Puzzle en Pim stoeien om ieder speeltje. Tijdens het wandelen in het bos is het een grote rugby-wedstrijd of ze houden samen de stok vast en rennen als een span door het bos.
Tussen Puzzle en Pim gaat het goed, het is echt spel. Ze zijn absoluut niet bezig met rangorde, die is al lang bepaald.
Met heel lekkere kluifjes probeert Pim wel die van Puzzle af te pakken, maar dan krijgt hij een fikse uitbrander om vervolgens af te druipen. Blijft hij bij Puzzle rondhangen, dan sturen we hem rustig weg met een 'Nee Pim'. Het is niet de bedoeling dat ze ruzie krijgen, dus dan grijpen we wel in.
Met andere honden is het een ander verhaal: Pim moet en zou alles krijgen waar een andere hond mee speelt. Pim is maar een onderdeurtje, maar hij laat zich niet kennen. Hij grijpt en stok vast en ookal sleuren grote honden hem mee, hij blijft vasthouden. Dit gedrag vinden we absoluut niet leuk, niet alleen omdat hij ruzie kan krijgen maar ook omdat het er zo hard aan toe gaat dat hij zich zou kunnen verwonden.
We proberen hem zoveel mogelijk af te leiden met andere takken etc. Maar soms lukt dit niet en dan moet hij, hoe jammer ook, aan de lijn. Hij is gewoon te fanatiek 
Met twee eigen honden zou ik gewoon aankijken of het spel is, of dat het er serieus aan toe gaat. Bij spelen gewoon laten gaan, bij conflicten het proberen te voorkomen. Snoepjes en kluiven zou ik ze niet van elkaar laten afpakken. Behalve eventueel voernijd kan er ook een situatie ontstaan dat de dominantere hond alles inpikt.