Weet je, dit soort dingen is zoooooooooooo persoonlijk, ga op je gevoel af ! Ik wist ook niet wat te doen met mn maatje, 19 was hij, dement, doof, blind, maar alles ging best ok voor zn leeftijd, tuurlijk k had allemaal aanpassingen in huis gedaan en erg ver buiten kwam hij niet meer, maar hij was nog blij, at goed en reageerde nog op ons, tot hij in n week tijd wel erg achteruit ging..............We hadden, zoals we wel vaker deden een rauwe frikandel voor m meegenomen bij de snackbar (hartstikke slecht maargoed, n oude hond mag verwend) toen ik ermee op de bank ging zitten stond hij te dralen voor de drempel van de keuken naar de woonkamer, hij kon zelf de drempel niet meer op, zelfs niet voor zn favo snack. Toen hij een dag later bij zn eten op wilde eten en tijdens het eten door zn achterkant ging vondt ik het genoeg. Op een gegeven moment als ze bijna geen zelfstandigheid meer hebben en vooral zelf niet meer voor elkaar kunnen krijgen wat ze graag willen dan is het moment daar, hoe moeilijk ook, t is je kind, zou je je kind laten lijden ?? Toch ondanks dat ik best zeker was van mn zaak heb ik de dierenarts bij mij thuis laten komen om te observeren (tegen beter weten in natuurlijk) ze heeft n kwartier gekeken en in dat kwartier was Beer al 4 x de tuin in geweest waar hij dan verdwaad stond te kijken en weer naar binnen wilde. De da zei toen ook, hij weet zelf totaal niet meer wat hij doet, je kan wachten tot hij zelf een keer dood ligt maar de vraag is of je dat dier daar een plezier mee doet, beter wordt hij in elk geval niet, alleen maar slechter................heel erg maar ze had wel gelijk en ik heb m laten inslapen, lekker thuis op zn eigen kleed in zn eigen omgeving, en door datgeen de da zei had en heb ik er vrede mee. Als n dier zolang je maatje is mag je hem geen leidensweg aandoen, heel veel sterkte met je besluit ! liefs Yvon en Boya














