Hoi Jolanda,
Bedankt voor jouw warme antwoord. Ik heb hier zeker wat aan. En fijn om te horen dat je ook collies hebt en daar ervaring mee hebt. Ja het was voor mij dan ook een soort van schok dat Marcus ineens zijn lippen optrok en plotseling beet. Want bijten heeft hij hievoor nog nooit gedaan. Ik kon bij wijze van spreken alles met hem doen. Hij ligt nu nog af en toe op zijn rug en dan wil hij heerlijk gekriebelt worden. Ik moet eerlijk zeggen dat ik nu nog even niet durf om zijn pootje aan te raken, bang voor een plotselinge reactie. Wel heb ik even de moed verzamelt om hem mij pootjes te laten geven en dit ging prima. Verder fohn ik hem nooit, maar borstel ik hem wel. En soms zelfs in fases, omdat ik soms wel wat spanning voel bij hem. Maar als hij op zijn rug ligt dan is hij wat ontspannender en dan kan ik hem gerust borstelen. Voordat hij mij beet, was ik zijn linkerpootje aan het afdrogen (na het wandelen, pootjes waren nat)en ik stond achter hem. Achteraf gezien weet ik niet of dit wel een verstandige positie was geweest. En het kan zijn dat hij daar onzeker van werd, ik weet het niet. Hem zelf onderzoeken vind ik nu nog een beetje eng, dat wil ik eerst door een DA laten doen en daarna weer voorzichtig aan hem wennen en stap voor stap hem zelf aanraken en onderzoeken. Ik merk wel dat ik bij hem alerter moet zijn sinds zijn 7e levensjaar. En dat hij zelf ook alerter is geworden, vooral bij het afdrogen (met een doek) en het borstelen. Het borstelen probeer ik zoveel mogelijk te doen wanneer hij het meest ontspannen is tegenwoordig. Soms twijfel ik wel eens aan mezelf of ik mezelf niet te veel aan hem aan pas. En soms zie ik dat het echt niet anders kan en dat ik toch echt wel wat voorzichtiger moet zijn. Op sommige momenten is hij wel wat humeurig, dat voel ik dan, maar dat is gelukkig niet zo vaak. Met humeurig bedoel ik dan dat ie dan een klagende geluid maakt, zoals wij ook wel eens klagen. In ieder geval dat voel ik haar fijn aan bij hem. Zijn gedrag naar andere honden toe is verschillend, als een andere hond dominanter is dan hem dan rent hij weg van die hond (dus vluchten) en is bang voor hem, bij een hond van de omgeving weet ik dit toevallig en bij een andere gaat ie weer enorm snuffelen. Maar hij zal nooit een andere hond aanvallen, dit kan ik aan zijn hele gedrag merken tijdens het wandelen. Bij een dominantere hond vlucht hij en bij een gelijkwaardige of onderdanige hond daar snuffelt hij aan en loopt verder.Marcus markeert wel heel vaak zijn geur als we wandelen. Het enige met wie hij af en toe vecht is mijn andere collie, Lucas. Het zijn 2 mannetjes namelijk. Het vechten met Lucas gebeurt niet vaak, maar af en toe. En dan wil Marcus Lucas laten weten dat hij de baas is van Lucas of zo iets. Tenminste dat denk ik. En meestal is dat gevecht eventjes en dan wint Marcus. En dan kan het er allemaal bloederig er uit zien, tenminste bij Lucas meestal. En het lijkt dan erger dan het is. En soms kunnen ze ook gebroederlijk naast elkaar liggen. Maar Marcus ziet Lucas wel als lagere in rang. Ook heb ik een shitzu (Bonnie) en dit is een vrouwtje en zij staat weer hoger dan Marcus en Marcus laat dit toe. Marcus zou nooit met Bonnie vechten. Het is wel zo dat Lucas het meest naar Bonnie trekt, soms heb ik het gevoel dat Lucas wel verliefd op Bonnie is. Wel grappig om te zien. Dit is zo'n beetje de situatie bij ons thuis. Om een beeld te geven.
In ieder geval heb ik alvast een afspraak gemaakt met de dierenarts en ik kijk eerst wat daar uit komt en ik zal voor de zekerheid misschien een gedragstherapeut om advies vragen, kan nooit kwaad. Ik vind het wel belangrijk dat ik weet hoe ik moet handelen. Trouwens in de 1e 2 levensjaren van Marcus en Lucas hebben ze wel een gehoorzaamheidscursus gehad en dat ging prima. In 2005 heb ik nog een cursus met Marcus gedaan en hij had de neiging om nogal vaak zijn geur te markeren (de cursus was wel in een manege), hij was daar erg gefocust op. Het was toen wel wat moeilijker om zijn aandacht te krijgen vanwege al die heerlijke geuren. Toen de instructeur zijn aandacht probeerde te krijgen lukte dit niet en zei hij dat Marcus dominant was. Marcus weet ook precies wanneer ik huil. Dat voelt hij aan, ineens staat hij dan voor me of gaat voor me zitten alsof hij zegt, ik ben er voor je. Echt prachtig.
Ik moet zeggen dat ik heel blij ben met de steun die ik van jullie allemaal krijg, echt hartverwarmend. Fijn dat ik er niet alleen voor sta hiermee. Want ik wist me echt geen raad met deze situatie.
Nog bedankt!