Ik heb een berner sennen gehad een echte lieverd.
Maar helaas heb ik haar op 29-juni-2010 moeten in laten slapen!
Maandag 28 juni was ze nog lekker aan het spelen geweest met mijn 2 kinderen je kon niks aan haar merken, s'avonds wou ze niet eten en drinken meer ik dacht misschien last van de warmte maar als het morgen nog zo bel ik de dierenarts wel de volgende dag wou ze weer niet eten en drinken ik mijn man op gebeld, daarna de dierenarts en ik kon pas de volgende dag terecht maar wet het erger dan moest ik komen? S'avonds had ik een gesprek op school en ik dacht laat ik micha nog even uitlaten, nou het was net een dweil naast mij (terwijl ze anders zo gek als een deur is)ik dacht dat is niet goed maar ze plaste de op het veld en deet toen twee stappen en bam daar lag ze keek mij aan en ik van kom op lieverd gaan we naar huis, maar weer twee stappen en bam lag ze weer ik dacht oooo nee dit is niet goed ik mijn vader snel gebeld (ik was helemaal overstuur) die komen en roepen maar nee micha reageerde niet goed, ik na huis rennen auto op gehaald naar micha toe samen met mijn vader in de auto gedaan dierenarts op gebeld we komen gelijk komen, even snel naar huis (want ik voelde in mijn hart dat dit niet goed was) mijn twee kinderen hebben haar een knuffel en een kus gegeven. Ik met mijn vader er heen en er moest foto's gemaakt worden en ja hoor daar kwam het rot nieuws ze heeft twee grote gezwellen in de maag en ze was al aan het verkankeren kon niks meer aan gedaan worden, nou ik kan je vertellen ik dacht ik ga kapot huilen huilen haar knuffelen afscheid genomen en mijn vader is mee geweest om haar in te laten slapen ik kon het niet. Maar ik ben nog naar haar geweest toen ze ingeslapen was en een kus plus een dikke knuffel gegeven en haar bedankt voor die twee korte jaren dat ze bij mij was geweest. Helaas is ze maar 2 1/2 jaar mogen worden. Jullie mogen best weten dat dit mijn eerste keer is dat ik het op schrijf maar wel met nog veel tranen er bij.







3 doggies















. 







