de dierenarts bleek dat ze te veel enzymen had en vervolgens zijn hart en longen onderzocht. Die bleken prima in orde. Vervolgens hebben we haar op de ziekte van cushing laten testen, maar dat heeft ze niet. We hebben nu het medicijn cloricalm om de aanvallen te voorkomen, maar dit lijkt nog niet te helpen.

Andere symptonen:
- ze gaat opeens weer heel veel en vaak in de tuin liggen (deed ze afgelopen jaren niet meer)
- eet minder goed
- lustelozer

We hebben al veel andere berichten gelezen, maar herkennen geen verlatingsangst of dementie in de symptonen. Zo is ze nog heel goed bij en zindelijk. En als ze bang is is, gedraagt ze zich anders ( trillen achter tafel kruipen). Dus het lijkt ook niet echt op angst (aanval)

Herkent iemand dit verhaal wellicht? Nog tips wat we kunnen doen om Jauke te helpen? Of waar de dierenarts haar nog meer op kan testen?

Alvast bedankt voor jullie reactie!

Ik ken een oudere hond in mijn vriendenkring die dit ook heeft. Hij is ziek (leukemie) en de aanvallen worden uitgelokt door hevige buikpijnaanvallen.
Ook hij wil tegenwoordig liever op de koele tegels buiten liggen. Hij wordt met klassieke homeopathie en supllementen behandelt.

Pijn kan een oorzaak zijn van voor de extreme hijgaanvallen. Ik heb het bij m'n eigen hond ook ervaren.

Gezien je verhaal doet het mij eerder aan iets medisch denken dan aan psychisch (angst, dementie).

Maar....! Ik ben geen dierenarts.
Ik hoop dat je er achter kunt komen wat de oorzaak is.

Als ik je verhaal zo lees, zou bij mij de eerste gedachten opkomen van een hartkwaal of vocht op de longen...maar dat heeft ze niet volgens jullie....Heeft de DA een echo of foto's genomen van hart en longen? Want met enkel luisteren weet je dit immers niet altijd, mijn hond was 1 maand voor die een hartkwaal kreeg nog piekfijn in orde en toch... helaas geen idee dus

Ik zou de hond toch weer laten onderzoeken en vragen om foto's te maken.En bloedonderzoek doen.Sterkte

Hijgen is meestal een teken van pijn of stress...

We zullen de dierenarts maandag vragen een echo te maken (vorige keer zijn hart en longen dmv foto's onderzocht) en ook extra bloedonderzoeken uit te voeren.

Hopelijk komen we zo tot een betere behandeling van de aanvallen en voelt ze zich weer wat beter!

Ik hoop dat je je hond geen menselijke asprine geeft!

Dit is helemaal niet geschikt voor je hond!

Not. Alleen de D.A. schrijft Tolfedine of andere pijnstillers voor.

Helaas is vanmorgen gebleken dat Jauke een levergezwel heeft en ze gaat nu ook sneller achteruit. De dierenarts raadt aan om haar te laten inslapen. We zullen dit vrijdag thuis laten doen.

Komt toch wel erg plotseling, maar ze heeft 15,5 mooie jaren gehad. Maar dat biedt op dit moment niet echt troost. We zullen haar enorm gaan missen, kan me op dit moment geen leven zonder haar voorstellen.

Nog bedankt voor jullie reacties en tips.
Groeten, Marieke

(We gaven haar trouwens 'aspirine' van de dierenarts geen menselijke)

Marieke, ik begrijp dat de uitslag en het advies van de dierenarts hard aankomt en je het nog even verwerken moet, maar waarom wachten tot vrijdag en het dier nog drie dagen laten lijden? Je hebt immers de beslissing al genomen? Sterkte.

Heel veel sterkte......
Maak nog een paar mooie foto's en geniet van de momenten die julie nog met haar hebben

Vreselijk deze uitslag! Dit verklaart dan wel het vele hijgen. Ik wil jullie heel veel sterkte wensen in deze zeer moeilijke tijd. Probeer de laatste dagen nog te genieten van je maatje en zeg alles wat je haar wil zeggen. Ze zal je dankbaar zijn dat je haar verlost en vooral dankbaar zijn voor jullie goede zorgen....Geef haar nu nog maar enorm veel knuffels. Nogmaals sterkte.

wat een verschrikkelijke uitslag, daar verwacht jij je niet aan natuurlijk, maar uiteindelijk weet je wat je te wachten staat en afscheid nemen is altijd pijnlijk, en daarom wens ik je veel sterkte toe, geniet nog van de tijd dat jullie samen kunnen doorbrengen.

Ach Marieke wat een naar bericht. Maar zoals jij de symptomen omschreef kreeg ik al een naar voor gevoel.
Exact dezelfde symptomen van kennis haar hondje.

15 jaar is een gezegende leeftijd voor een hondje, maar dat neemt niet het gemis en verdriet weg, o nee..want de leegte die hij achterlaat zal enorm zijn. probeer de laatste dagen nog veel samen te zijn.
Verwen hem een beetje, neem hem desnoods in een doggyride of buggy mee naar zijn favoriete snuffelplekjes. Denk aan al die mooie momenten samen..

Het is een onmogelijke beslissing die je moet nemen als je je hondje in moet laten slapen, maar geloof me, het is beter dan dat Jauke vreselijk aan zijn einde moet komen. En met zo'n levergezwel kunnen er op het laatst hele nare complicaties/ situaties ontstaan. Dat wil je hem toch ook niet aandoen??
Ze horen tot de meest bizarre dagen van je leven, als je een hondje moet laten inslapen, wetende dat het afscheid definitief is.

Marieke wens je alle sterkte van de wereld en heel veel knuffies xxxxxxx voor Jauke

Ach, wat een triest bericht.
Wijsheid en emotie gaan niet altijd hand in hand.
Dit is zo hard en moeilijk.
Ik wens jullie nog wat warme quality time samen waarin je kunt toegroeien naar het afscheid.

Heel veel sterkte en ik zend Jauke en jou wat goede energie toe.

Mijn hond heeft ook sinds enkele maanden hijgaanvallen die soms een ppaar uur duren en soms wat korter.
Dit is begonnen, toen zij, denken de DA en wij, een maazweer had van de pijnmedicatie, daar is zij voor behandeld, maar het hijgen blijft. Vervolgens hebben we een echo laten maken van buik, maar, lever e.d., hierop was helemaal niets te zien. Nu denkt de DA dat ze dementieklachten heeft en daarom opeens uit het niets gaat hijgen. Ze gebruikt nu zo'n 5 weken Clomicalm maar dit heeft geen effect en we gaan iverstappen op een ander medicijn, welke dat zijn weet ik nog niet, de medicijnen zijn dinsdag binnen. Ik heb nu aan het uittesten of het niet toch pijn is, maar dat is gewoon heel moeilijk. Wel valt op als ik bij haar ga zitten en haar gaat aaien dat ze rustiger word waardoor ik toch meer ga denken dat het iets psychisch is. Iemand heeft mij een homeopatisch middel geadviseerd van Bachbloesem, voor honden met angst.Het is gewoon ook heel zielig om te zien.
Ik hoop op een goede afloop.

groetjes agnes

@ Agnes.
Mijn hondje Demi van 12, heeft dat half april j.l.ook ineens gekregen.
De dierenarts dacht eerst aan pijn enz. Later aan hartklachten, dat is het ook niet.. En weer wat later,
mogelijk partiële epilepsie. Maar 100% is niet zeker.

Ik heb hier ook al eens een topic over geopend, maar helaas 0-reakties.

Demi is verder gezond, flink, goed bij de tijd, hoort en ziet nog goed.

Het duurt idd. een paar uur. Als het heel erg is dan ga ik met haar wandelen, dat wil ze vreemd genoeg wel. Ook autorijden wil bij haar wel helpen. Midden in de nacht een uurtje rijden.. toestand want die andere 3 moeten dan ook mee natuurlijk.

Clomicalm is bij partiële epilepsie vlg. mij niet goed. Dat zou ik na moeten kijken.

Partiële epilepsie, is een storing/kortsluiting in een gedeelte van de hersenen, de hond blijft volledig bij bewustzijn, ze maken de aanval helemaal mee. En dat kan veel angst geven waar ze van gaan hijgen, de hartslag gaat ook enorm om hoog.

Is het idd. zo'n aanval.. dan is de aanwezigheid van de baas absoluut een pré. De hond raakt anders nog meer in paniek. Aaien of stevig tegen je aanhouden kalmeert idd. De hond is tijdens zo'n aanval het contact met 'zichzelf' kwijt. Alles is even in de war, dat geeft angsten.

Zelf geef ik Rescuedruppels, Passieflora complex ( en rustcompositum Forte van de Groene Os, ca 3 dgn na zo'n aanval)
En Crateagus, plus snel opneembare magnesium voor het hartje. (het zijn al wat oudere hartjes hè?)
Maar als het heel erg is krijg ik er niets in natuurlijk. Dat kan pas naderhand zsm.
Rescuedruppels zijn er ook in een spray, dat kan je nog wel even snel op het tongetje of in het wangzakje sprayen.

Er zijn meer (voor)verschijnselen maar dat zou ik in een PB met je door willen praten. Hiervoor moet je even een profiel aanmaken bij HP. Dan kunnen andere mensen je evt. ook bereiken. Het mail-adres wordt niet openbaar.

Sterkte met je hondje
Groetjes Elly

Anonieme gast Agnes heeft nog niet gereageerd..

Maar Clomiclam mag NIET aan honden worden gegeven met wat voor vorm van epilepsie dan ook.

Hoi Elly

Dank je wel voor je reactie.

Inmiddels zijn de nieuwe medicijnen binnnen en dat is:

Selgian

Dit is voor honden met bv:
Angst
veranderingen van het humeur
asociaal gedrag
fobieen

Partiele epilepsie heb ik uit de mond van mijn DA nog niet horen zeggen, hij zal daar waarschijnlijk niet aan denken.
Kan het natuurlijk altijd even navragen.

Gisteren had Bora weer een redelijk goeie dag en heeft ze lekker lang liggen slapen, vandaag mag ik ook niet klagen maar helemaal weg is het nooit.

Net had ze het weer even een paar minuutjes en nu ligt ze weer te slapen.

Ben benieuwd of deze medicijnen wel aanslaan, ze heeft ook al medicijnen voor haar nieren, dus wil haar zo min mogelijk medicijnen geven maar ja tis ff niet anders.

groetjes agnes

Oeff Agnes, ik dacht: daar horen we niets meer van.

Ik heb wel van dit middel gehoord.Bij de zoekfunctie hier, staat er vast ook wel iets over vermeld.

Ik hoop niet dat het iets met epilepsie temaken heeft.

Maar de symptomen zijn identiek.

En misschien reageert ze er goed op.

Helpt het middel niet dan zou je het verhaaltje van Demi uit kunnen printen. Want als je zegt epilepsie? Dan is dat natuurlijk niet zo. Het is een aparte vorm ervan.

Sterkte met je hondje.
Dag!
Elly

Nou was wel van plan om hier terug te komen hoor

Bij het woord epilepsie denk ik aan aanvallen en Bora heeft hijgaanvallen maar daarbij zie ik geen verschijnselen van epilepsie, het is puur het overdreven hijgen maar ja aan de andere kant dnek ik weer:
Het zijn inderdaad aanvallen. Ik vind dit zo moeilijk, ik wou dat ze iets tastbaars had dan was het een stuk makkelijker geweest.
Waar ik me nu wel zorgen om maak is het feit dat, als het idd iets gerelateerd is met epilepsie, de medicijnen die ze nu dan krijgt een negatieve invloed zouden kunnen hebben. Dus ik ga morgen toch even mijn DA bellen en het toch voorleggen, als hij zegt: nee dat is het niet vraag ik wel waarom hij dat dan denkt.

Ik hou je op de hoogte.

Groetjes agnes

Agnes, ik had een heel uitgebreid antwoord voor je, maar bleef even hangen op het toetsenbord.. alles ineens foetsie.
Als je mij een PB doet, dan kunnen we even rustig dingen uitwisselen.

Want ik had n.l. een lijstje gemaakt van nog meer symptomen die bij partiële epilepsie horen.

Demi heeft geen/ krijgt geen epilepsieaanvallen zoals iedereen ze kent.

Juist dat hijgen heeft ze, en zie nog een paar aanwijzingen als ik haar observeer.

Sterkte met Bora

ik dacht ook eerst aan een hartkwaal,maar nu ik de rest lees is het nog minder goed,wat vreselijk
laat je maatje niet afzien hoe pijnlijk het ook is,en bedenk dat je het uit liefde doet
veel sterkte met deze moeilijke beslissing

Wat vreselijk Ik wens jullie veel sterkte

Hierbij wil ik Marieke nog heel veel sterkte wensen met het verlies van Jauke.

Groetjes agnes