Heel veel sterkte toegewenst met dit moeilijke
besluit.
Mijn Luca is 3 juni overleden en is ook gecremeerd.
Individueel.
Ben er niet bij geweest, omdat ik met een stervende
moeder, de dag erna al op de ic zat.
En dat vind ik zo pijnlijk en verdrietig.
Toen ik de crematie doorsprak met de uitvaarder
van mijn moeder, kreeg ik een telefoontje
dat de as en ketting met aandenken van luca
in de kliniek waren aangekomen.
Dat deed zo'n pijn, omdat ik er niet bij geweest ben.
Als het kan, lieve meriam zou ik er zeker bij willen zijn, het doet absoluut enorm pijn, maar is voor
de verwerking gewoon veel beter.
Mijn Luca was dood toen ik hem terugzag, terwijl
ik constant bij hem ben geweest, zelfs in de kennel
bij hem gelegen heb. 5 dagen lang.
En ik was thuis om mijn ander ventje uit te laten
en mijn moeder te verzorgen en de da belde,
dat luca zijn laatste adem aan het uitstoten was.
En ik kwam te laat.
Dat is zo pijnlijk, dat ik er niet bij was.
Maar ik moest een keuze maken en dat werd mijn
moeder, die inmiddels helaas ook gestorven is.
Ik wens jullie heel heel heel veel sterkte toe.
Veel kracht om deze gang te maken.
Probeer te denken aan de mooie momenten die er
waren om deze verdrietige periode door te komen.
Ik leef met jullie mee.