Wij hebben boerenfox van bijna 15 weken oud. Toen we haar pas hadden, beet ze in alles waar ze maar bij kon of wat maar voorbij kwam wapperen, dus ook handen, tenen, broekspijpen en veters.
Alhoewel ze dat nu nog steeds erg veel doet, begint het inmiddels wat minder te worden.
Er lijkt echter ook een probleem bij te komen: Ze kent min of meer de betekenis van het woord "nee" maar ze accepteert het (nog) niet.
Als ze bv iets doet wat niet mag (meestal ergens op kauwen) en we zeggen rustig "nee" kijkt ze even op (soms terwijl ze bv door kauwt) om er vervolgens weer vol tegenaan te gaan. Als we dan een tweede keer "nee" zeggen en haar tegelijkertijd met zachte dwang wegduwen hapt ze gericht naar je handen. En als je handen niet in de buurt zijn, komt ze omhoog om er in te happen. Of in je gezicht, als je zo dom was om naar haar toe te buigen...
Ecth doorbijten is het niet, maar het doet wel zeer en het lijkt absoluut geen speelsheid te zijn maar gericht happen. Ook gromt ze soms of gaat boos naar je staan blaffen.
Afleiden heeft geen zin. Dat hebben we heel vaak geprobeerd maar er is niets dat haar aandacht op zo'n moment om kan buigen.
Hoe maken we haar duidelijk dat als wij "nee" zeggen we ook "nee" bedoelen? Zonder dat er naar ons gehapt of gegromd wordt? Ze heeft nu een houding van "nu effe niet, dus wegwezen baasje".
Ik vind dat een hondje niet mag bijten of grommen. Is dat teveel gevraagd van een 15 weken oude (jonge) pup en komt dat met de tijd vanzelf? Of kunnen we daar zelf iets aan doen?
Kortom: hoe zouden we dit het beste aan kunnen pakken?


3 doggies



